2 Samuel 6

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1วันหนึ่งดาวิดรวบรวมชายอิสราเอลที่คัดเลือกแล้ว รวมทั้งหมดได้ 30,000 คน

2ดาวิดออกเดินทางไปกับประชาชนทั้งปวงที่อยู่กับท่านจากบาอาเลยูดาห์ เพื่อนำหีบของพระเจ้ามาจากที่นั่น หีบที่เรียกตามพระนามว่า พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ผู้สถิตบนบัลลังก์เหนือตัวเครูบ

3พวกเขาหามหีบของพระเจ้าบนเกวียนใหม่เล่มหนึ่ง นำออกมาจากบ้านของอาบีนาดับ ซึ่งอยู่บนเนินเขา อุสซาห์กับอาหิโยบุตรทั้งสองของอาบีนาดับเป็นคนขับเกวียนใหม่

4อาหิโยเดินอยู่ข้างหน้าหีบของพระเจ้า

5ดาวิดและชาวอิสราเอลทั้งปวงก็กำลังรื่นเริงอยู่ ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า อย่างสุดกำลัง ด้วยเสียงเพลง พิณเล็ก พิณสิบสาย รำมะนา กรับ และฉาบ

6เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของนาโคน อุสซาห์ยื่นมือเพื่อพยุงหีบของพระเจ้า เพราะโคสะดุด

7พระผู้เป็นเจ้า โกรธอุสซาห์มาก พระเจ้าจึงประหารเขา เพราะเขายื่นมือพยุงหีบ เขาจึงตายอยู่ข้างหีบของพระเจ้า

8และดาวิดก็โกรธเพราะ พระผู้เป็นเจ้า กริ้วและลงโทษอุสซาห์ ที่ตรงนั้นจึงได้ชื่อว่า เปเรศอุสซาห์ มาจนถึงทุกวันนี้

9ในวันนั้นดาวิดเกรงกลัว พระผู้เป็นเจ้า และท่านพูดว่า “หีบของ พระผู้เป็นเจ้า จะมาอยู่กับเราได้อย่างไร”

10ดาวิดจึงไม่ตั้งใจที่จะนำหีบของ พระผู้เป็นเจ้า เข้าไปในเมืองของดาวิด แต่นำไปไว้ที่บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัท

11หีบของ พระผู้เป็นเจ้า ก็อยู่ที่บ้านของโอเบดเอโดมชาวกัทนานถึง 3 เดือน พระผู้เป็นเจ้า อวยพรโอเบดเอโดมและทุกคนในครัวเรือน

12มีคนบอกดาวิดว่า “ พระผู้เป็นเจ้า ได้อวยพรคนในครัวเรือนของโอเบดเอโดมและทุกสิ่งที่เป็นของเขา เพราะหีบของพระเจ้า” ดาวิดจึงไปนำหีบของพระเจ้าขึ้นมาจากครัวเรือนของโอเบดเอโดม และมาไว้ที่เมืองของดาวิดด้วยความยินดี

13เมื่อคนที่หามหีบของ พระผู้เป็นเจ้า เดินไปได้ 6 ก้าว ท่านจึงถวายโคและสัตว์อ้วนพีหนึ่งตัวเป็นเครื่องสักการะ

14ดาวิดสวมชุดคลุมผ้าป่านขณะเต้นรำทำเพลง ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า อย่างสุดกำลังของท่าน

15ดังนั้นดาวิดและพงศ์พันธุ์อิสราเอลจึงนำหีบของ พระผู้เป็นเจ้า ขึ้นมาด้วยเสียงโห่ร้องและเสียงเป่าแตรงอน

16ขณะที่หีบของ พระผู้เป็นเจ้า เข้าไปในเมืองของดาวิด มีคาลบุตรหญิงของซาอูลมองดูที่หน้าต่าง เห็นกษัตริย์ดาวิดกำลังกระโดดและเต้นรำทำเพลงที่เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า และนางก็ดูหมิ่นท่านอยู่ในใจ

17เขาทั้งหลายนำหีบของ พระผู้เป็นเจ้า เข้ามา และตั้งไว้ที่ซึ่งถูกเตรียมไว้ภายในกระโจมที่ดาวิดกางไว้พร้อมแล้ว และดาวิดมอบสัตว์ที่เผาเป็นของถวายและของถวายเพื่อสามัคคีธรรม ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า

18เมื่อดาวิดมอบสัตว์ที่เผาเป็นของถวายและของถวายเพื่อสามัคคีธรรมเสร็จแล้ว ท่านก็อวยพรประชาชนในพระนามของ พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา

19และแจกขนมปังให้คนละก้อน เนื้อคนละก้อน และขนมลูกเกดคนละก้อน ให้แก่ชาวอิสราเอลจำนวนมากทั้งชายและหญิง ครั้นแล้วคนทั้งปวงก็กลับไปยังบ้านของตน

20และดาวิดกลับไปบ้านหาครอบครัวของท่าน แต่มีคาลบุตรหญิงของซาอูลออกมาพบกับท่าน และพูดว่า “วันนี้กษัตริย์แห่งอิสราเอลให้เกียรติตนเองอะไรเช่นนี้ สะบัดผ้าชะเวิกชะวากให้หญิงรับใช้ของข้าราชบริพารเห็น เหมือนพวกไพร่ที่เลิกผ้าตัวเองให้ล่อนจ้อนโดยไร้ความอาย”

21ดาวิดกล่าวกับมีคาลว่า “เป็นการรื่นเริง ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า ผู้ได้เลือกเรา แทนที่จะเลือกบิดาของเจ้าหรือผู้ใดในราชวงศ์ของท่านเอง เพื่อแต่งตั้งเราให้ปกครองอิสราเอลคือคนของ พระผู้เป็นเจ้า และเราก็จะรื่นเริง ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า

22เราจะทำตนให้เป็นที่ดูหมิ่นยิ่งกว่านี้อีก เราจะเสื่อมศักดิ์ในสายตาของเจ้า แต่สำหรับเหล่าหญิงรับใช้ที่เจ้าพูดถึงนั้น พวกเขาจะเห็นว่าเรามีเกียรติ”

23และมีคาลบุตรหญิงของซาอูลไม่มีบุตรจนถึงวันสิ้นชีวิต

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →