Zechariah 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1อยู่มา ณ วันคิศเลคือเดือนเก้าขึ้นสี่ค่ำ, ในปีที่สี่แห่งรัชชกาลของกษัตริย์ดาระยาศ, คำแห่งพระยะโฮวามาถึงซะคาระยา.

2เมื่อ (ชาว) เบ็ธเอลได้ใช้ซะเรซัรแลเรเฆ็มเมเล็ค, แลพรรคพวกของเขาจะได้อ้อนวอนต่อพระพักตรพระยะโฮวา,

3แลจะกล่าวแก่ปุโรหิตซึ่งอยู่ในวิหารของยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลาย, แลจะกล่าวแก่ผู้พยากรณ์ว่า, ในเดือนห้านั้นควรเราจะพิลาปร่ำไร, แลอดอาหารอยู่เหมือนเราได้กระทำมาหลายปีแล้วหรือ

4อยู่มาคำของยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายมาถึงข้าว่า,

5ท่านจงกล่าวแก่ชนเมืองทั้งปวงแลพวกปุโรหิตว่า, เมื่อท่านได้ถือศีลอดอาหารแลพิลาปร่ำไรในทุกเดือนห้าแลทุกเดือนเจ็ดถึงเจ็ดสิบปีมาแล้วนั้น, ก็ท่านได้กระทำเพื่อเห็นแก่เราคือเราเองหรือ.

6เมื่อท่านทั้งหลายได้รับประทานอาหารแลดื่ม, ก็ได้กินแลดื่มด้วยเห็นแก่ตัวเองมิใช่หรือ.

7อันนี้เป็นคำซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงประกาศด้วยปากผู้พยากรณ์แต่ก่อนมิใช่หรือ, เมื่อเมืองยะรูซาเลมยังมีความสุขแลหมู่ชนอาศัยอยู่, แลมีหัวเมืองล้อมรอบ, แลเมื่อเมืองใต้กับที่ราบเสมอมีหมู่ชนตั้งบ้านอยู่มากหรือ

8คำแห่งพระยะโฮวาได้มาถึงซะคาระยาว่า,

9พระยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายได้ตรัสดังนี้ว่า, จงพิจารณาแลพิพากษาไปตามความจริง, แลจงประพฤติการประกอบด้วยคุณแลความเมตตาต่อกันแลกัน,

10แลอย่าให้ผู้ใดข่มเหงซึ่งแม่หม้าย, แลลูกกำพร้าแลแขกเมืองแลคนจน, หรือคิดการชั่วในใจต่อเพื่อนบ้าน.

11แต่เขาทั้งหลายไม่เต็มใจจะเชื่อฟัง, และปลดบ่าออกเสียแลทำหูหนักเพื่อจะไม่ฟังเสียง.

12แลกระทำใจดุจหินแข็งกลัวเกลือกว่าจะได้เชื่อฟังพระบัญญัติ, แลถ้อยคำซึ่งยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายได้ใช้โดยพระวิญญาณของพระองค์โดยมือพวกผู้พยากรณ์โบราณ. เหตุฉะนี้ความพิโรธอันใหญ่ได้มาจากยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลาย.

13ยะโฮวาแห่งพลโยธาทั้งหลายตรัสว่า, อยู่มาเมื่อพระองค์ร้องเรียกเขา, แลเขามิได้เชื่อฟังพระองค์ฉันใด, ก็เขาจะร้องเรียกเรา, แลเราจะไม่ฟังเขาฉันนั้น.

14แต่เราจะได้กระจัดกระจายเขาให้ไปถึงเมืองทั้งหลายที่เขามิได้รู้จัก. ดังนั้นแหละแผ่นดินเมืองที่อยู่หลังเขาก็ร้างเปล่า, จนจะหาผู้ใดที่ได้ออกไปหรือเข้ามาก็มิได้ด้วยว่าเขาทั้งหลายได้ให้เมืองแห่งความปรารถนาเป็นที่ร้างเปล่า

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →