Nahum 3

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 2 Jump to:

1นี่ เจ้า เมืองที่เต็มไปด้วยเลือด เมืองที่เต็มไปด้วยการโกหก เมืองที่เต็มไปด้วยของที่ปล้นมา เมืองที่เต็มไปด้วยคนที่ตกเป็นเหยื่อของเจ้า

2นั่นไง เสียงหวดของแส้ เสียงของล้อดังเอี๊ยดๆ เสียงของม้าที่พุ่งทะยานและเสียงรถรบที่เต้นตามไป

3ทหารม้าก็บุกเข้าประจัญบาน ดาบส่องประกายแวววับ หอกก็ทอแสงแวววาว มีคนถูกฆ่าตายเกลื่อนกลาด ซากศพกองพะเนิน มากมายเกลื่อนกลาดจนนับไม่ถ้วน ผู้คนเดินสะดุดซากศพ

4พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พูดว่า “เราต่อต้านเจ้า เพราะเจ้านีนะเวห์เป็นเหมือนโสเภณีที่ยั่วยวนชนชาติต่างๆให้หลงใหล ตกเป็นทาสของเจ้า เจ้าเป็นแม่มดที่สวยงามมีเสน่ห์ที่ใช้มนตร์สะกดคนทั้งหลาย เราจะยกกระโปรงเจ้าขึ้นปิดหน้าเจ้า เราจะให้ชนชาติต่างๆเห็นร่างอันเปลือยเปล่าของเจ้า และเราจะให้อาณาจักรต่างๆเห็นความน่าอับอายของเจ้า

6เราจะโยนขยะเน่าเหม็นใส่เจ้า เราจะดูถูกเจ้า จะเอาเจ้ามาประจานให้คนดู

7เมื่อคนเห็นเจ้า จะรีบเผ่นหนีไปจากเจ้า ทุกคนจะพูดว่า ‘นีนะเวห์ถูกทำลายแล้ว จะมีใครเสียใจให้กับนางบ้าง จะไปหาใครที่ไหนมาปลอบโยนนางได้’”

8นีนะเวห์ เจ้าคิดว่าเจ้าวิเศษกว่าเมืองเธเบส หรือ เมืองเธเบสที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำไนล์ มีน้ำล้อมรอบ มีแม่น้ำเป็นที่กำบัง มีน้ำเป็นกำแพง

9และมีกำลังอย่างไม่จำกัด เพราะเอธิโอเปียและอียิปต์เสริมกำลังให้ แล้วยังเป็นพันธมิตรกับพูตและลิเบียด้วย

10แต่ถึงขนาดนั้น เธเบสก็ยังถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย ตามหัวถนนทุกแห่ง พวกเด็กทารกของเธอถูกเหวี่ยงทิ้งพื้นแหลกเป็นชิ้นๆ พวกเขาจับสลากแบ่งพวกผู้ดีของเมืองนั้นไปเป็นทาส และจับคนใหญ่คนโตของเมืองนั้นล่ามโซ่ไว้

11ดังนั้นนีนะเวห์ เจ้าก็เหมือนกัน จะเป็นเหมือนคนเมาที่มึนงง และพยายามหาที่หลบภัยจากศัตรู

12พวกป้อมปราการทั้งหลายของเจ้าก็จะเป็นเหมือนต้นมะเดื่อที่มีลูกมะเดื่อรุ่นแรกที่สุกคาต้น เมื่อมีคนมาเขย่าต้นมัน ลูกมะเดื่อก็จะหล่นเข้าปากคนนั้น

13นีนะเวห์ กองทัพของเจ้า เป็นเหมือนผู้หญิงที่อยู่ท่ามกลางเจ้า ประตูเมืองทั้งหลายของเจ้าก็เปิดอ้าให้พวกศัตรู พวกไม้กลอนประตูเมืองของเจ้าก็ถูกไฟไหม้หมดแล้ว

14ไปตักน้ำมาตุนไว้สำหรับตัวเองจะได้ใช้มันเมื่อเมืองถูกล้อม ทำให้ป้อมปราการของเจ้าแข็งแรงขึ้น ลงไปในโคลน เหยียบย่ำดินเหนียวให้เข้ากัน แล้วเอามาใส่เบ้าทำอิฐ

15ในการสู้รบนั้น ไฟจะเผาผลาญเจ้าและดาบจะฟาดฟันเจ้า ไฟนั้นจะเผาผลาญเจ้าเหมือนตั๊กแตนกินหญ้า ให้เพิ่มจำนวนคนของเจ้าให้มีมากเหมือนตั๊กแตน ให้คนของเจ้าทวีคูณเหมือนฝูงตั๊กแตน

16ถึงพวกพ่อค้าของเจ้ามีมากมายมหาศาลเหมือนกับดวงดาวบนท้องฟ้า แต่พวกเขาก็จะเป็นเหมือนฝูงตั๊กแตนที่ลอกคราบแล้วบินไป

17เจ้าหน้าที่ที่เจ้าแต่งตั้งขึ้นมาก็เป็นเหมือนตั๊กแตน และพวกเสมียนก็เป็นเหมือนฝูงตั๊กแตนที่เกาะอยู่ตามกำแพงที่อบอุ่นในวันที่อากาศหนาวเย็น แต่เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พวกมันก็บินหนีไป และไม่มีใครรู้ด้วยว่ามันบินไปไหน

18กษัตริย์อัสซีเรีย พวกขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของเจ้า ก็ล่วงลับไปแล้ว พวกผู้นำของเจ้าก็ไปเป็นสุขๆแล้ว คนของเจ้าก็กระจัดกระจายไปตามเนินเขาต่างๆและไม่เหลือผู้นำอีกแล้วที่จะไปรวบรวมพวกเขากลับมา

19ไม่มีการซ่อมแซมส่วนที่หักร้าวในตัวเจ้า บาดแผลของเจ้านั้นเกินกว่าที่จะเยียวยารักษาได้ ทุกคนที่ได้ยินข่าวเรื่องเจ้า ต่างก็พากันตบมือดีใจเพราะพวกเขาทุกคนเคยถูกเจ้าทรมานครั้งแล้วครั้งเล่า

← Chapter 2 Jump to: