Joel 2

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1จงเป่าแตรงอนในศิโยน ส่งสัญญาณบนภูเขาอันบริสุทธิ์ของเรา ให้บรรดาผู้อยู่อาศัยของแผ่นดินตัวสั่นเทา เพราะวันของ พระผู้เป็นเจ้า จะมาถึง ซึ่งใกล้เข้ามาแล้ว

2วันแห่งความมืดและความมืดมน วันแห่งเมฆหมอกและดำอับแสง กองทัพใหญ่อันแข็งแกร่งกองหนึ่งเดินทัพมา เหมือนกับความมืดสลัวที่แผ่ปกเทือกเขา อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และจะไม่เป็นอย่างนั้นอีกต่อไป จนตลอดทุกชั่วอายุคน

3ไฟเผาผลาญที่เบื้องหน้าพวกเขา และเปลวไฟลุกที่เบื้องหลังพวกเขา แผ่นดินที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาเป็นเหมือนสวนเอเดน แต่ที่เบื้องหลังของพวกเขาเป็นถิ่นทุรกันดารอันรกร้าง และไม่มีสิ่งใดหนีพ้นไปจากกองทัพนั้นได้

4พวกเขามีลักษณะเหมือนม้า และวิ่งเหมือนกับม้าศึก

5เหมือนรถศึกกระหึ่ม พวกเขากระโจนถึงยอดภูเขา เหมือนเสียงไฟที่ลุกไหม้ ผลาญกองฟาง เหมือนกองทัพอันแข็งแกร่ง ตั้งแนวรบต่อสู้

6บรรดาชนชาติหวั่นหวาดต่อหน้าพวกเขา ทุกคนหน้าซีดเผือด

7พวกเขาคุกคามอย่างนักรบเก่งกล้า ปีนป่ายกำแพงอย่างพลทหาร พวกเขาเดินเป็นขบวนโดยไม่ขยับ ออกจากเส้นทางของเขา

8พวกเขาไม่ผลักดันกันเอง แต่เดินในเส้นทางของตน พวกเขาโถมใส่กำลังที่รุกล้ำ และไม่มีใครกีดขวางพวกเขาได้

9พวกเขากระโจนใส่ตัวเมือง และวิ่งบนกำแพง พวกเขาปีนขึ้นบ้าน และเข้าไปทางหน้าต่างเหมือนขโมย

10แผ่นดินโลกโยกคลอนต่อหน้าพวกเขา ฟ้าสวรรค์สั่นสะเทือน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มืดลง และดวงดาวไม่ส่องแสง

11พระผู้เป็นเจ้า ส่งเสียงอันกึกก้องของพระองค์ ข้างหน้ากองทัพของพระองค์ เพราะกำลังทหารของพระองค์มากยิ่งนัก และบรรดาผู้ที่กระทำตามคำบัญชาของพระองค์เป็นพวกที่แข็งแกร่ง เพราะวันของ พระผู้เป็นเจ้า ยิ่งใหญ่ และน่าเกรงขามยิ่งนัก ใครจะสามารถทนได้

12พระผู้เป็นเจ้า ประกาศดังนี้ “แม้เวลานี้ พวกเจ้าก็จงกลับมาหาเราด้วยสุดจิตสุดใจ ด้วยการอดอาหาร ด้วยการร้องรำพัน และด้วยการร้องคร่ำครวญ

13อย่าฉีกเสื้อผ้าของตนเพื่อแสดงว่าสำนึกผิด แต่จงฉีกใจของพวกเจ้า” จงกลับไปหา พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกท่าน เพราะพระองค์มีพระคุณและความสงสาร ไม่โกรธง่าย และบริบูรณ์ด้วยความรักอันมั่นคง และพระองค์เปลี่ยนความตั้งใจและไม่ให้ความวิบัติเกิดขึ้น

14ใครจะทราบได้ พระองค์อาจจะเปลี่ยนใจและสงสาร ทั้งประทานพรไว้เบื้องหลัง เป็นเครื่องธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชา สำหรับ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกท่าน

15จงเป่าแตรงอนในศิโยน จงประกาศให้มีการอดอาหาร ให้มีการประชุมอันบริสุทธิ์

16รวบรวมประชาชน ชำระที่ประชุมให้บริสุทธิ์ เรียกประชุมบรรดาผู้อาวุโส รวบรวมเด็กๆ แม้จะเป็นเด็กอ่อนที่ยังไม่หย่านม ให้เจ้าบ่าวออกไปจากห้อง และเจ้าสาวออกไปจากห้องหอของตน

17ให้บรรดาปุโรหิต บรรดาผู้รับใช้ของ พระผู้เป็นเจ้า ร้องไห้ระหว่างห้องมุขและแท่นบูชา และพูดดังนี้ว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า ขอพระองค์ไว้ชีวิตชนชาติของพระองค์เถิด และอย่าทำให้ผู้สืบมรดกของพระองค์เป็นที่ดูหมิ่น เป็นดั่งคำเปรียบเปรยในสุภาษิตท่ามกลางบรรดาประชาชาติ ทำไมพวกเขาจึงจะพูดในท่ามกลางบรรดาชนชาติดังนี้ว่า ‘พระเจ้าของพวกเขาอยู่ที่ไหน’”

18แล้ว พระผู้เป็นเจ้า ก็เกิดหวงแหนแผ่นดินของพระองค์ และสงสารชนชาติของพระองค์

19พระผู้เป็นเจ้า กล่าวตอบชนชาติของพระองค์ดังนี้ “ดูเถิด เรากำลังส่งธัญพืช เหล้าองุ่น และน้ำมันมาให้พวกเจ้า และพวกเจ้าจะอิ่มหนำ และเราจะไม่ทำให้พวกเจ้าเป็นที่ดูหมิ่น ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ

20เราจะขับไล่พวกที่อยู่ทางทิศเหนือไปให้ไกลจากพวกเจ้า และผลักดันให้เข้าไปในแผ่นดินที่แห้งผากและรกร้างว่างเปล่า ด้านหน้าของเขาจะลงไปสู่ทะเลทางตะวันออก และด้านหลังสุดของเขาจะลงไปสู่ทะเลทางตะวันตก กลิ่นเหม็นและความน่ารังเกียจของเขาจะโชยคลุ้งขึ้นมา” เพราะพระองค์ได้กระทำสิ่งอันยิ่งใหญ่

21โอ แผ่นดินเอ๋ย อย่ากลัวเลย จงดีใจและยินดี ด้วยว่า พระผู้เป็นเจ้า ได้กระทำสิ่งอันยิ่งใหญ่

22อย่ากลัวเลย พวกเจ้าที่เป็นสัตว์ป่าของไร่นา เพราะทุ่งหญ้าของถิ่นทุรกันดารเขียวชอุ่ม ต้นไม้ออกผล ต้นมะเดื่อและเถาองุ่นมีลูกดก

23โอ พงศ์พันธุ์ศิโยนเอ๋ย จงดีใจและยินดีใน พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกท่าน ด้วยว่าพระองค์ได้ให้ฝนหลั่งในต้นฤดูเพราะความชอบธรรมของพวกท่าน พระองค์ได้หลั่งฝนบนพวกท่านอย่างชุ่มฉ่ำ ทั้งฝนในต้นและปลายฤดู เหมือนเมื่อก่อน

24ลานนวดข้าวจะเต็มด้วยธัญพืช ถังเหล้าองุ่นจะเปี่ยมล้นด้วยเหล้าองุ่นใหม่และน้ำมัน

25“เราจะชดใช้สิ่งที่ตั๊กแตนตัวเต็มวัย ตัวอ่อนระยะแรก ตัวอ่อนระยะสอง และตั๊กแตนตัวโตเกือบเต็มวัยกินไปแล้วนานนับปี คืนให้แก่พวกเจ้า กองทัพใหญ่ของเราซึ่งเราได้ส่งไปในท่ามกลางพวกเจ้า

26พวกเจ้าจะมีรับประทานอย่างอุดมสมบูรณ์จนเป็นที่พอใจ และสรรเสริญพระนาม พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเจ้า พระองค์ได้กระทำสิ่งอัศจรรย์ให้แก่พวกเจ้า ชนชาติของเราจะไม่มีวันประสบกับความอับอายอีก

27พวกเจ้าจะรู้ว่า เราอยู่ในท่ามกลางอิสราเอล และเราคือ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเจ้า คือไม่มีผู้ใดอื่น ชนชาติของเราจะไม่มีวันประสบกับความอับอายอีก

28และสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนั้นคือ เราจะหลั่งวิญญาณของเราสู่มนุษย์ทั้งหลาย บุตรชายบุตรหญิงของเจ้าจะเผยคำกล่าวของพระเจ้า ผู้เฒ่าจะฝันเห็น และคนหนุ่มจะเห็นภาพนิมิตต่างๆ

29แม้แต่บรรดาผู้รับใช้ชายและหญิง เราก็จะหลั่งวิญญาณของเราสู่พวกเขาในวันนั้น

30และเราจะแสดงสิ่งมหัศจรรย์ต่างๆ ในท้องฟ้าและบนแผ่นดินโลก เลือด ไฟ และกลุ่มควัน

31ดวงอาทิตย์จะกลายเป็นความมืด ดวงจันทร์จะกลายเป็นเลือดก่อนการกลับมาของ พระผู้เป็นเจ้า ในวันอันยิ่งใหญ่และน่าหวาดหวั่น

32และสิ่งที่จะเกิดขึ้นคือ ทุกคนที่ร้องเรียกพระนามของ พระผู้เป็นเจ้า จะรอดพ้น ด้วยว่าที่ภูเขาศิโยนและในเยรูซาเล็มจะมีบรรดาผู้ที่หนีรอด และในบรรดาผู้ที่รอดชีวิตจะเป็นบรรดาผู้ที่ พระผู้เป็นเจ้า เรียก อย่างที่ พระผู้เป็นเจ้า ได้กล่าวแล้ว

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →