Micah 7

Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

← Chapter 6 Jump to:

1วิบัติแก่ข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเป็นเหมือน คนที่พบว่าเขาเก็บผลในฤดูร้อนหมดแล้ว และเล็มผลจากเถาองุ่นหมดแล้ว ไม่มีพวงองุ่นรับประทาน ไม่มีผลมะเดื่อที่สุกรุ่นแรกให้สมใจปรารถนาของข้าพเจ้า

2ธรรมิกชนสูญหายไปจากโลก จะหาคนซื่อตรงท่ามกลางมนุษย์สักคนก็ไม่มี ต่างก็ซุ่มคอยจะเอาโลหิตกัน ต่างก็เอาตาข่ายดักพี่น้องของตน

3มือของเขาคอยจ้องแต่สิ่งที่ชั่ว เพื่อจะกระทำด้วยความขยัน เจ้านายและผู้พิพากษาขอสินบน และคนใหญ่คนโตก็เอ่ยถึงความปรารถนาชั่วแห่งจิตใจของเขา ต่างก็สานสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกัน

4คนที่ดีที่สุดของเขาก็เหมือนต้นหนามควัด คนที่ซื่อตรงที่สุดของเขาก็เหมือนรั้วหนาม วาระแห่งนายยามของเจ้าทั้งหลาย คือวันที่จะลงโทษเจ้า มาถึงแล้ว บัดนี้ ความยุ่งเหยิงของเขาก็อยู่ใกล้เต็มที

5อย่าวางใจเพื่อนบ้านอย่านอนใจในสหาย จงเฝ้าประตูปากของเจ้า อย่าเผยแก่เธอที่อยู่ในอ้อมอกของเจ้า

6เพราะว่าลูกชายดูหมิ่นพ่อ และลูกสาวลุกขึ้นต่อสู้แม่ของเธอ ลูกสะใภ้ต่อสู้แม่ผัว ศัตรูของใครๆ ก็คือคนที่อยู่ร่วมเรือนของเขาเอง

7แต่สำหรับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะมองดูพระเจ้า ข้าพเจ้าจะเฝ้าคอยพระเจ้าแห่งความรอดของข้าพเจ้า พระเจ้าของข้าพเจ้าจะทรงฟังข้าพเจ้า

8ศัตรูของข้าเอ๋ย อย่าเปรมปรีดิ์เย้ยข้าเลย เมื่อข้าล้มลง ข้าจะลุกขึ้นอีก เมื่อข้านั่งอยู่ในความมืด พระเจ้าจะทรงเป็นความสว่างแก่ข้า

9ข้าพเจ้าจะทนต่อพระพิโรธของพระเจ้า เพราะว่าข้าพเจ้ากระทำบาปต่อพระองค์ ข้าพเจ้าจะทนจนกว่าพระองค์จะทรงแก้คดีของข้าพเจ้า และกระทำการตัดสินเพื่อข้าพเจ้า พระองค์จะทรงนำข้าพเจ้าไปยังความสว่าง และข้าพเจ้าจะเห็นการช่วยกู้ของพระองค์

10แล้วศัตรูของข้าพเจ้าจะเห็น และความอับอายจะทับถมเธอ ที่กล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “พระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน” ตาของข้าพเจ้าจะเพ่งดูเธอให้สาแก่ใจ คราวนี้เธอจะถูกย่ำลงเหมือนเลนที่ในถนน

11วันที่จะสร้างกำแพงเมืองของเจ้า ในวันนั้น เขตแดนของเจ้าจะขยายออกไป

12ในวันนั้น เขาจะมาหาเจ้า คือมาจากที่ระหว่างอัสซีเรียกับอียิปต์ และจากระหว่างอียิปต์กับแม่น้ำ จากระหว่างทะเลนี้กับทะเลโน้น และจากระหว่างภูเขานี้กับภูเขาโน้น

13แต่แผ่นดินจะเริศร้าง เพราะชาวแผ่นดินเป็นเหตุ เนื่องด้วยผลแห่งการกระทำของเขา

14ขอทรงเลี้ยงดูประชากรของพระองค์อย่าง เลี้ยงแกะด้วยคทาของพระองค์ คือฝูงประชากรที่เป็นมรดกของพระองค์ ผู้อาศัยโดดเดี่ยวอยู่ในป่า ในท่ามกลางแผ่นดินที่เป็นสวน ขอทรงให้เขาหากินอยู่ในบาชานและกิเลอาด อย่างในโบราณกาล

15ดังในสมัยเมื่อเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราจะสำแดงสิ่งอัศจรรย์แก่เขา

16ประชาชาติทั้งหลายจะแลเห็นและอับอาย ด้วยอานุภาพทั้งสิ้นของเขาทั้งหลาย เขาทั้งหลายจะเอามือปิดปากไว้ และหูของเขาจะหนวกไป

17เขาทั้งหลายจะเลียผงคลีเหมือนอย่างงู เหมือนสัตว์เลื้อยคลานบนแผ่นดิน เขาจะตัวสั่นออกมาจากที่กำบังเข้มแข็งของเขา เขาจะตระหนกตกใจออกมาหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเรา เนื่องด้วยพระองค์ เขาทั้งหลายจะกลัว

18ใครเล่าจะเป็นพระเจ้าเสมอเหมือนพระองค์ผู้ทรงยกโทษ และทรงให้อภัยการทรยศ แก่คนที่เหลืออยู่อันเป็นมรดกของพระองค์ พระองค์มิได้ทรงถือพระพิโรธเนืองนิตย์ เพราะว่าพระองค์ทรงพอพระทัยในความรักมั่นคง

19พระองค์ทรงเมตตาเราทั้งหลายอีก พระองค์จะทรงเหยียบความผิดของเราไว้ พระองค์จะทรงเหวี่ยงบาปทั้งหลายของเรา ลงไปในที่ลึกของทะเล

20พระองค์จะทรงสำแดงความเที่ยงตรงให้ประจักษ์แก่ยาโคบ และความรักมั่นคงต่ออับราฮัม ดังที่พระองค์ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของเรา ตั้งแต่สมัยโบราณกาล

← Chapter 6 Jump to: