Ruth 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to:

1ขณะนั้นโบอัศไปนั่งอยู่ที่ประตูเมือง: พอแลเห็นพี่น้องซึ่งโบอัศพูดถึงนั้นเดินมา; โบอัศก็ร้องว่า, แน่ะคนนั้น, เชิญมานั่งที่นี่เถิด. ผู้นั้นก็กลับมานั่งที่นั่น.

2แล้วโบอัศก็ได้เลือกเชิญผู้เฒ่าผู้แก่แห่งเมืองสิบท่านว่า, เชิญมานั่งที่นี่, แล้วท่านก็ได้มานั่ง.

3โบอัศจึงบอกพี่น้องนั้นว่า, ไร่นาเป็นของอะลีเมะเล็คพี่น้องเรานั้น, นางนาอะมีได้กลับมาจากแผ่นดินโมอาบจะขายเสีย:

4เราคิดจะเล่าให้ท่านฟัง, ให้ท่านซื้อไว้ต่อหน้าราษฎร, และต่อหน้าผู้เฒ่าผู้แก่แห่งชาวเมืองของเรา, ถ้าว่าท่านจะไถ่ก็ไถ่เถิด: ถ้าไม่ไถ่จงบอกให้รู้: ด้วยไม่มีญาติซึ่งมีหน้าที่จะไถ่นอกจากท่าน; แล้วเราเป็นผู้รองลงมา. ผู้นั้นจึงตอบว่า, เราจะไถ่.

5ฝ่ายโบอัศกล่าวว่า, ในเวลาวันที่ซื้อนานั้นจากมือนางนาอะมี, ท่านต้องซื้อจากมือรูธหญิงชาติโมอาบภรรยาแห่งผู้ตายแล้วนั้นด้วย, เพื่อจะได้เชิดชูชื่อผู้ตายนั้นไว้ที่ส่วนมรดกของเขา.

6พี่น้องนั้นตอบว่า, ไถ่ไม่ได้เกลือกว่าจะทำให้มรดกของตนเสียไป: ท่านเองจงไถ่แทนเถิด; ด้วยเราไถ่ไม่ได้

7นี่เป็นธรรมเนียมโบราณในพวกยิศราเอลเมื่อมีการไถ่หรือแลกเปลี่ยนกัน, เพื่อจะให้การเป็นหลักฐานมั่นคง; คือคนหนึ่งต้องถอดรองเท้าของตนให้แก่เพื่อน: นี่เป็นธรรมเนียมพะยานในพวกยิศราเอล.

8พี่น้องจึงถอดรองเท้าของตนออกแล้วพูดแก่โบอัศว่า, ท่านจงซื้อไว้เองเถิด.

9โบอัศจึงกล่าวแก่ผู้เฒ่าผู้แก่และพลไพร่ทั้งหลายว่า, ท่านทั้งหลายจงเป็นพะยานในวันนี้ว่า, เราได้ซื้อจากนางนาอะมีสิ่งสารพัตรของอะลีเมะเล็ค, และของคิลโยนและมาโลนแล้ว.

10อนึ่ง, รูธหญิงชาติโมอาบภรรยาของมาโลนนั้น, เราได้ซื้อเป็นภรรยาของเราด้วย, เพื่อจะได้เชิดชูนามของผู้ตายนั้นไว้ที่มรดกของท่าน, และเพื่อนามผู้ตายนั้นจะมิได้ตัดขาดไปจากท่ามกลางพี่น้องหรือจากพวกประชุมที่ประตูนี้: ท่านทั้งหลายจงเป็นพะยานในวันนี้ด้วยเถิด.

11ฝูงชนทั้งปวงที่อยู่ ณ ประตูและผู้เฒ่าผู้แก่ได้ตอบว่า, เราเป็นพะยาน. ขอให้พระยะโฮวาเจ้าทรงบันดาลให้หญิงผู้นี้ซึ่งจะเข้ามา ณ เรือนของท่านเป็นเหมือนราเฮลและเลอาทั้งสองนั้น ซึ่งเป็นผู้ที่ได้สืบสร้างต่อพงศ์พันธุ์ยิศราเอลขึ้น: ขอให้ท่านเจริญในเอ็ฟราธา, และให้มีชื่อเสียงในเมืองเบธเลเฮ็ม:

12ให้พงศ์พันธุ์ของท่านเป็นเหมือนพงศ์พันธุ์พะเร็ศ, ซึ่งธามารได้คลอดแต่ยูดา, อันเป็นเผ่าพันธุ์ซึ่งพระเจ้าจะประทานให้แก่ท่านจากหญิงสาวนี้

13ดังนั้นโบอัศก็รับรูธเป็นภรรยาของท่าน: และเมื่อท่านเข้าหานางแล้ว, พระยะโฮวาเจ้าทรงประทานให้ตั้งครรภ์คลอดบุตรชาย.

14เหล่าผู้หญิงกล่าวแก่นางนาอะมีว่า, สาธุแก่พระยะโฮวาผู้มิได้ให้ท่านขาดเผ่าพันธุ์ ณ วันนี้. ขอให้ทารกนี้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปในพวกยิศราเอล.

15ให้เด็กชายคนนี้เป็นผู้ที่ให้ชีวิตของท่านกลับคืน, และเป็นผู้เลี้ยงท่านเมื่อชราแล้ว: ด้วยว่าทารกนี้ได้คลอดมาแต่บุตรสะใภ้ที่รักท่าน, และเป็นผู้ประเสริฐแก่ท่านยิ่งกว่าบุตรชายเจ็ดคน.

16ส่วนนางนาอะมีก็ได้รับทารกนั้นอุ้มไว้ที่อกเป็นผู้เลี้ยง.

17บรรดาหญิงซึ่งเป็นเพื่อนบ้านพูดกันว่า, มีบุตรบังเกิดแก่นางนาอะมี; จึงตั้งชื่อว่าโอเบด: ซึ่งเป็นบิดายิซัยๆ เป็นบิดาแห่งดาวิด

18ส่วนพะเร็ศก็มีเชื้อสายดังต่อไปนี้; พะเร็ศมีบุตรชื่อเฮ็ศโรม,

19เฮ็ศโรมมีบุตรชื่อรามๆ มีบุตรชื่ออะมีนาดาบ,

20อะมีนาดาบมีบุตรชื่อนาโซนๆ มีบุตรชื่อซะละโมน,

21ซะละโมนมีบุตรชื่อโบอัศๆ มีบุตรชื่อโอเบด

22โอเบดมีบุตรชื่อยิซัยๆ มีบุตรชื่อดาวิด

← Chapter 3 Jump to: