Zephaniah 2

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1รวบรวมกันเข้ามา เจ้าชนชาติที่เหลือเดน รวมตัวกันเข้าเหมือนฟาง

2ก่อนที่พวกเจ้าจะถูกผลักไสออกไป เหมือนกับแกลบที่ถูกลมพัดไป ก่อนที่ความโกรธแค้นที่เผาผลาญของพระยาห์เวห์จะตกลงมาบนเจ้า

3พวกเจ้าผู้ต่ำต้อยทุกคนที่อยู่บนแผ่นดินนี้ ให้แสวงหาพระยาห์เวห์ พวกเจ้าที่พยายามทำตามคำสั่งต่างๆของพระยาห์เวห์ ให้แสวงหาความชอบธรรมและแสวงหาความนอบน้อมถ่อมตน ถ้าเจ้าทำอย่างนั้น ไม่แน่พวกเจ้าอาจจะถูกปิดซ่อนไปจากความโกรธของพระยาห์เวห์ ในวันแห่งความโกรธกริ้วของพระองค์

4แน่นอนเลยว่า เมืองกาซาจะถูกทอดทิ้ง และเมืองอัชเคโลนจะถูกทำลาย ชาวเมืองอัชโดดจะถูกขับไล่ออกไปในตอนเที่ยงวัน และเมืองเอโครนจะถูกถอนรากถอนโคน

5ความหายนะจะเกิดกับพวกเจ้า ไอ้พวกที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเล และไอ้พวกเจ้าชนชาติเคเรธี พระยาห์เวห์ได้พูดต่อต้านเจ้าไอ้คานาอัน แผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย พระองค์พูดว่า “เราจะทำลายเจ้าจนไม่เหลือใครสักคนเลย”

6แล้วชายฝั่งทะเลก็จะกลายเป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ เหมาะสำหรับพวกคนเลี้ยงแกะ และคอกของฝูงแพะแกะ

7ชายฝั่งทะเลนั้นจะตกเป็นของคนยูดาห์ที่ยังเหลืออยู่ คนยูดาห์ก็จะเลี้ยงฝูงสัตว์ของพวกเขาที่นั่น ในตอนกลางคืนคนยูดาห์ก็จะนอนในบ้านที่ว่างเปล่าของพวกอัชเคโลน เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาจะมาหาพวกเขา และจะอยู่กับพวกเขา และทำให้พวกเขากลับมามีสภาพดีเหมือนเดิม

8พระยาห์เวห์พูดว่า “เราได้ยินคนโมอับพูดสบประมาทคนยูดาห์ของเรา และเราได้ยินคนอัมโมนพูดเยาะเย้ยคนยูดาห์ด้วย คนพวกนี้คุยโวว่าได้ยึดเขตแดนของคนยูดาห์ไว้แล้ว”

9พระยาห์เวห์ ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้น พระเจ้าของอิสราเอล จึงพูดว่า “เรามีชีวิตอยู่แน่นอนฉันใด โมอับจะเป็นเหมือนเมืองโสโดม และคนอัมโมนก็จะเป็นเหมือนเมืองโกโมราห์ คือจะเป็นผืนดินที่มีแต่วัชพืชขึ้น เป็นบ่อเกลือ และเป็นที่รกร้างตลอดไป และคนของเราที่เหลืออยู่จะปล้นทรัพย์สมบัติของพวกเขา ผู้ที่รอดชีวิตของชนชาติเราจะยึดเอาที่ดินทั้งหลายของพวกเขา”

10สิ่งต่างๆเหล่านี้จะเกิดขึ้นกับคนโมอับและคนอัมโมน เพื่อตอบแทนความเย่อหยิ่งจองหองของพวกเขา เพราะพวกเขาดูถูกเหยียดหยาม คนของพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ทั้งสิ้นและโอ้อวดว่าได้ยึดที่ดินของพวกเขาไว้

11พระยาห์เวห์จะทำให้พวกเขาหวาดกลัว ใช่แล้ว พระองค์จะทำให้พระทั้งหลายของโลกนี้เหี่ยวแห้งตายไป และชนชาติทั้งหลายทั่วโลกจะก้มลงกราบนมัสการพระองค์ในที่ที่พวกเขาอยู่

12พระยาห์เวห์พูดว่า “แม้แต่เจ้า ชาวเอธิโอเปีย ก็จะถูกดาบของเราเสียบแทง”

13พระองค์จะยื่นมือของพระองค์ไปทางเหนือ และทำลายอัสซีเรีย และพระองค์จะทำลายล้างเมืองนีนะเวห์ ทำให้มันแห้งแล้งเหมือนกับทะเลทราย

14แม้แต่ฝูงนกอีกา และฝูงนกฮูกก็จะมาอาศัยอยู่ตามเสาที่ปรักหักพัง และจะมีเสียงนกร้องอยู่ตลอดเวลาตามช่องหน้าต่าง และพวกอีกาจะมายืนอยู่ตามธรณีประตู เพราะแผ่นไม้สนซีดาร์จะถูกแกะออกจากฝาตึกทั้งหลาย

15นี่นะหรือ เมืองนีนะเวห์ที่เคยมีแต่ความสนุกสนานครื้นเครง เมืองที่แสนจะปลอดภัยและมั่นคง เมืองที่เคยคิดในใจว่า “มีแต่ข้าเท่านั้นที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีเมืองไหนเหมือนกับข้าอีกแล้ว” แล้วดูสิ มันพังย่อยยับได้ถึงขนาดนี้ กลายเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าทั้งหลาย ทุกคนที่เดินผ่านเมืองนี้ ต่างก็ส่งเสียงเยาะและชูกำปั้นเข้าใส่

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →