Obadiah 1

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

Jump to:

1เรื่องนิมิตต์ของโอบัดยา, พระโฮวาพระเจ้าตรัสถึงชาติอะโดมดังนี้: “พวกเราได้ยินข่าวจากพระยะโฮวาแล้ว, และเคยมีทูตรับใช้ไปยังประชาชาติกล่าวว่า, ‘จงลุกขึ้นเถิด, และให้เรายกไปตีเมืองอะโดมด้วยกัน.’

2นี่แน่ะเราได้สถาปนาเจ้าขึ้นเป็นประเทศน้อยในหมู่ประเทศทั้งหลาย, ใครๆ ก็พากันดูหมิ่นเจ้า.

3โอ้เจ้าผู้ตั้งบ้านเรือนอยู่ภายในช่องเขา, ผู้ก่อสร้างบ้านบนที่สูง, ผู้ได้คิดในใจว่า, ‘ใครเล่าสามารถจะรุกรานให้เราลงมายังทราบได้?’ ความทะนงใจของเจ้านี้ก็ล่อลวงตัวของเจ้าเอง.

4แม้เจ้าจะเหินขึ้นไปสูงราวกับนกอินทรีย์, และทำรังของเจ้าไว้ในหมู่ดวงดาว,” พระยะโฮวาตรัสว่า, “เราจะเขี่ยเจ้าให้ตกลงมาจนได้, ความเสียหายของเจ้านั้นจะร้ายแรงนักหนา.

5ถ้าพวกขะโมยเข้ามาขะโมย, ถ้าพวกโจรเข้ามาปล้นในเวลากลางคืน, เขาจะไม่หยิบฉวยเอาไปเท่าที่เขาจุใจเท่านั้นหรือ? ถ้าผู้เก็บผลองุ่นมาทำการในสวนของเจ้า, เขาจะไม่ละเว้นพวงองุ่นไว้บ้างหรือ?

6“ส่วนเข้าของๆ เอซาวถูกค้นเอาไปจนหมดสิ้น, ทรัพย์สมบัติของเขาที่เก็บซ่อนไว้ก็ถูกคุ้ยค้นเอาไปทุกชิ้น. พวกคนที่เป็นมิตรไมตรีกับเจ้านั้นได้ขับไล่เจ้าให้ออกไปพ้นเขตต์แดนของเจ้าเอง.

7พวกคนที่ผูกมิตรกับเจ้าได้ล่อลวงเจ้า. เขาเอาชะนะเจ้าเสียแล้ว. ผู้ที่กินอาหารร่วมสำรับของเจ้าก็วางกับดักเจ้าแล้ว, โดยเจ้ามิได้รู้เท่าทัน.”

8พระยะโฮวาตรัสว่า, “คือวันนั้นมิใช่หรือซึ่งเป็นวันที่เราจะกำจัดคนมีปัญญาให้หมดไปจากเมืองอะโดม, และผู้ที่ทรงไว้ซึ่งความรู้ให้ศูนย์สิ้นจากภูเขาแห่งเอซาว?

9โอ้เธมาน, คนกล้าหาญเข้มแข็งของเจ้าจะพิศวงงงงวย, ด้วยในที่สุดทุกคนจะถูกสังหารให้วอดวายไปจากภูเขาแห่งเอซาว

10“เนื่องด้วยการร้ายที่เจ้าได้กระทำแก่ยาโคบน้องชายของเจ้า, การน่าบัดสีจะหุ้มห่อเจ้าไว้, และเจ้าจะถูกทำลายเสียตลอดกาล.

11ในคราวนั้นที่เจ้าได้ยืนดูเหตุการณ์อยู่ข้างๆ, คือคราวนั้นที่ชนต่างถิ่นได้มาขนเอาทรัพย์สมบัติของเขาไป, และคนต่างด้าวได้ลุกเข้าไปในประตูเมืองของเขา, และริบเอาเข้าของๆ กรุงยะรูซาเลมมาจับฉลากกัน, ถึงตัวเจ้าเองก็นับว่าเป็นผู้หนึ่งในพวกนั้น.

12เจ้าไม่ควรจะมองดูเป็นการสนุกในการที่น้องชายของเจ้าตกอยู่ในภัยพิบัติ, และไม่ควรแสดงความยินดีเย้ยหยันลูกหลานของยะฮูดาในคราวที่เขาถูกทำลาย, และเจ้าไม่ควรจะพูดจาก้าวร้าวแก่เขาในวันที่เขาตกทุกข์ได้ยาก.

13เจ้าไม่ควรจะเข้ามาในประตูบ้านแห่งพวกพ้องของเราเพื่อซ้ำเติมในวันมหาภัย, เออ, เจ้าไม่ควรจะมามองเล่นดูเขาถูกทรมานในวันมหาภัย. เจ้าไม่ควรจะยื่นมือมาแตะต้องทรัพย์สินของเขาในวันมหาภัย.

14เจ้าไม่ควรจะไปยืนกีดกั้นทางข้ามของเขาเพื่อจะดักจับพวกที่กำลังจะหนีรอดไปได้, และไม่ควรจะกุมพวกที่เหลืออยู่นั้นไปส่งให้ศัตรูในคราวที่เขาตกทุกข์ได้ยาก

15“ด้วยว่าการกำหนดของพระยะโฮวาเข้ามาใกล้ประชาชาติทั้งหลายแล้ว; เจ้าได้ประกอบกรรมไปแล้วอย่างไร, ก็จะมีผู้มาประกอบกรรมอย่างนั้นสนองเจ้า. การกระทำของเจ้าจะสะท้อนมายังหัวของเจ้าเอง.

16เจ้ายะฮูดาได้ดื่มความทุกข์ ณ ภูเขาบริสุทธิ์ของเขาอย่างไร, ประชาชาติทั้งหลายก็จะต้องดื่มอย่างนั้นไม่หยุดหย่อนเช่นกัน. เออ, เขาจะดื่มและเขาจะกลืนมันลงไป, แล้วก็จะบรรลัยสาปศูนย์ไป

17“ส่วน ณ ภูเขาซีโอนนั้นจะมีผู้ที่หนีรอดมาอยู่บ้าง, และที่นั้นจะเป็นที่สำหรับพวกเขาโดยฉะเพาะ, และวงศ์วานของยาโคบจะได้ครอบครองสถานที่เป็นทรัพย์สินของเขา.

18วงศ์วานของยาโคบเปรียบเหมือนไฟ, วงศ์วานของโยเซฟเปรียบเหมือนเปลวไฟ, ส่วนวงศ์วานของเอซาวเปรียบเหมือนตอข้าว: ต่างก็จะเผาผลาญกันให้พินาศไป, และวงศ์วานของเอซาวจะไม่มีเหลืออยู่เลย,” ด้วยว่าพระยะโฮวาได้ตรัสไว้เช่นนั้น

19ฝ่ายหมู่คนเป็นอันมากจะมาจากทิศใต้จะมาเป็นเจ้าของภูเขาแห่งเอซาว; และหมู่คนเป็นอันมากจะมาจากที่ราบต่ำจะเป็นเจ้าของที่ดินแห่งชาวฟีลิสตีน; ส่วนพวกยะฮูดาจะเป็นเจ้าของท้องถิ่นเอ็ฟรายิม, และท้องถิ่นซะมาเรีย, ตลอดถึงของเบ็นยามินและฆีละอาด.

20และบรรดาชะเลยของชาวยิศราเอลจะครอบครองที่ดินของชาวคะนาอัน, จนถึงเมืองซาระฟาธ, ส่วนชะเลยชาวกรุงยะรูซาเลม, ที่อยู่ในท้องถิ่นเซฟารัศ, จะครอบครองหัวเมืองทั้งหลายฝ่ายใต้.

21และคณะกู้ชาติจะขึ้นมายังภูเขาซีโอนเพื่อจะปรับโทษภูเขาแห่งเอซาว; และราชอาณาจักรนั้นจะเป็นกรรมสิทธิ์ ของพระยะโฮวา

Jump to: