Nehemiah 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1อยู่มาเมื่อซันบาลาตและโตบิยา, และเฆเซ็มชาวอะราเบีย, และพวกศัตรูอื่นๆ ของข้าพเจ้า, ได้ยินว่าข้าพเจ้าได้สร้างกำแพงเมืองปิดช่องทั้งปวง; กระทำให้ดีขึ้นแล้ว แต่ทว่ายังไม่ได้ยกบานประตูขึ้นตั้งติดไว้;

2ซันบาลาตกับเฆเซ็มจึงใช้คนมาหาข้าพเจ้า, เชิญมาให้พบกับท่านที่ตำบลหมู่บ้านในแผ่นดินราบชื่อโอโน. พวกท่านนั้นคิดจะปองร้ายข้าพเจ้า.

3ข้าพเจ้าจึงใช้คนไปหาท่านว่า, ข้าพเจ้ากระทำการใหญ่อยู่จะลงไปไม่ได้: ข้าพเจ้าจะละหยุดการเสียลงไปหาพวกท่านทำไมเล่า?

4แต่พวกนั้นใช้คนมาหาข้าพเจ้า กล่าวดังนี้ถึงสี่ครั้ง; ข้าพเจ้าได้ตอบเช่นนั้นทุกครั้ง.

5ซันบาลาตจึงได้ใช้คนของท่านถือจดหมายอย่างเปิดเผยมาหาข้าพเจ้าอีกเป็นครั้งที่ห้า;

6ในหนังสือนั้นมีเนื้อความว่า, มีข่าวลือไปตลอดนานาประเทศและท่านฆัศมูก็เป็นพะยานด้วยว่า, เจ้ากับพวกยูดาหมายจะคิดกบฏ: เพราะฉะนั้นจึงได้ลงมือก่อกำแพงขึ้นไว้, หวังจะตั้งตัวขึ้นเป็นกษัตริย์, ตามคำเลื่องลือของเขาเหล่านั้น.

7อีกประการหนึ่ง, เจ้าตั้งผู้พยากรณ์ให้ประกาศสั่งสอนที่กรุงยะรูซาเลม, ว่าถึงตัวเจ้าว่า, แผ่นดินยูดามีกษัตริย์แล้ว: และบัดนี้จะให้นำเนื้อความตามที่กล่าวแล้วนั้นก็ราบทูลกษัตริย์. เหตุดังนั้นจงมาเถิดให้เราปรึกษากันก่อน.

8ข้าพเจ้าจึงได้ตอบว่า, ตามที่ท่านกล่าวมาแล้วนั้นไม่มีใครกระทำเลย, แต่ท่านได้แกล้งกล่าวตามลำพังใจของตนเอง.

9ด้วยเขาขู่คำรามเพื่อจะทำให้มือของพวกข้าพเจ้าอ่อนเปลี้ยไป แล้วการนั้นจะไม่สำเร็จ. แต่บัดนี้โอ้พระองค์เจ้าข้า, ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณารองหนุนกำลังมือของข้าพเจ้าไว้

10ภายหลังข้าพเจ้าได้ไปที่เรือนของซะมายาผู้เป็นบุตรชายของคะลายา ๆ เป็นบุตรชายของมะเฮตับเอ็ล, ท่านซะมายานั้นซ่อนเร้นอยู่ในห้อง; และได้กล่าวว่า, ให้เราพากันไปที่วิหารของพระเจ้า, แล้วเข้าไปในโบสถ์ปิดประตูทั้งปวงเสีย, ด้วยว่าเขาจะมาฆ่าท่านในเวลากลางคืนเป็นแน่.

11ข้าพเจ้าจึงได้ตอบว่า, คนเช่นข้าพเจ้านี้จะหนีหรือ? และผู้ใดที่เป็นหัวหน้าอย่างข้าพเจ้านี้, จะยอมเข้าในโบสถ์วิหารเพื่อเอาชีวิตของตนให้รอด? ข้าพเจ้าไม่เข้าไปล่ะ.

12ในทันใดนั้นข้าพเจ้าจึงได้แจ้งว่า, พระเจ้ามิได้ทรงใช้คนนั้นมาพยากรให้ข้าพเจ้า; แต่ที่เขาทำนายกล่าวร้ายแก่ข้าพเจ้านั้น: เพราะโตบิยากับซันบาลาตจ้างเขา.

13คนพวกนั้นได้จ้างเขาหวังจะให้ข้าพเจ้าสะดุ้งกลัวหลงกระทำผิด, เพื่อจะหาความผิดกล่าวโทษข้าพเจ้าได้.

14โอ้พระองค์เจ้าข้า, ขอพระองค์ทรงระลึกถึงโตบิยาและซันบาลาตและหญิงผู้ทำนายชื่อโนอัดยา, กับผู้ทำนายอื่นๆ ทั้งปวงที่หวังจะให้ข้าพเจ้าคร้ามกลัวนั้นให้เป็นตามการประพฤติของเขาเถิด

15เช่นนั้นแหละกำแพงก็สำเร็จลงในวันที่ยี่สิบห้าแห่งเดือนเอลูล, รวมเวลาได้ห้าสิบสองวัน.

16ครั้นศัตรูทั้งหลายได้ยิน, และคนต่างประเทศที่อยู่ล้อมรอบนั้นได้เห็นก็พากันวิตก: ต่างคนต่างมีหน้าตาเศร้าสลด, ด้วยว่าเขารู้ว่าการนี้เป็นมาแต่พระเจ้า.

17คราวนั้นเจ้านายทั้งหลายในตระกูลยูดาได้ฝากจดหมายไปยังโตบิยาหลายฉะบับ, และโตบิยาตอบถึงท่านหลายฉะบับเหมือนกัน.

18ด้วยว่าคนในตระกูลยูดาหลายคนได้ทำสัตย์สาบานไว้แก่โตบิยา, เพราะท่านเป็นบุตรเขยของชะคานะยา ๆ เป็นบุตรชายของอารา; และโยฮะนานบุตรชายของชะคานะยาได้รับบุตรสาวของมะซูลาม มะซูลามเป็นบุตรชายของบะราคิยามาเป็นภรรยา.

19คนเหล่านั้นได้เล่าความชอบของโตบิยาให้ข้าพเจ้าฟัง, และนำความคิดของข้าพเจ้าไปเล่าให้โตบิยาทราบ, โตบิยาจึงได้ฝากจดหมายมาหวังจะให้ข้าพเจ้าสะดุ้งกลัว

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →