Leviticus 6

Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

2“ผู้ใดทำบาปและทำการไม่ซื่อตรงต่อพระเจ้า ด้วยการหลอกลวงเพื่อนบ้านในเรื่องการฝากหรือการประกัน หรือทางการโจรกรรม หรือถ้าเขาได้บีบบังคับเพื่อนบ้าน

3หรือพบสิ่งที่หายไปแล้ว แต่ไม่ยอมรับ สาบานตนเป็นความเท็จ หรือกระทำสิ่งใดที่คนกระทำผิด

4เมื่อผู้ใดได้ทำบาป และมีกรรมบาปแล้ว ก็ให้ผู้นั้นคืนของที่ได้มาทางโจรกรรมนั้นเสีย หรือสิ่งใดที่เขาได้มาด้วยการบีบบังคับ หรือสิ่งที่ฝากเขาไว้ หรือสิ่งสูญหายที่เขาได้พบเข้า

5หรือสิ่งใดๆที่ได้สาบานเท็จไว้ เขาต้องคืนให้เต็มตามจำนวน และจงเพิ่มอีกหนึ่งในห้า และมอบให้แก่เจ้าของในวันที่เขาถวายเครื่องบูชาไถ่กรรมบาป

6ให้ผู้นั้นนำแกะตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิ มาจากฝูงเป็นเครื่องบูชาไถ่กรรมบาปถวายแด่พระเจ้า มามอบให้ปุโรหิต ให้เจ้าตีราคาเองเป็นราคาเครื่องบูชาไถ่กรรมบาป

7และให้ปุโรหิตทำการลบมลทินบาปของเขาต่อ พระพักตร์พระเจ้า และเขาจะได้รับการอภัยในทุกสิ่งที่เขาได้กระทำ ไปซึ่งให้รับกรรมบาป”

8พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

9“จงบัญชาแก่อาโรนและบุตรของเขาว่า ต่อไปนี้เป็นกฎเรื่องเครื่องเผาบูชา เครื่องเผาบูชานั้นจะต้องเผาอยู่บนแท่นตลอดคืนจนรุ่งเช้า จงให้ไฟบนแท่นเผาเครื่องบูชาลุกอยู่เรื่อยไป

10ให้ปุโรหิตสวมเสื้อผ้าป่านและสวมกางเกงผ้าป่าน และให้ตักมูลเถ้าออกจากไฟที่ไหม้เครื่องเผาบูชาอยู่บนแท่น นำไปไว้ข้างแท่น

11ให้ถอดเสื้อที่สวมอยู่ออก แล้วสวมเสื้ออีกตัวหนึ่ง นำมูลเถ้าออกไปนอกค่ายยังที่สะอาด

12ให้รักษาไฟที่บนแท่นให้ลุกอยู่ อย่าให้ดับเลยทีเดียว ให้ปุโรหิตใส่ฟืนทุกเช้าและให้เรียงเครื่องเผาบูชาให้เป็น ระเบียบไว้บนแท่น และเผาไขมันของเครื่องศานติบูชาบนนั้น

13ต้องรักษาให้ไฟติดอยู่บนแท่นเรื่อยไป อย่าให้ดับเป็นอันขาด

14“ต่อไปนี้เป็นกฎของการถวายธัญญบูชา ให้บุตรอาโรนถวายเครื่องบูชานี้ต่อพระพักตร์ พระเจ้าที่หน้าแท่นบูชา

15ให้ปุโรหิตคนหนึ่งหยิบยอดแป้งกำมือหนึ่งมาจากธัญญบูชา คลุกน้ำมันและเครื่องกำยานทั้งหมดซึ่งอยู่บนธัญญบูชา และเผาส่วนนี้บนแท่นเป็นส่วนอนุสรณ์ เป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระเจ้า

16ส่วนที่เหลืออยู่ให้อาโรนและบุตรของเขารับประทาน ให้เป็นขนมไร้เชื้อรับประทานในสถานศักดิ์สิทธิ์ ให้รับประทานในลานของเต็นท์นัดพบ

17อย่าใส่เชื้อในขนมนั้นแล้วปิ้ง เราได้ให้ส่วนนี้เป็นส่วนเครื่องบูชาด้วยไฟของ เราอันตกแก่เขา เป็นสิ่งบริสุทธิ์ที่สุดเช่นเดียวกับเครื่องบูชาไถ่บาป และเครื่องบูชาไถ่กรรมบาป

18ให้บุตรทั้งหลายของอาโรนรับประทานสิ่งนี้ เป็นกฎถาวรตลอดชั่วชาติพันธุ์ของเจ้า จากเครื่องบูชาด้วยไฟของพระเจ้า ผู้ใดที่ถูกต้องสิ่งเหล่านี้จะบริสุทธิ์”

19พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

20“ต่อไปนี้เป็นเครื่องบูชา ที่อาโรนและบุตรทั้งหลายของเขาจะต้อง ถวายแด่พระเจ้าในวันที่เขารับการเจิม คือยอดแป้งหนึ่งในสิบเอฟาห์เป็นธัญญบูชา ประจำให้ถวายตอนเช้าครึ่งหนึ่ง ตอนเย็นครึ่งหนึ่ง

21ให้เคล้ากับน้ำมันให้เข้ากันดีแล้ว ทอดบนเหล็ก ทำเป็นแผ่นเหมือนธัญญบูชา แล้วถวายเป็นกลิ่นที่พอพระทัยแด่พระเจ้า

22ให้ปุโรหิตจากบรรดาบุตรของอาโรน ผู้รับการเจิมตั้งแทนเขา ให้ถวายสิ่งนี้แด่พระเจ้าเป็นกฎสืบไปเนืองนิตย์ ให้เผาเครื่องบูชาทั้งหมดเสีย

23ธัญญบูชาของปุโรหิตทุกรายให้เผาเสียให้หมด อย่าให้รับประทาน”

24พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า

25“จงกล่าวแก่อาโรน และบุตรของเขาว่า ต่อไปนี้เป็นกฎของการถวายเครื่องบูชาไถ่บาป ให้ฆ่าสัตว์ที่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในที่ที่ฆ่าสัตว์ อันเป็นเครื่องเผาบูชาต่อพระพักตร์พระเจ้า เป็นของบริสุทธิ์ที่สุด

26ให้ปุโรหิตผู้ถวายบูชาไถ่บาปรับประทานสัตว์นั้น ให้เขารับประทานในสถานศักดิ์สิทธิ์ ในลานเต็นท์นัดพบ

27อะไรที่แตะต้องเนื้อสัตว์นั้นจะบริสุทธิ์ และเมื่อประพรมมีเลือดติดเสื้อ ก็ให้ซักเสื้อส่วนที่ติดเลือดนั้นในสถานศักดิ์สิทธิ์

28จงทำลายภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นเสีย ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ก็ให้ขัดและล้างเสียด้วยน้ำ

29ผู้ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ เป็นของ บริสุทธิ์ที่สุด

30แต่เครื่องบูชาไถ่บาป ซึ่งปุโรหิตนำเลือดไปในเต็นท์นัดพบ เพื่อทำการลบมลทินในสถานศักดิ์สิทธิ์นั้นอย่ารับประทานเลย ต้องเผาไฟเสีย

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →