Haggai 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to: Chapter 2 →

1ณ เดือนหกขึ้นหนึ่งค่ำ, เป็นปีที่สองแห่งรัชชกาลของราชาดาระยาศ, คำของพระยะโฮวามาทางปากของฮาฆีศาสดาพยากรณ์, ถึงซะรุบาเบล, บุตรซะอัลธีเอล, เจ้าเมืองยูดาย, และถึงยะโฮซูอะ, บุตรยะโฮซาดัก, ปุโรหิตใหญ่ว่า,

2“พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่าดังนี้, ‘ประชาชนพากันกล่าวว่า, “เวลาที่จะก่อสร้างวิหารของพระยะโฮวาขึ้นนั้น, ยังไม่ถึงกำหนด.” ’ ”

3คำของพระยะโฮวาได้มาทางปากของฮาฆีศาสดาพยากรณ์ว่า,

4“เจ้าทั้งหลายมีเรือนอยู่พร้อมด้วยกั้นเพดาน, ส่วนวิหารหลังนี้ละก็ทิ้งไว้ให้ร้างอยู่เช่นนี้, เวลาอย่างนี้น่ะ, ถึงแล้วรึ?”

5พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “บัดนี้เจ้าทั้งหลายจงพิจารณาแนวทางประพฤติของตน.

6เจ้าทั้งหลายได้หว่านมาก, แต่ได้เกี่ยวเล็กน้อย; ได้รับประทานแต่ไม่พออิ่ม; ได้ดื่มแต่ไม่หายอยาก; ได้นุ่งห่มแต่ไม่พออุ่นกาย; ส่วนผู้ได้ค่าจ้างมาก็ได้เก็บไว้ในถุงก้นรั่ว.”

7พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปว่า, “จงพิจารณาลู่ทางประพฤติของตนเถอะ.”

8พระยะโฮวาตรัสต่อไปว่า, “จงขึ้นไปยังภูเขา, ไปเอาไม้มาสร้างวิหารนั้น; และเราจะได้มีความปราโมทย์ในการสร้างวิหารนั้น, และเกียรติยศจะได้บังเกิดแก่เรา.

9เจ้าทั้งหลายหวังเอาไว้มาก, แต่ได้ประสพผลน้อย; แล้วเจ้าได้นำผลนั้นมายังบ้าน, แต่เราก็ได้เป่าให้ปลิวว่อนไปเสีย!” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสถามว่า, “เป็นไฉนถึงได้เป็นดังนั้น? อ๋อ, ก็เพราะวิหารของเราถูกทิ้งไว้ให้ร้างอยู่, ส่วนเรือนของเจ้าสิ, เจ้าต่างคนก็ต่างรีบร้อนตกแต่งเสียให้สำเร็จเสร็จสรรพ.

10เหตุฉะนั้นท้องฟ้าเบื้องบนจึงปราศจากน้ำค้าง, และพื้นแผ่นดินก็ไม่อำนวยผล.

11เราได้ให้เกิดกันดารฝนที่พื้นแผ่นดิน, ที่ภูเขา, กันดารข้าวและน้ำองุ่นใหม่, กันดารน้ำมันมะกอกเทศและสรรพสิ่งที่บังเกิดจากพื้นดิน; มนุษย์และสัตว์เดียรัจฉานกันดารน้ำ; พืชผลซึ่งมือมนุษย์เพาะปลูก, ก็แห้งแล้งไปสิ้น.”

12ครั้งนั้นซะรูบาเบลบุตรซะอัลธีเอล, และยะโฮซูอะบุตรยะโฮซาดักปุโรหิตใหญ่พร้อมด้วยคนทั้งปวงที่เหลือตกค้างอยู่ได้เชื่อฟังสำเนียงตรัสพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา; เขาเชื่อฟังคำของฮาฆีศาสดาพยากรณ์ในฐานที่เป็นผู้รับใช้มาแต่พระยะโฮวาพระเจ้าของเขา, และคนทั้งปวงได้ยำเกรงต่อพระพักตรพระยะโฮวา.

13แล้วฮาฆีทูตพระยะโฮวา, ได้เอาข่าวของพระยะโฮวาแจ้งแก่คนทั้งปวงว่า, “พระยะโฮวาตรัสว่า, “เราอยู่กับเจ้าทั้งหลายเสมอ.’ ”

14พระยะโฮวาจึงได้เร้าใจของซะรุบาเบลบุตรซะอัลธีเอลเจ้าเมืองยูดาย, และเร้าใจของยะโฮซูอะบุตรยะโฮซาดักปุโรหิตใหญ่, และเร้าใจของคนทั้งหลายที่เหลือตกค้างอยู่; เขาทั้งหลายจึงได้พากันมาสร้างวิหารของพระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าของเขา,

15ณ เดือนหกแรมเก้าค่ำ, เป็นปีที่สองในรัชชกาลของราชาดาระยาศ

Jump to: Chapter 2 →