Daniel 7

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1เมื่อเบลชัสซาร์เป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนในปีแรก ดาเนียลนอนฝันและเห็นภาพนิมิต ท่านบันทึกทุกเรื่องที่ฝันเห็น

2ดาเนียลพูดว่า “ข้าพเจ้าเห็นภาพนิมิตในคืนนั้น ดูเถิด ลมทั้งสี่ของฟ้าสวรรค์กระพือทะเลใหญ่จนปั่นป่วน

3มีอสุรกาย 4 ตัวขึ้นมาจากทะเล แต่ละตัวมีลักษณะไม่เหมือนกัน

4ตัวแรกเหมือนสิงโตมีปีกอย่างนกอินทรี ขณะที่ข้าพเจ้ามองดู ปีกของมันหลุดออก และมันถูกพยุงขึ้นจากพื้น และยืนด้วยเท้าอย่างมนุษย์ แล้วมันได้รับจิตใจเยี่ยงมนุษย์

5ดูเถิด อสุรกายอีกตัวหนึ่งเป็นตัวที่สอง เหมือนหมี มันถูกพยุงตัวขึ้น มันคาบซี่โครง 3 ซี่ และมีเสียงพูดกับมันว่า ‘ลุกขึ้น เขมือบกินเนื้อให้มากๆ’

6หลังจากนั้น ข้าพเจ้ามองดู อีกตัวเหมือนเสือดาว บนหลังมี 4 ปีกเหมือนนก อสุรกายตัวนี้มี 4 หัว และมันได้รับมอบหมายให้ปกครอง

7หลังจากนั้น ข้าพเจ้าเห็นภาพนิมิตในคืนนั้น ดูเถิด อสุรกายตัวที่สี่น่ากลัวและมีพลังมหาศาล ทำให้ขนลุกขนพอง มันมีฟันเหล็กซี่โต ขย้ำและกัดเหยื่อออกเป็นชิ้นๆ และใช้เท้าของมันเหยียบขยี้เศษที่เหลือ มันต่างจากอสุรกายตัวอื่นๆ คือ ตัวนี้มีเขา 10 เขา

8ข้าพเจ้าสังเกตดูที่เขา ดูเถิด มีเขาเล็กเขาหนึ่งงอกแซมเขาอื่นขึ้นมา มันงัด 3 เขาแรกที่อยู่ก่อนหลุดออก เขานี้มีตาเหมือนตามนุษย์ และมีปากที่พูดโอ้อวด

9ขณะที่ข้าพเจ้ามองดู บัลลังก์หลายบัลลังก์ถูกตั้งไว้ องค์ผู้ดำรงชีวิตยั่งยืนตลอดกาลนั่งลง เครื่องแต่งกายของพระองค์ขาวราวกับหิมะ ผมของพระองค์ขาวดั่งขนแกะ บัลลังก์ของพระองค์ดุจเปลวไฟ ล้อบัลลังก์ดั่งไฟลุก

10บึงไฟพวยพุ่งออกมา จากเบื้องหน้าพระองค์ คนนับพันนับหมื่นรับใช้พระองค์ และคนนับแสนนับล้านยืนรับคำสั่งอยู่ ณ เบื้องหน้าพระองค์ แล้วศาลก็เริ่มพิจารณาคดี และหนังสือหลายเล่มได้เปิดออก

11ข้าพเจ้ามองดูต่อไป เพราะเขาเล็กกำลังพูดโอ้อวด ขณะที่ข้าพเจ้ามองดู อสุรกายตัวที่สี่ก็ถูกฆ่า และร่างของมันถูกโยนเผาในไฟที่ลุกไหม้

12ส่วนอสุรกายตัวอื่นก็ถูกริบสิทธิอำนาจไป แต่ยังมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกระยะหนึ่ง

13ภาพนิมิตที่ข้าพเจ้าเห็นในคืนนั้น ดูเถิด หมู่เมฆบนฟ้าสวรรค์ มีผู้หนึ่งดูเหมือน บุตรมนุษย์ พระองค์เข้าไปหาองค์ผู้ดำรงชีวิตยั่งยืนตลอดกาล โดยมีผู้มารับให้ไปอยู่ ณ เบื้องหน้าพระองค์

14พระองค์ได้รับมอบหมายให้ปกครอง รับพระบารมีและอาณาจักร เพื่อทุกชนชาติ ทุกประชาชาติ และทุกภาษา จะนมัสการพระองค์ การปกครองของพระองค์เป็นการปกครองที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์กาล ซึ่งจะไม่มีวันล่วงลับไป และอาณาจักรของพระองค์ จะไม่ถูกทำลาย

15ข้าพเจ้าดาเนียลเป็นทุกข์ฝ่ายวิญญาณ และภาพนิมิตในความนึกคิดทำให้ข้าพเจ้าตกใจกลัว

16ข้าพเจ้าเข้าไปใกล้ผู้หนึ่งในบรรดาผู้ที่ยืนอยู่ที่นั่น และถามความจริงถึงเรื่องดังกล่าวทั้งสิ้น ท่านบอกข้าพเจ้า และให้ข้าพเจ้าทราบถึงการแก้ฝัน

17‘อสุรกายทั้ง 4 นี้คือกษัตริย์ทั้ง 4 ที่จะครองอำนาจบนแผ่นดินโลก

18แต่บรรดาผู้บริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุดจะได้รับอาณาจักร และยึดอาณาจักรไว้ตลอดไป จนชั่วนิรันดร์กาล’

19และข้าพเจ้าอยากทราบความจริงที่เกี่ยวกับอสุรกายตัวที่สี่ ซึ่งต่างจากตัวอื่นๆ เป็นตัวที่น่ากลัวอย่างมหันต์ มีฟันเหล็ก อุ้งเท้าทองสัมฤทธิ์ มันขย้ำและกัดเหยื่อออกเป็นชิ้นๆ และใช้เท้าของมันเหยียบขยี้เศษที่เหลือ

20ส่วนเขา 10 เขาบนหัว และเขาหนึ่งที่งอกขึ้นมางัด 3 เขาแรกที่อยู่ก่อนหลุดออก เขานี้มีตา และมีปากที่พูดโอ้อวด และดูน่ากลัวยิ่งกว่าเขาอื่นๆ

21ขณะที่ข้าพเจ้ามองดู เขานี้ต่อสู้กับบรรดาผู้บริสุทธิ์ และมีชัยชนะ

22จนกระทั่งองค์ผู้ดำรงชีวิตยั่งยืนตลอดกาลมา และพระองค์โปรดให้คำพิพากษาแก่บรรดาผู้บริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด และเป็นเวลาที่บรรดาผู้บริสุทธิ์ได้รับอาณาจักร

23ท่านกล่าวต่อไปว่า ‘ส่วนอสุรกายตัวที่สี่ก็คือ จะมีอาณาจักรที่สี่บนแผ่นดินโลก ซึ่งจะต่างจากบรรดาอาณาจักรทั้งปวง และอาณาจักรนั้นจะเขมือบทั้งแผ่นดินโลก จะเหยียบย่ำและขยี้ให้แตกออกเป็นชิ้นๆ

24ส่วนเขา 10 เขาก็คือ จะมีกษัตริย์ 10 ท่านที่ครองอำนาจ และจะมีอีกท่านที่ครองอำนาจหลังจาก 10 ท่าน ท่านจะต่างจากกษัตริย์ท่านอื่นๆ ก่อนหน้าท่าน และจะปราบกษัตริย์ทั้งสามลง

25ท่านจะพูดต่อต้านองค์ผู้สูงสุด และจะกดขี่ข่มเหงบรรดาผู้บริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด และจะพยายามเปลี่ยนกฎบัญญัติและเทศกาลประจำปี และบรรดาผู้บริสุทธิ์จะอยู่ในอำนาจของท่านเป็นเวลา 1 วาระ 2 วาระ และครึ่งวาระ

26แต่ศาลจะเริ่มนั่งพิจารณาคดี และยึดอำนาจการปกครองในฐานะกษัตริย์ไป และทำลายล้างท่านจนหมดสิ้น

27อาณาจักร การปกครอง และความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรทั้งหลายใต้ฟ้าสวรรค์จะถูกมอบให้แก่ชนชาติผู้บริสุทธิ์ขององค์ผู้สูงสุด อาณาจักรของพวกเขาจะเป็นอาณาจักรที่ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์กาล ผู้ปกครองทั้งปวงจะรับใช้และเชื่อฟังพวกเขา’

28เรื่องที่ข้าพเจ้าเห็นในฝันจบลงตรงนี้ ความนึกคิดของข้าพเจ้าดาเนียลทำให้ข้าพเจ้าตกใจกลัวมากและหน้าซีด แต่ข้าพเจ้าเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจ”

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →