Hosea 5

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1พวกนักบวช ฟังให้ดี ครอบครัวของอิสราเอลตั้งใจฟังให้ดี ราชวงศ์กษัตริย์ฟังไว้ เพราะพวกเจ้าถูกตัดสินแล้ว พวกเจ้าเคยเป็นกับดักตอนที่อยู่มิสปาห์นั้น และเป็นตาข่ายที่กางอยู่บนเขาทาโบร์

2พวกเจ้าได้ขุดหลุมกับดักลึกที่ชิทธิม ดังนั้นเราจะลงโทษพวกเจ้าทั้งหมด

3เรารู้จักเอฟราอิม และสิ่งที่อิสราเอลทำก็ไม่สามารถปิดซ่อนไว้จากเรา เอฟราอิม เรารู้ว่าตอนนี้เจ้ามีชู้ และอิสราเอลก็สกปรกเพราะบาป

4สิ่งที่พวกเขาทำ ดึงพวกเขาไม่ให้กลับไปหาพระเจ้า เพราะใจของพวกเขามีแต่การเล่นชู้ และพวกเขาไม่รู้จักพระยาห์เวห์

5ความเย่อหยิ่งจองหองของอิสราเอลเป็นพยานต่อต้านพวกเขาเอง ทั้งอิสราเอลและเอฟราอิมสะดุดล้มเพราะความผิดชั่วร้ายของพวกเขาเอง และยูดาห์สะดุดล้มกับพวกเขาด้วย

6เมื่อคนอิสราเอลนำฝูงแพะแกะและฝูงวัว ไปตามหาพระยาห์เวห์ พวกเขาจะไม่พบพระองค์เพราะพระองค์ทอดทิ้งพวกเขาไปแล้ว

7พวกเขาไม่ซื่อสัตย์กับพระยาห์เวห์ พวกเขาคลอดลูกที่ไม่ใช่ลูกของพระองค์ แต่ในไม่ช้านี้ พระยาห์เวห์จะพลิกสถานการณ์ และทำลายพวกเขาพร้อมกับไร่นาทั้งหลายของพวกเขา

8ให้เป่าแตรเขาสัตว์ ในกิเบอาห์ ให้เป่าแตรในรามาห์ ให้ตะโกนเตือนภัยในเบธาเวน เบนยามิน ระวังข้างหลังให้ดี

9ในวันแห่งการลงโทษ เอฟราอิม จะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง ในท่ามกลางเผ่าต่างๆของอิสราเอล เรากำลังประกาศสิ่งนี้ที่จะเกิดขึ้นแน่ๆ

10พวกผู้นำของยูดาห์ เป็นเหมือนกับคนชั่วพวกนั้นที่ย้ายหลักเขต เราจะเทความโกรธของเราลงบนคนพวกนั้นเหมือนน้ำ

11เอฟราอิมจะถูกลงโทษ พวกเขาจะถูกบีบจนบี้แบน เพราะเขาตั้งใจไล่ตามสิ่งที่ไร้ประโยชน์

12เราจะทำลายเอฟราอิม เหมือนมอดกัดกินเสื้อผ้า และทำลายครอบครัวยูดาห์ เหมือนความผุที่ทำลายไม้

13เมื่อเอฟราอิมเห็นว่าตัวเองป่วย และยูดาห์เห็นบาดแผลของตน เอฟราอิมไปขอความช่วยเหลือจากอัสซีเรีย และยูดาห์ส่งคนไปหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่นั้น แต่อัสซีเรียไม่สามารถรักษาเจ้าหรือเยียวยาบาดแผลของเจ้าได้

14เพราะว่าเราจะโจมตีเอฟราอิมเหมือนสิงโต เราจะโจมตีชนชาติยูดาห์เหมือนสิงโตหนุ่ม เรา ยาห์เวห์ จะฉีกพวกมันออกเป็นชิ้นๆ เราจะคาบพวกมันไปกินในถ้ำของเราและจะไม่มีใครมาช่วยพวกมันได้

15เราจะกลับไปยังที่ของเรา จนกว่าพวกเขาจะยอมรับผิดและหันกลับมาหาเราเมื่อพวกเขาเจอความทุกข์ พวกเขาจะได้ค้นหาเราอย่างจริงจัง

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →