Ezekiel 21

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1คำพูดของพระยาห์เวห์ได้มาถึงผมว่า

2“เจ้าลูกมนุษย์ ให้หันหน้าของเจ้าไปที่เมืองเยรูซาเล็ม ให้เทศน์ต่อต้านสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา และให้พูดแทนเราคัดค้านแผ่นดินของอิสราเอล

3ให้บอกกับแผ่นดินนั้นว่า ‘พระยาห์เวห์พูดว่า เราต่อต้านเจ้า เราจะชักดาบของเราออกจากฝัก และตัดทั้งคนดีและคนชั่วไปจากเจ้า

4เราจะตัดทั้งคนดีและคนชั่วออกไปจากเจ้า ดังนั้นเราจะชักดาบออกจากฝักเพื่อต่อสู้กับมนุษย์ทุกคน ตั้งแต่ทิศใต้จดทิศเหนือ

5แล้วมนุษย์ทุกคนจะรู้ว่า เรา ยาห์เวห์ ได้ชักดาบของเราออกจากฝัก แล้วมันจะไม่กลับคืนฝักอีก’

6ดังนั้นเจ้าลูกมนุษย์ ให้ร้องคร่ำครวญอย่างคนที่ใจแตกสลาย และให้ร้องอย่างขมขื่นใจต่อหน้าพวกเขา

7และเมื่อพวกเขาถามเจ้าว่า ‘ทำไมเจ้าถึงร้องคร่ำครวญอย่างนั้น’ ให้เจ้าตอบว่า ‘เป็นเพราะข่าวร้ายที่กำลังจะมา หัวใจทุกดวงจะหลอมละลาย มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ยลง จิตใจทุกดวงจะอ่อนล้าลง ทุกหัวเข่าจะอ่อนปวกเปียกเหมือนน้ำ’ ดูสิ ข่าวร้ายนั้นกำลังมาแล้ว มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้นแน่ๆ” พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่าอย่างนั้น

8คำพูดของพระยาห์เวห์ได้มาถึงผมว่า

9“เจ้าลูกมนุษย์ ให้พูดแทนเราว่า ‘องค์เจ้าชีวิตพูดอย่างนี้ว่า ดูนั่น มีดาบ มีดาบเล่มหนึ่ง ถูกลับจนคมและขัดจนเงาแล้ว

10มันถูกลับจนคมเพื่อฆ่า ถูกขัดจนเงาเพื่อส่องประกายเหมือนฟ้าแลบ พวกเรายังจะมามัวชื่นชมในไม้คทาของยูดาห์ลูกชายของเราอยู่อีกหรือ ดาบ นั้นได้ดูถูกไม้คทาทั้งหลายนั้น

11ดาบนั้นถูกแต่งตั้งขึ้นเพื่อขัดเงา และนำไปใช้ มันถูกลับจนคมและมันวาว เพื่อใส่ไว้ในมือของนักฆ่า

12เจ้าลูกมนุษย์ ให้ร้องไห้คร่ำครวญ เพราะดาบเล่มนี้ได้มาต่อต้านประชาชนของเรา มันต่อต้านบรรดาเจ้าชายทั้งหลายของอิสราเอล พวกเขาพร้อมกับประชาชนของเราถูกโยนไปให้กับดาบเล่มนั้น ดังนั้นให้ตบตีต้นขาด้วยความเศร้า

13การทดสอบจะมาแน่ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคทาของยูดาห์ไม่สามารถอยู่ต่อไปได้ เพราะเจอกับดาบที่ดูถูกมันนั้น’” พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่าอย่างนั้น

14“ดังนั้น เจ้าลูกมนุษย์ ให้ตบมือเปรี้ยง และพูดแทนเรา ต่อต้านพวกเขาว่า ปล่อยให้ดาบฟันลงมาสองครั้ง หรือสามครั้งก็ยังได้ ดาบนี้มีไว้เพื่อฆ่า มันมีไว้เพื่อฆ่าหมู่ครั้งยิ่งใหญ่ มันล้อมพวกเขาเข้ามา

15หัวใจของพวกเขาจะหลอมละลายไปด้วยความกลัว จะมีคนมากมายสะดุดและล้มลง เราได้วางดาบไว้ที่ตรงประตูทั้งหมดของพวกเขาเพื่อฆ่า ดาบนั้นจะส่องประกายเหมือนฟ้าแลบ มันถูกชักออกมาเพื่อการฆ่าหมู่

16ดาบเอ๋ย ฟันไปทางขวา ฟันไปทางซ้าย ฟันไปทุกที่ที่เจ้าหันไป

17แล้วเราเองก็จะตบมือเปรี้ยงเหมือนกัน และเราก็จะระบายความเดือดดาลของเราออกมาใส่เจ้าจนหมดสิ้น เรา ยาห์เวห์ได้ลั่นคำพูดไปแล้ว”

18คำพูดของพระยาห์เวห์ได้มาถึงผมว่า

19“เจ้าลูกมนุษย์ ให้ลากถนนขึ้นมาสองสาย ที่ดาบของกษัตริย์แห่งเมืองบาบิโลนจะไปได้ ถนนทั้งสองสายนี้จะต้องแยกออกมาจากถนนเส้นเดียวกันที่ลงมาจากประเทศหนึ่ง ให้ทำป้ายบอกทางตรงทางแยกนั้น

20ให้วาดสายหนึ่งที่ดาบอาจจะใช้ไปสู่เมืองรับบาห์ของชาวอัมโมน และอีกสายหนึ่งที่จะไปยูดาห์และป้อมปราการในเมืองเยรูซาเล็ม

21ให้วาดอย่างนี้ เพราะกษัตริย์บาบิโลนจะหยุดอยู่ที่ทางแยกนี้ และตัดสินว่าจะไปทางไหน เขาจะเสี่ยงทายด้วยการเขย่าเซียมซีลูกธนู สอบถามพวกรูปเคารพของเขา และผ่าตับของสัตว์ที่ถูกเซ่นไหว้ดู

22สลากที่ตกในมือขวาของเขา บอกให้ไปเมืองเยรูซาเล็ม เขาจะออกคำสั่งฆ่า และจะอ้าปากตะโกนสั่งลุย เขาจะเอาทุ่นไม้ทะลวงประตู และเขาจะสร้างทางลาดขึ้นบุกกำแพง และสร้างกำบังเคลื่อนที่

23ชาวยูดาห์ถือว่าลางบอกเหตุทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเหลวไหล แต่มันจะเกิดขึ้นจริง เพราะพวกเขาผิดคำสาบานที่ว่าจะจงรักภักดีต่อบาบิโลน และกษัตริย์บาบิโลนจะมารื้อฟื้นความผิดของคนยูดาห์และจะจับตัวพวกเขาไปเป็นเชลย”

24พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า “พวกเจ้าจะถูกจับไปเป็นเชลย เพราะพวกเจ้าทำให้เราระลึกขึ้นได้ถึงความผิดของพวกเจ้า การกบฏของพวกเจ้าถูกเปิดโปงออกมาแล้ว พวกบาปของเจ้าเห็นได้ชัดในทุกอย่างที่เจ้าทำ

25เจ้าชายของอิสราเอลผู้ชั่วช้า และถ่อย วันของเจ้ามาถึงแล้ว เวลาแห่งการลงโทษครั้งสุดท้ายได้มาถึงแล้ว”

26พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดว่า “ให้ถอดผ้าโพกหัวของเจ้าออก ถอดมงกุฎของเจ้าออกซะ ทุกสิ่งจะไม่เหมือนเดิม ผู้ต่ำต้อยจะได้รับการยกย่อง และผู้ที่เคยได้รับการยกย่องจะต่ำต้อยลง

27สับสนอลหม่าน สับสนอลหม่าน สับสนอลหม่านไปหมดแล้ว เราจะทำให้มันเป็นอย่างนั้น มันจะเป็นความพินาศอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน มันจะเป็นอย่างนั้นจนกว่าผู้ที่จะมาลงโทษมันจะมาถึง ผู้ที่เราจะมอบหน้าที่นั้นให้”

28“เจ้าลูกมนุษย์ ให้พูดแทนเราว่า ‘นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดเกี่ยวกับชาวอัมโมนและคำเยาะเย้ยของพวกเขา ดาบเอ๋ย ดาบ ชักออกมาเพื่อฆ่าฟัน ถูกขัดเงาเพื่อทำลาย และส่องประกายเหมือนสายฟ้าแลบ

29เจ้าดาบ เจ้าจะถูกวางพาดไว้บนคอของคนถ่อยชั่วที่จะถูกฆ่า เพราะเรื่องนิมิตทั้งหลายที่เกี่ยวกับเจ้าล้วนโกหกทั้งสิ้น พวกหมอดูที่ทำนายอนาคตเจ้าล้วนแต่หลอกลวง วันสำหรับคนชั่วเหล่านั้นได้มาถึงแล้ว วันแห่งการลงโทษครั้งสุดท้ายของเขามาถึงแล้ว

30ให้เอาดาบใส่ฝักของมัน เจ้าดาบ เราจะตัดสินเจ้าในแผ่นดินที่เจ้าถูกสร้างขึ้น ในแผ่นดินซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเจ้า

31เราจะเทความเดือดดาลของเราลงบนตัวเจ้า ความโกรธของเราจะเป็นเหมือนไฟที่เราจะพ่นใส่เจ้า เราจะมอบพวกเจ้าไว้ในมือของคนโหดเหี้ยม ผู้ที่ชำนาญในการทำลายล้าง

32เจ้าจะเป็นเชื้อเพลิงสำหรับไฟ เลือดของเจ้าจะหลั่งไหลในแผ่นดินของเจ้าเอง จะไม่มีใครจดจำเจ้าได้อีกต่อไป เพราะ เรา ยาห์เวห์ ได้ลั่นคำพูดไปแล้ว’”

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

หนังสือแนะนำ

อรรถาธิบาย อรรถาธิบาย Ezekiel → เฝ้าเดี่ยว คู่มือเฝ้าเดี่ยว Ezekiel → รับพระคัมภีร์นี้ พระคัมภีร์ศึกษา ERV →