1 Peter 2

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ดังนั้น จงกำจัดความมุ่งร้ายและการหลอกลวงทั้งหมด ความหน้าซื่อใจคด ความอิจฉาริษยา และการใส่ร้ายทุกอย่างไปจากตัวท่าน

2เช่นเดียวกับทารกแรกเกิด จงกระหายน้ำนมฝ่ายวิญญาณที่บริสุทธิ์ เพื่อที่ท่านจะได้เติบโตขึ้นในความรอดของท่าน

3ในเมื่อท่านได้ลิ้มรสแล้วว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าประเสริฐ

4เมื่อท่านมาหาพระองค์ผู้เป็นศิลาที่มีชีวิต ซึ่งมนุษย์ปฏิเสธแต่พระเจ้าเลือกและถือว่าพระองค์ล้ำค่า

5พวกท่านเองก็เป็นศิลาที่มีชีวิต ซึ่งกำลังได้รับการสร้างขึ้นเป็นบ้านฝ่ายวิญญาณ เพื่อเป็นปุโรหิตของพระเจ้า ทำหน้าที่ถวายเครื่องบูชาฝ่ายวิญญาณที่พระเจ้ายอมรับผ่านทางพระเยซูคริสต์

6เพราะในพระคัมภีร์กล่าวว่า “ดูเถิด เราวางศิลาก้อนหนึ่งไว้ในศิโยน เป็นศิลามุมเอกล้ำค่าซึ่งเลือกไว้แล้ว และผู้ที่วางใจในพระองค์ จะไม่มีวันอับอายเลย”

7ดังนั้น สำหรับพวกท่านที่เชื่อ ศิลานี้ก็ล้ำค่า แต่สำหรับคนที่ไม่เชื่อ “ศิลาที่ช่างก่อได้ทิ้งแล้ว กลับกลายเป็นศิลามุมเอก”

8และ “เป็นก้อนหินที่ทำให้ผู้คนสะดุด และเป็นศิลาที่ทำให้พวกเขาล้มลง” พวกเขาสะดุดเพราะไม่เชื่อฟังถ้อยคำนั้นตามที่ถูกกำหนดไว้แล้ว

9แต่ท่านเป็นผู้ที่พระเจ้าเลือก เป็นปุโรหิตหลวง เป็นชนชาติที่แยกไว้เพื่อพระเจ้า เป็นสมบัติล้ำค่าของพระเจ้า เพื่อท่านจะได้สรรเสริญพระองค์ผู้เรียกท่านออกจากความมืดสู่ความสว่างอันอัศจรรย์

10เมื่อก่อนท่านไม่ได้เป็นชนชาติ แต่บัดนี้ท่านเป็นชนชาติของพระเจ้า เมื่อก่อนท่านไม่ได้รับความเมตตา แต่บัดนี้ท่านได้รับความเมตตาแล้ว

11เพื่อนที่รัก ผู้อยู่ในฐานะคนต่างด้าว และคนที่มาอาศัยในโลกนี้เพียงชั่วคราว ข้าพเจ้าขอให้ท่านละทิ้งความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวซึ่งต่อสู้กับจิตวิญญาณของท่าน

12จงดำเนินชีวิตดีงามในหมู่ผู้ไม่รู้จักพระเจ้า เพื่อว่าแม้เขาจะกล่าวหาว่าท่านทำผิด เขาก็จะเห็นความดีของท่าน และยกย่องสรรเสริญพระเจ้าในวันที่พระองค์จะมาหาเรา

13เพื่อเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า จงยอมเชื่อฟังมนุษย์ผู้มีสิทธิอำนาจทุกคน ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิผู้มีอำนาจสูงสุด

14หรือพวกผู้ว่าราชการที่จักรพรรดิส่งมาเพื่อลงโทษคนทำผิดและยกย่องคนทำดี

15เพราะเป็นความประสงค์ของพระเจ้า ที่จะให้ท่านปิดปากคนโง่ด้วยการทำความดี

16จงใช้ชีวิตอย่างเสรีชน แต่อย่าใช้เสรีภาพนั้นมากลบเกลื่อนความชั่ว แต่ใช้ชีวิตอย่างทาสของพระเจ้า

17จงให้เกียรติทุกคน จงรักครอบครัวของผู้เชื่อ จงยำเกรงพระเจ้า และจงให้เกียรติองค์จักรพรรดิ

18ทาสทั้งหลาย จงยอมเชื่อฟังเจ้านายของตนด้วยความเคารพ ไม่เฉพาะนายที่ดี และเห็นอกเห็นใจเท่านั้น แต่กับนายที่ร้ายด้วย

19ถ้าใครยอมทนต่อความเจ็บปวดที่ไม่เป็นธรรม เพราะมีจิตสำนึกถึงพระเจ้า เขาก็น่ายกย่อง

20แต่หากท่านยอมทนถูกเฆี่ยนตีเพราะทำผิด ท่านจะน่ายกย่องได้อย่างไร แต่ถ้าท่านยอมทนต่อความทุกข์เพราะทำดี การทำเช่นนี้ก็สมควรได้รับการยกย่องต่อหน้าพระเจ้า

21พระองค์เรียกให้ท่านทำเช่นนี้เพราะพระคริสต์ทนทุกข์เพื่อท่าน และวางแบบอย่างไว้เพื่อให้ท่านเดินตามรอยพระองค์

22“พระองค์ไม่ได้ทำบาป และไม่เคยพูดโกหกหลอกลวง”

23เมื่อพวกเขารุมสบประมาท พระองค์ก็ไม่ได้ตอบโต้ เมื่อพระองค์ทนทุกข์ พระองค์ก็ไม่ได้ขู่อาฆาต แต่กลับมอบตัวเองไว้กับพระเจ้าผู้พิพากษาอย่างยุติธรรม

24“พระองค์แบกรับบาปของพวกเรา” ไว้ในกายของพระองค์บนไม้กางเขน เพื่อเราจะได้ตายต่อบาป และมีชีวิตอยู่เพื่อความชอบธรรม “พวกท่านได้รับการรักษาให้หายด้วยบาดแผลของพระองค์”

25เพราะ “ท่านเป็นเหมือนแกะที่หลงทาง” แต่ตอนนี้ได้กลับมาหาพระผู้เลี้ยงและผู้ดูแลจิตวิญญาณของท่านแล้ว

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →