Luke 3

Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1เมื่อปีที่สิบห้า ในรัชกาลทิเบริอัส ซีซาร์ ปอนทิอัสปีลาตเป็นเจ้าเมืองยูเดีย เฮโรดเป็นเจ้าเมืองกาลิลี ฟีลิปน้องชายของเฮโรดเป็นเจ้าเมืองอิทูเรียกับเมืองตราโคนิติส ลีซาเนียสเป็นเจ้าเมืองอาบีเลน

2และอันนาสกับคายาฟาสเป็นมหาปุโรหิต คราวนั้นพระวจนะของพระเจ้ามาถึงยอห์นบุตรเศคาริยาห์ในถิ่นทุรกันดาร

3แล้วยอห์นจึงไปทั่วที่ลุ่มแม่น้ำจอร์แดน ประกาศให้กลับใจเสียใหม่และรับบัพติศมา เพื่อพระเจ้าจะทรงยกความผิดบาปเสีย

4ตามที่มีเขียนไว้ในหนังสือถ้อยคำของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “เสียงผู้ร้องในถิ่นทุรกันดารว่า จงเตรียมมรรคาแห่งพระเป็นเจ้า จงกระทำหนทางของพระองค์ให้ตรงไป

5หุบเขาทุกแห่งจะถมให้เต็ม ภูเขาและเนินทุกแห่งจะให้ต่ำลง ทางคดจะกลายเป็นทางตรง และทางที่สูงๆต่ำๆจะเป็นทางราบ

6มนุษย์ทั้งปวงจะได้เห็นความรอดของพระเจ้า”

7ยอห์นจึงกล่าวแก่ประชาชนที่ออกมารับบัพติศมา จากท่านว่า “เจ้าชาติงูร้าย ใครได้เตือนเจ้าให้หนีจากพระอาชญาซึ่งจะมาถึงนั้น

8เหตุฉะนั้น จงพิสูจน์การกลับใจของเจ้าด้วยผลที่เกิดขึ้น อย่านึกเหมาเอาในใจว่าตัวมีอับราฮัมเป็นบิดา เพราะเราบอกเจ้าทั้งหลายว่า พระเจ้าทรงฤทธิ์อาจจะให้บุตรเกิดขึ้นกับอับราฮัม จากก้อนหินเหล่านี้ได้

9บัดนี้ขวานวางไว้ที่โคนต้นไม้แล้ว และทุกต้นที่ไม่เกิดผลดีจะต้องตัดทิ้งแล้วโยนทิ้งในกองไฟ ”

10ฝ่ายประชาชนจึงถามท่านว่า “เราจะต้องทำประการใด”

11ท่านจึงตอบเขาว่า “ผู้ใดมีเสื้อสองตัวจงปันให้แก่คนไม่มี และใครมีอาหารจงปันให้เหมือนกัน”

12พวกเก็บภาษีก็มาขอรับบัพติศมาด้วย และถามท่านว่า “อาจารย์เจ้าข้า พวกข้าพเจ้าต้องทำประการใด”

13ท่านจึงตอบเขาว่า “เจ้าทั้งหลายอย่าเก็บภาษีเกินพิกัด”

14ฝ่ายพวกทหารถามท่านด้วยว่า “พวกข้าพเจ้าเล่า จะต้องทำประการใด” ท่านตอบเขาว่า “อย่ากรรโชก อย่าใส่ความเพื่อเอาเงิน แต่จงพอใจในค่าจ้างของตน”

15เมื่อคนทั้งหลายกำลังคอยพระคริสต์อยู่ และได้ใคร่ครวญถึงยอห์นว่า ตัวท่านเป็นพระคริสต์หรือมิใช่

16ยอห์นจึงตอบเขาทั้งหลายว่า “เราให้เจ้ารับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่จะมีพระองค์หนึ่งเสด็จมาทรงมีอิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าเราอีก ซึ่งเราไม่คู่ควรแม้จะแก้สายฉลองพระบาทของพระองค์ พระองค์จะทรงให้เจ้าทั้งหลายรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และด้วยไฟ

17พระหัตถ์ของพระองค์ถือพลั่วพร้อมแล้ว เพื่อจะทรงชำระลานข้าวของพระองค์ให้ทั่ว และเพื่อจะเก็บข้าวไว้ในยุ้งฉางของพระองค์ แต่พระองค์จะทรงเผาแกลบด้วยไฟที่ไม่รู้ดับ”

18เหตุฉะนี้ ยอห์นจึงตักเตือนอีกหลายประการ ประกาศข่าวประเสริฐแก่คนทั้งหลาย

19ฝ่ายเฮโรดเจ้าเมืองเมื่อถูกยอห์นว่าติเตียน เพราะเรื่องนางเฮโรเดียสภรรยาของน้องชาย และเพราะการชั่วทั้งหมดที่เฮโรดได้กระทำนั้น

20เฮโรดยังทำความชั่วนี้เพิ่มกับที่ได้ทำมาแล้ว คือได้จับยอห์นจำไว้ในคุก

21อยู่มาเมื่อคนทั้งปวงรับบัพติศมา และพระเยซูทรงรับด้วย ขณะเมื่อทรงอธิษฐานอยู่ ท้องฟ้าก็แหวกออก

22และพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงรูปสัณฐานเหมือนนกพิราบได้ลงมาบนพระองค์ และพระสุรเสียงมาจากฟ้าสวรรค์ว่า “ท่านเป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านมาก”

23ฝ่ายพระเยซู เมื่อทรงเริ่มพระราชกิจ พระองค์มีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา ตามความคาดหมายของคนทั้งหลาย เข้าใจว่าเป็นบุตรโยเซฟ ซึ่งเป็นบุตรเฮลี

24เฮลีเป็นบุตรมัทธัตๆ เป็นบุตรเลวีๆ เป็นบุตรเมลคี เมลคี เป็นบุตรยันนายๆ เป็นบุตรโยเซฟ

25โยเซฟเป็นบุตรมัทธาธีอัส มัทธาธีอัส เป็นบุตรอาโมสๆ เป็นบุตรนาฮูมๆ เป็นบุตรเอสลีๆ เป็นบุตรนักกาย

26นักกายเป็นบุตรมาอาทๆ เป็นบุตรมัทธาธีอัสๆ เป็นบุตรเสเมอินๆ เป็นบุตรโยเสคๆ เป็นบุตรโยดา

27โยดาเป็นบุตรโยอานันๆ เป็นบุตรเรซาๆ เป็นบุตรเศรุบบาเบลๆ เป็นบุตรเชอัลทิเอลๆ เป็นบุตรเนรี

28เนรีเป็นบุตรเมลคีๆ เป็นบุตรอัดดีๆ เป็นบุตรโคสัมๆ เป็นบุตรเอลมาดัมๆ เป็นบุตรเอร์

29เอร์เป็นบุตรเยซูๆ เป็นบุตรเอลีเยเซอร์ๆ เป็นบุตรโยริมๆ เป็นบุตรมัทธัตๆ เป็นบุตรเลวี

30เลวีเป็นบุตรสิเมโอนๆ เป็นบุตรยูดาสๆ เป็นบุตรโยเซฟๆ เป็นบุตรโยนามๆ เป็นบุตรเอลียาคิม

31เอลียาคิมเป็นบุตรเมเลอาๆ เป็นบุตรเมนนา เมนนาเป็นบุตรมัทตะธาๆ เป็นบุตรนาธันๆ เป็นบุตรดาวิด

32ดาวิดเป็นบุตรเจสซีๆ เป็นบุตรโอเบดๆ เป็นบุตรโบอาสๆ เป็นบุตรสัลโมนๆ เป็นบุตรนาโชน

33นาโชนเป็นบุตรอัมมีนาดับๆ เป็นบุตรอัดมินๆ เป็นบุตรอารนีๆ เป็นบุตรเฮสโรนๆ เป็นบุตรเปเรศๆ เป็นบุตรยูดาห์

34ยูดาห์เป็นบุตรยาโคบๆ เป็นบุตรอิสอัคๆ เป็นบุตรอับราฮัมๆ เป็นบุตรเทราห์ๆ เป็นบุตรนาโฮร์

35นาโฮร์เป็นบุตรเสรุกๆ เป็นบุตรเรอูๆ เป็นบุตรเปเลกๆ เป็นบุตรเอเบอร์ๆ เป็นบุตรเชลาห์

36เชลาห์เป็นบุตรไคนานๆ เป็นบุตรอารฟาซัดๆ เป็นบุตรเชมๆ เป็นบุตรโนอาห์ๆ เป็นบุตรลาเมค

37ลาเมคเป็นบุตรเมธูเสลาห์ๆ เป็นบุตรเอโนคๆ เป็นบุตรยาเรดๆ เป็นบุตรมาหะลาเลเอลๆ เป็นบุตรไคนาน

38ไคนานเป็นบุตรเอโนสๆ เป็นบุตรเสทๆ เป็นบุตรอาดัมๆ เป็นบุตรพระเจ้า

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →