2 Chronicles 9

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินกิตติศัพท์ของโซโลมอน ก็มายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อทดสอบเขาโดยตั้งคำถามยากๆ เธอมาถึงกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับกองคาราวานใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และเพชรนิลจินดา เธอพบโซโลมอนและสนทนาทุกเรื่องที่คิดไว้

2โซโลมอนตอบปัญหาของเธอได้ทุกข้อ ไม่มีสิ่งใดยากเกินกว่าที่เขาจะอธิบายแก่เธอ

3เมื่อราชินีแห่งเชบาเห็นสติปัญญาของโซโลมอน และวังที่สร้างขึ้น

4อาหารบนโต๊ะ ข้าราชการที่เข้าเฝ้า มหาดเล็กในเครื่องแบบ และพนักงานเชิญถ้วยในเครื่องแบบ และเครื่องเผาบูชาทั้งตัวซึ่งถวายที่ วิหารของพระยาห์เวห์ เธอก็ประหลาดใจเป็นล้นพ้น

5เธอพูดกับกษัตริย์ว่า “ที่ดิฉันได้ยินได้ฟังมาในประเทศของดิฉันเกี่ยวกับความสำเร็จและสติปัญญาของท่านล้วนเป็นความจริง

6แต่ดิฉันไม่เชื่อมาก่อนเลยจนกระทั่งได้มาเห็นกับตา แท้จริงแล้วที่ดิฉันได้ยินมาก็ยังไม่ถึงครึ่งของสติปัญญาของท่าน ท่านยิ่งใหญ่กว่าที่เขาร่ำลือกันมากนัก

7ประชาชนของท่านคงมีความสุขยิ่งนัก! ข้าราชการของท่านคงมีความสุขที่ได้พบและฟังสติปัญญาของท่านอยู่เสมอ!

8สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านที่ได้โปรดปรานและตั้งท่านขึ้นเป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์ของพระองค์ และปกครองในนามของพระเจ้าพระยาห์เวห์ เพราะพระเจ้าของท่านรักอิสราเอลยิ่งนัก และประสงค์จะเชิดชูอิสราเอลไว้ตลอดกาล จึงตั้งท่านเป็นกษัตริย์เหนือพวกเขาเพื่อผดุงความยุติธรรมและความชอบธรรม”

9เธอจึงถวายทองคำหนัก 120 ตะลันต์ เครื่องเทศมากมาย และอัญมณีล้ำค่าแด่โซโลมอน ไม่เคยมีเครื่องเทศเหมือนที่ราชินีแห่งเชบามอบให้กษัตริย์โซโลมอนมาก่อนเลย

10(พวกคนรับใช้ของฮีรามและของโซโลมอนนำทองคำมาจากเมืองโอฟีร์กับไม้ประดู่ และเพชรนิลจินดาล้ำค่า

11กษัตริย์โซโลมอนใช้ไม้ประดู่ทำขั้นบันไดวิหารของพระยาห์เวห์และบันไดวัง ทำพิณใหญ่และพิณเขาคู่สำหรับเหล่านักดนตรี ไม่พบเห็นเช่นนั้นมาก่อนเลยทั่วยูดาห์)

12กษัตริย์โซโลมอนให้ทุกสิ่งตามที่ราชินีแห่งเชบาประสงค์และขอ เขาให้เธอมากยิ่งกว่าที่เธอนำมาให้เขา จากนั้นราชินีกับขบวนติดตามก็กลับประเทศของตน

13ทุกปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์

14ยังไม่รวมภาษีอากรที่พ่อค้าวาณิชนำมา รวมทั้งเงินและทองจากบรรดากษัตริย์อาระเบีย และเหล่าผู้ปกครองของดินแดนนั้นนำมาถวาย

15กษัตริย์โซโลมอนให้นำทองคำมาตีเป็นโล่ใหญ่สองร้อยอัน แต่ละอันใช้ทองคำหนัก 600 เชเขล

16และโล่เล็กสามร้อยอัน แต่ละอันใช้ทองคำหนัก 300 เชเขล เขาเก็บโล่เหล่านี้ไว้ในวังป่าแห่งเลบานอน

17แล้วกษัตริย์ยังได้ทำบัลลังก์ขนาดใหญ่ ตกแต่งด้วยงาช้างและบุด้วยทองคำบริสุทธิ์

18บัลลังก์นี้มีบันไดหกขั้นและแท่นรองเท้าทำด้วยทองคำติดกัน ที่วางมือทั้งสองข้างมีสิงโตขนาบข้างละตัว

19ที่บันไดแต่ละขั้นมีสิงโตยืนอยู่ข้างละตัว รวมเป็นสิบสองตัว ไม่เคยมีเช่นนี้ในราชอาณาจักรอื่น

20ถ้วยทุกใบของกษัตริย์โซโลมอนทำด้วยทองคำ และเครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดในวังแห่งป่าเลบานอนล้วนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดทำด้วยเงิน เพราะในสมัยโซโลมอนถือว่าเงินด้อยค่า

21กษัตริย์มีกองเรือพาณิชย์ โดยพวกคนรับใช้ซึ่งได้มาจากกษัตริย์ฮีราม เรือจะบรรทุกทองคำ เงิน งาช้าง ลิงและลิงบาบูนกลับมาทุกสามปี

22กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกว่ากษัตริย์อื่นทั้งปวงในแผ่นดินโลก

23กษัตริย์ทั่วโลกมาพบโซโลมอน เพื่อฟังสติปัญญาซึ่งพระเจ้าให้ไว้ในใจของเขา

24ปีแล้วปีเล่าทุกคนที่มาจะนำเครื่องบรรณาการมาถวายได้แก่ เครื่องเงินเครื่องทอง เสื้อผ้าอาภรณ์ อาวุธ เครื่องเทศ ม้าและล่อ

25โซโลมอนมีที่เก็บรถม้าศึกและม้า 4,000 แห่ง และมีม้า 12,000 ตัว ซึ่งเขาเก็บบางส่วนไว้ที่หัวเมืองซึ่งใช้เก็บรถม้าศึกและบางส่วนอยู่กับเขาที่กรุงเยรูซาเล็ม

26เขาปกครองกษัตริย์ทั้งปวงและอาณาจักรต่างๆ ตั้งแต่แม่น้ำยูเฟรติส จนจดดินแดนฟีลิสเตียและไกลถึงพรมแดนอียิปต์

27เขาทำให้เงินในกรุงเยรูซาเล็มมีมากมายเหมือนก้อนหิน และมีไม้สนซีดาร์ดาษดื่นเหมือนต้นมะเดื่อแถบเชิงเขา

28ม้าของโซโลมอนนั้นนำเข้าจากอียิปต์และประเทศอื่นๆทั้งหมด

29เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของโซโลมอนตั้งแต่ต้นจนจบมีเขียนไว้ในบันทึกของผู้เผยพระวจนะนาธัน ในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์แห่งชิโลห์ และในนิมิตของผู้ทำนายอิดโดเกี่ยวกับเยโรโบอัมลูกชายเนบัทไม่ใช่หรือ

30โซโลมอนปกครองเหนืออิสราเอลในกรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลาสี่สิบปี

31แล้วล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้ในเมืองของดาวิดพ่อของเขา และเรโหโบอัมลูกชายของเขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →