Zechariah 9

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1คำพยากรณ์แห่งคำกล่าวของ พระผู้เป็นเจ้า ต่อต้านแผ่นดินฮัดราค และเมืองดามัสกัสจะหนีไม่พ้น เพราะสายตาของมนุษย์ทั้งปวงรวมถึงทุกเผ่าของอิสราเอล จับอยู่ที่ พระผู้เป็นเจ้า

2ฮามัทซึ่งเป็นเขตกั้นของแผ่นดิน ไทระและไซดอนก็เช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะเรืองปัญญานัก

3ไทระได้สร้างป้อมปราการอันแข็งแกร่งให้แก่ตนเอง และมีเงินเป็นกองพะเนินอย่างกองฝุ่น และมีทองคำอย่างขี้ฝุ่นบนถนน

4แต่ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้าจะริบทุกสิ่งที่เป็นของเมืองจนเกลี้ยง และทำลายอำนาจบนท้องทะเลของเมือง และเมืองนั้นจะถูกไฟเผาผลาญ

5เมืองอัชเคโลนจะแลเห็นและตกใจกลัว กาซาด้วยที่จะบิดตัวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส เอโครนด้วย เพราะความหวังจะสับสน กษัตริย์จะสิ้นชีพไปจากกาซา และอัชเคโลนจะถูกทิ้งให้ร้าง

6“ชนชาติประสมจะอาศัยอยู่ในอัชโดด และเราจะกำจัดความหยิ่งยโสของฟีลิสเตียให้หมดสิ้นไป

7เราจะเอาเลือดออกจากปากของพวกเขา และเขี่ยอาหารต้องห้ามที่ติดฟันของพวกเขาออกไป ส่วนคนที่เหลืออยู่จะเป็นของพระเจ้าของพวกเรา ซึ่งจะเป็นบรรดาผู้นำในยูดาห์ และเอโครนจะเป็นเหมือนชาวเยบุส

8แต่เราจะตั้งค่ายที่ตำหนักของเราเช่นผู้ดูแลรักษา เพื่อไม่ให้ผู้ใดย่ำเข้าย่ำออก ไม่ให้ผู้กดขี่ข่มเหงย่ำยีพวกเขาอีก เพราะเราเฝ้าดูด้วยตาของเราเอง

9โอ ธิดาแห่งศิโยนเอ๋ย จงชื่นชมยินดี โอ ธิดาแห่งเยรูซาเล็มเอ๋ย จงร้องตะโกน ดูเถิด กษัตริย์ของเจ้ากำลังมาหาเจ้า ท่านมีความชอบธรรมและความรอดพ้น เป็นผู้ที่อ่อนโยน ขี่ลามา บนลูกลา ลาหนุ่ม

10เราจะตัดกำลังรถศึกไปจากเอฟราอิม และตัดม้าศึกไปเสียจากเยรูซาเล็ม และคันธนูศึกจะถูกหัก และท่านจะกล่าวถึงความสงบสุขแก่บรรดาประชาชาติ ท่านจะปกครองจากทะเลแห่งหนึ่งจรดทะเลอีกแห่งหนึ่ง และจากแม่น้ำจนถึงสุดมุมโลก

11เจ้าก็เช่นกัน เพราะโลหิตแห่งพันธสัญญาของเราที่มีกับเจ้า เราจะปลดปล่อยบรรดานักโทษของเจ้าให้เป็นอิสระจากหลุมลึกที่ปราศจากน้ำ

12โอ บรรดานักโทษแห่งความหวังเอ๋ย จงกลับไปยังป้อมปราการ วันนี้เราประกาศว่า เราจะให้คืนแก่เจ้าเป็นสองเท่า

13เพราะเราได้ง้างยูดาห์ดั่งคันธนูของเรา เราได้ทำเอฟราอิมให้เป็นลูกธนู โอ ศิโยนเอ๋ย เราจะกระตุ้นบรรดาบุตรของเจ้า เพื่อต่อต้านบรรดาบุตรของกรีก และทำให้เจ้าเป็นดั่งดาบของนักรบ”

14แล้ว พระผู้เป็นเจ้า จะปรากฏแก่พวกเขา และลูกธนูของพระองค์จะแล่นไปอย่างสายฟ้าแลบ พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ จะเป่าแตรงอน และจะเดินก้าวไปในพายุหมุนของทิศใต้

15พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา จะปกป้องพวกเขา และพวกเขาจะห้ำหั่นและเหยียบย่ำก้อนหินสลิง พวกเขาจะดื่มและคำรามราวกับเมาเหล้าองุ่น พวกเขาจะเต็มปริ่มเหมือนอ่าง ที่ใช้ประพรมมุมแท่นบูชา

16ในวันนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเขาจะให้พวกเขามีชีวิตรอด อย่างฝูงแกะของชนชาติของพระองค์ พวกเขาจะสุกสว่างในแผ่นดินของพระองค์ อย่างเพชรพลอยฝังมงกุฎ

17ความดีและความงามจะยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้ เมล็ดพืชจะทำให้บรรดาชายหนุ่มเติบโต และเหล้าองุ่นใหม่ทำให้บรรดาหญิงสาวบานสะพรั่ง

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →