Amos 1

Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

Jump to: Chapter 2 →

1ถ้อยคำของอาโมสผู้อยู่ในหมู่ผู้เลี้ยงแกะใน เมืองเทโคอา ซึ่งท่านได้เห็นเกี่ยวกับอิสราเอล ในรัชกาลอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ และในรัชกาลเยโรโบอัม ราชโอรสของโยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล ก่อนแผ่นดินไหวสองปี

2ท่านกล่าวว่า “พระเจ้าทรงเปล่งพระสิงหนาทจากศิโยน และทรงเปล่งพระสุรเสียงของพระองค์จาก เยรูซาเล็ม ลานหญ้าของผู้เลี้ยงแกะโศกเศร้า และยอดภูเขาคารเมลก็เหี่ยวไป”

3พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “การละเมิดของดามัสกัส สามครั้งและสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาทั้งหลายได้นวดกิเลอาด ด้วยเลื่อนเหล็กสำหรับนวดข้าว

4ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนเรือนของฮาซาเอล และไฟนั้นจะกินวังป้อมของเบนฮาดัดเสีย

5เราจะหักดาลประตูเมืองดามัสกัส และตัดชาวเมืองออกเสียจากหุบเขาอาเวน และผู้นั้นที่ถือคทาจากเบธเอเดน และประชาชนซีเรียจะต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังเมืองคีร์” พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ

6พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “การละเมิดของกาซาสามครั้ง และสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขากวาดประชาชนทั้งหมดไปเป็นเชลย เพื่อจะมอบให้แก่เอโดม

7ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนกำแพงเมืองกาซา และไฟจะกินวังป้อมของเมืองนั้นเสีย

8เราจะตัดชาวเมืองออกเสียจากอัชโดด และผู้นั้นที่ถือคทาออกจากเมืองอัชเคโลน เราจะหันมือของเรากลับสู้เอโครน ชาวฟีลิสเตีย ที่เหลืออยู่จะพินาศ” พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ

9พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “การละเมิดของเมืองไทระ สามครั้ง และสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะเขาได้มอบประชาชนทั้งหมด ให้แก่เอโดม และไม่ได้ระลึกถึงพันธสัญญา แห่งภราดรภาพ

10ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนกำแพงเมืองไทระ และไฟจะกินวังป้อมของเมืองนั้นเสีย”

11พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “การละเมิดของเมืองเอโดม สามครั้ง และสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับ การลงทัณฑ์ เพราะเขาได้ไล่ตามน้องของเขาด้วยดาบ และสลัดความสงสารทิ้งเสียสิ้น ความโกรธของเขา บั่นทอนอยู่ตลอดกาล และความพิโรธของเขาก็มีอยู่เป็นนิตย์

12ดังนั้น เราจะส่งไฟมาบนเมืองเทมาน และไฟนั้นจะกินวังป้อมของเมืองโบสราห์”

13พระเจ้าตรัสดังนี้ว่า “การละเมิดของคน อัมโมน สามครั้ง และสี่ครั้ง เราจะไม่ยอมกลับการลงทัณฑ์ เพราะว่าเขาได้ผ่าท้องหญิงมีครรภ์ในเมืองกิเลอาด เพื่อจะขยายอาณาเขตของตน

14ดังนั้นเราจะก่อไฟขึ้นที่กำแพงเมืองรับบาห์ และไฟจะไหม้วังป้อมของเมืองนั้นเสีย พร้อมกับเสียงโห่ร้องในวันทำศึก พร้อมกับพายุในวันมีลมบ้าหมู

15กษัตริย์ของเขาทั้งหลายจะตกไปเป็นเชลย ทั้งตัวท่านและเจ้านายของท่านด้วย” พระเจ้าตรัสดังนี้แหละ

Jump to: Chapter 2 →