Nahum 2

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ผู้ที่จะทำลายท่านให้ย่อยยับไปนั้นมาต่อสู้กับท่านแล้ว; จงเข้าประตูป้อม,วางยามประจำทาง; จงคาดเอวของท่านให้ทะมัดทะแมง, สงวนกำลังของท่านไว้ให้เข้มแข็ง.

2ด้วยว่าพระยะโฮวากำลังเรียกคืนสง่าราศีให้กับยาโคบ, และสง่าราศีให้กับชาติยิศราเอล. เพราะพวกตีปล้นได้ปล้นทรัพย์สินของเขาไป, ซ้ำได้ทำลายเถาองุ่นทั้งหลายของเขาด้วย.

3โล่ห์แห่งทหารกล้าของเขาดาดแดงไปทั้งนั้น; พลฉกรรจ์แต่งตัวล้วนไปด้วยสีแดงเข้ม. ในวันสวนสนามรถรบสะท้อนแสงโลหะวับวาบเป็นแสงไฟ. และม้าแห่งนักรบก็ผาดโผนไปมา.

4รถรบวิ่งสับสนอยู่ตามถนนหนทาง, บ้างก็ขับเร่งไปมาในทุ่งกว้าง; เป็นภาพราวกับคบเพลิง, บ้างก็แล่นไปราวกับสายฟ้าแลบ.

5แม่ทัพมีบัญชาแก่แม่กองทั้งหลาย. เขาก็เดินสับสนรุกหน้าเข้าไป. บ้างก็วิ่งตรงไปยังกำแพงเมือง, บ้างก็ยกเพิงกันอาวุธประชิดเข้าไป.

6ประตูน้ำทั้งหลายกก็ถูกเปิดออกหมด. ที่พระราชวังก็เกิดกาหลอลหม่าน.

7พระนางฮุซับก็ถูกเปลื้องเครื่องทรงออก, และถูกนำไปเป็นชะเลย. ฝ่ายนางกำนัลของเธอก็คร่ำครวญราวกับเสียงครางของนกพิลาป. ต่างก็ตีอกชกใจไปตามกัน

8ดูนั่นแน่ะ, เมืองนีนะเวก็เป็นเหมือนบึงอันมีน้ำไหลบ่าล้นออกไป, มีคนตะโกนห้ามว่า, “หยุดก่อน, หยุดก่อน.” แต่ไม่มีใครเหลียวหลังมาดู.

9เชิญซิ, เชิญปล้นเอาเงิน, เชิญปล้นเอาทอง; เพราะมีทรัพย์สมบัติอยู่เหลือล้น, มีทั้งเครื่องใช้ไม้สอยอันมีค่ามากมายก่ายกอง.

10เมืองนั้นก็สิ้นเนื้อประดาตัวและร้างเปล่า. อกใจของพลเมืองก็ขวัญหนีดีฝ่อ. ต่างก็สั่นสะท้านหัวเข่ากะทบกัน, บั้นเอวก็ปวดร้าวไปหมด, และหน้าตาซีดเซียวสลดลง

11เออ, ถ้ำสิงห์โตหายไปไหนเสียเล่า? กับทั้งลานสำหรับลูกสิงห์โตกินเหยื่อ, และที่ซึ่งพ่อแม่และลูกสิงห์โตเดินกรุยกรายไปมา, และไม่มีใครจะทำให้มันตกใจกลัวได้?

12คือสิงห์โตนั้นที่ได้ฉีกอาหารให้ลูกของมันกินจนอิ่ม, และได้คาบเหยื่อมาให้เมียของมัน; ทั้งได้สะสมเหยื่อไว้ในคูหา, กับภักษาหารไว้ในถ้ำอย่างบริบูรณ์.

13พระยะโฮวาเจ้าแห่งพลโยธาตรัสว่า, “เออ, เรานี่แหละเป็นผู้ต่อสู้เจ้า, และจะเผารถรบของเขาให้ไหม้ลุกเป็นควันโขมง. ดาบจะสังหารเหล่าลูกสิงห์โตของเจ้าเสีย. และเราจะกำจัดโจรกรรมของเจ้าไม่ให้มีต่อไป. และคำบัญชาจากปากทูตของเจ้าจะไม่มีใครได้ยินอีกเลย.”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →