2 Thessalonians 3

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 2 Jump to:

1ในที่สุดนี้ พี่น้องทั้งหลาย, จงอธิษฐานเผื่อเรา, เพื่อว่าพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้แผ่ไป, และได้รับความสรรเสริญเหมือนอย่างที่ได้เป็นไปท่ามกลางท่านทั้งหลายแล้ว

2และเพื่อเราจะได้พ้นจากคนพาลชั่วร้าย เพราะที่เชื่อนั้นไม่ใช่ทุกคน.

3แต่ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้สัตย์ซื่อ, จะทรงตั้งท่านทั้งหลายให้มั่นคงอยู่, และทรงป้องกันท่านไว้ให้พ้นจากการชั่วร้าย.

4และเรามีความไว้วางใจในองค์พระผู้เป็นเจ้าเนื่องด้วยท่านทั้งหลายว่า, ท่านกำลังประพฤติและจะประพฤติต่อไปตามที่เราได้กำชับท่านแล้ว.

5และขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำใจท่านทั้งหลายให้เข้าในความรักของพระเจ้า และในความเพียรของพระคริสต์

6แต่ว่าดูก่อนพวกพี่น้อง, เรากำชับท่านในพระนามของพระเยซูคริสต์เจ้าของเราว่า, จงปลีกตัวของท่านออกไปจากพี่น้องทุกคนที่ประพฤติเกะกะ, และไม่ได้ประพฤติตามคำโอวาทซึ่งเขาได้รับจากเรา.

7เพราะว่าตัวท่านทั้งหลายเองก็รู้อยู่ว่า ท่านควรจะเอาอย่างเราด้วย เรามิได้ประพฤติเกะกะท่ามกลางท่านทั้งหลายเลย

8และเรามิได้รับอาหารจากมือผู้ใดเป็นของกำนัล, แต่เราได้ทำการหนักด้วยความพากเพียรทำทั้งกลางวันและกลางคืน, เพื่อจะไม่เป็นภาระแก่คนหนึ่งคนใดในพวกท่าน.

9มิใช่เพราะเราไม่มีสิทธิ์, แต่ว่าเพื่อจะได้ทำตัวเป็นแบบอย่างให้แก่ท่านทั้งหลาย, เพื่อท่านจะได้เอาอย่างเรา.

10ด้วยว่าถึงคราวเมื่อเรายังอยู่กับท่านทั้งหลาย, เราก็ได้กำชับอย่างนี้ว่า, ถ้าผู้หนึ่งผ้ใดไม่คิดจะทำการก็อย่าให้เขากิน.

11ด้วยเราได้ยินว่า, มีบางคนในพวกท่านที่ประพฤติเกะกะ, ไม่ทำการอะไรเลย, แต่เที่ยวยุ่งกับธุระของผู้อื่น.

12เรากำชับและเตือนสติคนเช่นนั้นด้วยเห็นแก่พระเยซูคริสต์เจ้านั้นว่า, ให้เขาทำการด้วยใจสงบและกินอาหารของตนเอง.

13แต่ดูก่อนพวกพี่น้อง, ฝ่ายท่านนั้นอย่าอ่อนใจเลยที่จะกระทำการดี

14ถ้าแม้คนหนึ่งคนใดไม่เชื่อฟังถ้อยคำของเราในจดหมายฉะบับนี้, จงหมายคนนั้นไว้, อย่าสมาคมคับเขาเลย, เพื่อเขาจะได้อาย.

15แต่ว่าอย่าถือว่าเขาเป็นศัตรู, แต่จงเตือนสติเขาเหมือนเป็นพี่น้อง

16ขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสันติสุขพระองค์เองทรงโปรดประทานสันติสุขทุกเวลาและทุกอย่างให้แก่ท่านทั้งหลาย. ขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด

17นี่แหละเป็นคำคำนับของข้าพเจ้าคือเปาโลที่เขียนด้วยมือของข้าพเจ้าเอง. ซึ่งเป็นเครื่องหมายในจดหมายทุกฉะบับข้าพเจ้าจึงเขียนเช่นนี้.

18ขอให้พระคุณของพระเยซูคริสต์เจ้าของเราดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายเถิด.

← Chapter 2 Jump to: