Micah 4

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1แต่ในวันข้างหน้านั้น เนินของวิหาร ของพระยาห์เวห์จะถูกก่อตั้งขึ้นให้เป็นยอดสูงสุดของภูเขาทั้งหมด มันจะถูกยกขึ้นสูงเหนือเนินเขาทั้งหมด และคนทั้งหลายจะหลั่งไหลกันไปที่นั่น

2ชนชาติต่างๆมากมายจะพากันไปที่นั่น พวกเขาจะพูดว่า “ไป ให้พวกเราขึ้นไปยังภูเขาของพระยาห์เวห์กันเถอะ ไปยังวิหารของพระเจ้าของยาโคบ เพื่อพระองค์จะได้สอนวิถีทางของพระองค์ให้กับพวกเรา แล้วพวกเราจะได้เดินตามเส้นทางของพระองค์” คำสั่งสอนจะออกมาจากศิโยน และคำพูดของพระยาห์เวห์จะออกมาจากเยรูซาเล็ม

3พระองค์จะเป็นผู้พิพากษาระหว่างคนจำนวนมาก พระองค์จะตัดสินระหว่างชนชาติทั้งหลายที่เข้มแข็งที่อยู่ห่างไกล พวกเขาจะตีดาบของพวกเขาให้เป็นคันไถ และตีหอกของพวกเขาให้เป็นเครื่องมือตัดแต่งกิ่งไม้ ชนชาติหนึ่งจะไม่ชูดาบขึ้นต่อสู้กับอีกชนชาติหนึ่ง และพวกเขาจะไม่มีการฝึกทำสงครามอีกต่อไป

4แต่ละคนจะนั่งอยู่ใต้ต้นองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อของเขา จะไม่มีใครมาทำให้พวกเขาตกใจกลัว เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นบอกไว้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้

5ถึงแม้ว่าชนชาติอื่นๆจะติดตามพวกพระของเขาไป แต่เราจะยังคงติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราตลอดไป

6พระยาห์เวห์พูดว่า “ในตอนนั้น เราจะรวบรวมคนพิการ คนที่กระจัดกระจายไป รวมทั้งคนเหล่านั้นที่เราเคยทำให้บาดเจ็บด้วย

7เราจะทำให้คนพิการที่รอดชีวิตเป็นต้นตระกูลของชาติใหม่ เราจะทำให้คนพวกนั้นที่ถูกขับไล่ออกไปเป็นชนชาติที่ยิ่งใหญ่” พระยาห์เวห์จะเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขาบนภูเขาศิโยน ตั้งแต่นั้นไปตลอดกาล

8ส่วนเจ้าหอคอยเฝ้าฝูงสัตว์ ป้อมปราการของนางสาวศิโยน เวลานั้นจะมาถึง เมื่ออำนาจการปกครองจะกลับมาสู่เจ้า อาณาจักรจะกลับมาเป็นของนางสาวเยรูซาเล็มเหมือนเดิม

9เยรูซาเล็ม ตอนนี้ ทำไมเจ้าถึงได้ร้องไห้สะอึกสะอื้น พวกเจ้าไม่มีกษัตริย์ในหมู่พวกเจ้าแล้วใช่ไหม ผู้นำที่แสนฉลาดของเจ้าหายไปแล้วใช่ไหม พวกเจ้ากำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเหมือนกับหญิงที่กำลังจะคลอดลูก

10นางสาวศิโยน ให้ชักดิ้นชักงอด้วยความเจ็บปวด และกรีดร้องเหมือนกับหญิงที่กำลังจะคลอดลูก เพราะว่า ตอนนี้พวกเจ้าจะต้องออกไปจากเมืองนี้ต้องไปอยู่ในที่โล่งกว้าง เจ้าจะต้องไปที่บาบิโลน แต่พวกเจ้าจะได้รับการช่วยกู้ที่นั่น พระยาห์เวห์จะไถ่เจ้าที่นั่นจากเงื้อมมือของศัตรูเจ้า

11ตอนนี้มีหลายชนชาติรวมตัวกันมาต่อสู้กับเจ้า พวกเขาพูดกันว่า “ไปทำลายศิโยนกันเถอะ แล้วเราจะได้มองดูความพ่ายแพ้ของนางอย่างสะใจ”

12แต่ชนชาติพวกนี้ ไม่รู้ถึงความคิดต่างๆของพระยาห์เวห์ พวกเขาไม่เข้าใจถึงแผนงานของพระองค์ เพราะพระองค์ได้รวบรวมพวกเขาไว้เหมือนฟ่อนข้าว เพื่อไปบดบนลานนวดข้าว

13พระยาห์เวห์พูดว่า “นางสาวศิโยน ลุกขึ้นและบดขยี้พวกมัน เพราะเราจะทำให้เขาสัตว์ของเจ้ากลายเป็นเหล็ก ทำให้เกือกม้าของเจ้าเป็นทองแดง เจ้าจะได้บดขยี้คนเป็นจำนวนมาก แล้วเจ้าจะถวายทรัพย์สินที่พวกมันได้มาอย่างผิดๆให้กับพระยาห์เวห์ เจ้าจะถวายทรัพย์สินมีค่าของพวกมันให้กับเจ้าของโลกนี้ทั้งสิ้น”

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →