bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
/
Job 21
Job 21
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 22 →
1
แล้วโยบตอบว่า
2
“ขอฟังถ้อยคำของข้าอย่างระมัดระวัง และให้คำนี้ปลอบใจท่าน
3
ขออดทนหน่อยและข้าจะพูด และเมื่อข้าพูดแล้ว ก็เยาะต่อไปเถอะ
4
ส่วนข้านี้ จะต่อว่ามนุษย์หรือ ทำไมข้าจึงไม่ควรหุนหัน
5
มองดูข้าซี และจงตกตะลึงเถิด และท่านจงเอามือปิดปากของท่าน
6
เมื่อข้าระลึกถึงเรื่องที่ข้าจะพูดนี้ ข้าก็ตระหนกตกใจ และความสั่นสะท้านก็จับเนื้อของข้า
7
ทำไมคนอธรรมจึงมีชีวิตอยู่ เออ จนถึงแก่ และเจริญมีกำลังมากขึ้น
8
ลูกหลานของเขาก็ตั้งมั่นคงอยู่ต่อหน้าเขา และเชื้อสายของเขาก็อยู่ต่อหน้าต่อตาเขา
9
เรือนของเขาทั้งหลายก็ปลอดภัยอยู่เย็นเป็นสุข และไม้เรียวของพระเจ้าก็ไม่อยู่บนเขา
10
วัวผู้ของเขาเกิดพันธุ์ไม่มีขาด วัวเมียของเขาตกลูก และไม่มีแท้ง
11
เขาส่งเด็กๆออกไปอยู่อย่างฝูงแพะแกะ และลูกหลานเล็กของเขาก็เต้นรำ
12
เขาร้องเพลงประสานเสียงรำมะนาและพิณเขาคู่ และเปรมปรีดิ์ตามเสียงปี่
13
ตลอดวันเวลาของเขา เขาก็เจริญ และเขาลงไปที่แดนคนตายในพริบตาเดียว
14
เขาทูลพระเจ้าว่า ‘ขอจากเราไปเสีย เพราะเราไม่ปรารถนาความรู้ในทางของท่าน
15
องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์คืออะไร ที่เราจะต้องปรนนิบัติเขา ถ้าเราอธิษฐานต่อเขา เราจะได้ประโยชน์อะไร’
16
ดูเถิด ความจำเริญของเขาทั้งหลายไม่อยู่ ในกำมือของเขาหรือ คำปรึกษาของคนอธรรมอยู่ห่างไกลจากข้า
17
“ตะเกียงของคนอธรรมดับบ่อยเท่าใด ความยากลำบากมาเหนือเขาบ่อยเท่าใด พระเจ้าทรงแจกจ่ายความเจ็บปวดด้วยพระพิโรธบ่อยเท่าใด
18
เขาเป็นเหมือนฟางข้าวหน้าลม และเป็นเหมือนแกลบที่พายุพัดไปบ่อยเท่าใด
19
ท่านว่า ‘พระเจ้าทรงสะสมความบาปชั่วของเขาไว้ให้ลูกหลานของเขา’ ขอพระองค์ทรงตอบแทนแก่เขาทั้งหลายเอง เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ทราบ
20
ขอให้นัยน์ตาของเขาเห็นความพินาศของเขา และให้เขาดื่มพระพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์
21
เพราะเขาสนใจอะไรในเรื่องวงศ์วานที่ตามเขามา เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดขาดเสียแล้ว
22
มีผู้ใดจะสอนพระเจ้าได้หรือ เมื่อพระองค์ทรงพิพากษาเทวชีพ
23
คนหนึ่งตายเมื่อยังแข็งแรงเต็มที่ สบายและปลอดภัยทั้งสิ้น
24
ถังกายของเขาเต็มด้วยน้ำนม และมันกระดูกของเขาก็ชุ่ม
25
อีกคนหนึ่งตายด้วยใจขมขื่น ไม่เคยได้ชิมของดี
26
เขาทั้งสองนอนลงในผงคลีดินเหมือนกัน และตัวหนอนก็คลุมเขาทั้งสองไว้
27
“ดูเถิด ข้ารู้ความคิดของท่าน และอุบายของท่านที่จะทำผิดต่อข้า
28
เพราะท่านว่า ‘วังของเจ้านายอยู่ที่ไหน เต็นท์ซึ่งคนอธรรมอาศัยนั้นอยู่ที่ไหน’
29
ท่านมิได้ถามนักท่องเที่ยว และท่านไม่ได้รับสักขีพยานของเขาหรือ
30
ว่าในคราวที่เกิดภัยพิบัตินั้นคนอธรรมมักรอดได้ และเขาได้รับการช่วยเหลือให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธ
31
ใครแจ้งวิธีการของเขาให้เขาฟัง และผู้ใดสนองเขาในสิ่งที่เขาได้กระทำ
32
และเมื่อคนหามเขาไปยังหลุมศพ ก็มียามเฝ้าที่อุโมงค์
33
สำหรับเขาก้อนดินที่หุบเขาก็เบาสบาย คนทั้งปวงก็ตามเขาไป และคนที่ไปข้างหน้าก็นับไม่ถ้วน
34
แล้วทำไมท่านจะมาเล้าโลมใจข้าด้วยสิ่งว่างเปล่า คำตอบของท่านไม่มีอะไรเหลือแล้ว นอกจากหลอกลวง”
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42