Judges 5

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1เดโบราห์และบาราคบุตรอาบีโนอัมจึงร้องเพลงในวันนั้นว่า

2“บรรดาผู้นำทำหน้าที่บัญชาการในอิสราเอล ประชาชนถวายตัวด้วยความสมัครใจ สรรเสริญ พระผู้เป็นเจ้า

3ขอให้บรรดากษัตริย์ได้ยิน บรรดาผู้อยู่ในระดับปกครองจงเงี่ยหูเถิด ข้าพเจ้าจะร้องเพลงถวายแด่ พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะบรรเลงเพลงถวายแด่ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอล

4โอ พระผู้เป็นเจ้า เมื่อพระองค์ออกไปจากเสอีร์ เมื่อพระองค์ก้าวไปจากเขตแดนเอโดม แผ่นดินก็สั่นสะเทือน และท้องฟ้าหลั่งไหล หมู่เมฆเทฝน

5ภูเขาไหวสะท้าน ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า แม้ภูเขาซีนายก็สั่นสะท้าน ณ เบื้องหน้า พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของอิสราเอลเช่นกัน

6ในสมัยชัมการ์บุตรอานาท สมัยยาเอล ถนนหนทางถูกทิ้งร้าง พวกนักเดินทางใช้ทางเคี้ยวคด

7วิถีชีวิตของชาวบ้านต่างก็หยุดชะงักในอิสราเอล มันหยุดชะงักจนกระทั่งข้าพเจ้าลุกขึ้น ข้าพเจ้าเดโบราห์ลุกขึ้นประหนึ่งมารดาผู้หนึ่งในอิสราเอล

8เมื่อพวกเขาเลือกบรรดาเทพเจ้าใหม่ สงครามก็เกิดขึ้นที่ประตูเมือง ไม่มีโล่และหอกสักเล่มหนึ่งให้เห็น ในหมู่คนสี่หมื่นในอิสราเอล

9จิตใจข้าพเจ้าโน้มเอียงให้กับบรรดาผู้นำของอิสราเอล ผู้ถวายตัวด้วยความสมัครใจท่ามกลางประชาชน สรรเสริญ พระผู้เป็นเจ้า

10จงไตร่ตรองดูเถิด บรรดาท่านที่ขี่ลาขาว ท่านที่นั่งบนพรม และท่านที่เดินถนน

11เป็นเสียงของบรรดานายขมังธนูท่ามกลางผู้ตักน้ำ ณ ที่นั้นพวกเขากล่าวสรรเสริญถึงการกระทำอันชอบธรรมของ พระผู้เป็นเจ้า การกระทำอันชอบธรรมที่หมู่บ้านทั้งหลายของพระองค์ในอิสราเอล ครั้นแล้ว ชนชาติของ พระผู้เป็นเจ้า ก็พากันเดินไปยังประตูเมือง

12ตื่นเถิด ตื่นเถิด เดโบราห์เอ๋ย ตื่นเถิด ตื่นเถิด แล้วจงบรรเลงเพลง โอ บาราค บุตรอาบีโนอัมเอ๋ย จงตื่นเถิด นำพวกเชลยของท่านไป

13แล้วบรรดาเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ที่เหลือก็เดินทัพ ชนชาติของ พระผู้เป็นเจ้า ไปกับผู้มีกำลังเพื่อข้าพเจ้า

14บางคนที่มีเทือกเถาเหล่ากออยู่ในอามาเลขได้ลงมาจากเอฟราอิม เบนยามินอยู่กับประชาชนที่ติดตามท่าน บรรดาผู้นำลงมาจากมาคีร์ ส่วนพวกที่เดินทัพมาจากเศบูลุนถือไม้เท้าของแม่ทัพ

15บรรดาเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ของอิสสาคาร์มากับเดโบราห์ ทั้งอิสสาคาร์และบาราคด้วย ต่างก็รีบตามไปอย่างกระชั้นชิดลงสู่หุบเขา มีการทดสอบจิตใจอย่างจริงจัง ที่ธารน้ำของรูเบน

16ทำไมท่านจึงนั่งนิ่งอยู่ที่คอกแกะเล่า เพื่อฟังเสียงปี่ที่เป่าให้ฝูงแกะฟังอย่างนั้นหรือ มีการทดสอบจิตใจอย่างจริงจัง ที่ธารน้ำของรูเบน

17กิเลอาดอยู่โพ้นแม่น้ำจอร์แดน แต่ทำไมดานจึงแค่เฝ้าคอยอยู่ใกล้เรือ อาเชอร์นั่งเฉยอยู่ที่ฝั่งทะเลต่อไป และอยู่นิ่งใกล้กับอ่าวทะเล

18เศบูลุนเป็นพวกที่เสี่ยงแม้ชีวิตของตนเอง นัฟทาลีก็กระทำเช่นนั้นบนที่ราบสูง

19บรรดากษัตริย์พากันมา และได้สู้รบกัน บรรดากษัตริย์แห่งคานาอัน สู้รบที่ทาอานาคใกล้น้ำพุเมกิดโด แต่ท่านเหล่านั้นไม่ได้ริบสิ่งใดที่ทำด้วยเงินเลย

20ดวงดาวสู้รบจากฟ้าสวรรค์ และสู้รบกับสิเส-ราจากวิถีโคจรของมัน

21แม่น้ำคีโชนพัดชาวสิเส-ราไป แม่น้ำโบราณ แม่น้ำคีโชน จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เดินทัพต่อไปด้วยสุดกำลังเถิด

22ครั้นแล้วก็มีเสียงกระทบของกีบม้าดังลั่น เหล่าม้าซึ่งมีพลังมากของเขาควบไป ควบไป

23ทูตสวรรค์ของ พระผู้เป็นเจ้า กล่าวว่า ‘จงสาปแช่งเมโรสเถิด สาปแช่งผู้อยู่อาศัยที่นั่นให้หนัก เพราะพวกเขาไม่ได้มาเพื่อช่วย พระผู้เป็นเจ้า เพื่อช่วย พระผู้เป็นเจ้า สู้กับผู้มีพลานุภาพ’

24หญิงที่น่าสรรเสริญมากที่สุดก็คือ ยาเอล ภรรยาของเฮเบอร์ชาวเคน เป็นหญิงที่น่าสรรเสริญมากที่สุดในบรรดาผู้หญิงที่อาศัยอยู่ในกระโจม

25เขาขอน้ำดื่ม เธอก็ให้น้ำนม เธอเอานมข้นเปรี้ยวใส่ชามของผู้สูงศักดิ์มาให้

26เธอยื่นมือหยิบหมุดยึดกระโจม มือขวาเอื้อมเอาค้อนของคนงาน แล้วเธอก็ทำร้ายสิเส-รา เธอทุบหัวเขา เธอตอกขมับของเขาจนแหลกเละ

27เขาทรุด เขาล้มลง นอนแน่นิ่ง อยู่ที่เท้าของเธอ เขาทรุด เขาล้ม ลงที่เท้าของเธอ เขาทรุดลงที่ไหน เขาก็ล้มลงและตายอยู่ที่นั่น

28มารดาของสิเส-รามองดูทางหน้าต่าง นางร้องตะโกนที่หลังบานเกล็ดว่า ‘ทำไมรถศึกของเขาจึงมาถึงช้านัก ทำไมเสียงกีบม้ากระทบของรถศึกจึงล่าช้า’

29บรรดาหญิงมีสติปัญญาที่สุดตอบนาง แท้จริงแล้วนางบอกกับตัวเองว่า

30‘พวกเขายังไม่พบและแบ่งปันสิ่งของที่ยึดได้หรอกหรือ ชายแต่ละคนจะได้ผู้หญิงสักคนสองคน ผ้าย้อมสีที่ยึดได้สำหรับสิเส-รา ผ้าย้อมสีมีปักลวดลาย สิ่งที่ย้อมสีมีปักลวดลาย 2 ชิ้นสำหรับพันคอ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ยึดไว้ได้’

31โอ พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกศัตรูของพระองค์พินาศ ส่วนบรรดาผู้ที่รักพระองค์ ก็ขอให้เป็นดั่งดวงตะวันขึ้นอย่างสุดพลัง” และแผ่นดินจึงได้อยู่ในความสันติเป็นเวลา 40 ปี

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →