Amos 5

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1อิสราเอล จงฟังถ้อยคำที่เราคร่ำครวญถึงเจ้าดังนี้

2“อิสราเอลพรหมจารีล้มลงเสียแล้ว จะไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย ต้องถูกทอดทิ้งในดินแดนของเธอเอง และไม่มีใครพยุงขึ้นมาเลย”

3พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตพูดกับอิสราเอลดังนี้ว่า “เมืองของเจ้าส่งชายฉกรรจ์พันคนไปรบ จะเหลือรอดเพียงร้อยคน ที่ส่งออกไปร้อยคน จะเหลือรอดเพียงสิบคนเท่านั้น”

4พระยาห์เวห์พูดกับคนอิสราเอลว่า “จงแสวงหาเรา และเจ้าจะมีชีวิตอยู่

5อย่าแสวงหาเบธเอล อย่าไปที่กิลกาล อย่าเดินทางไปที่เบเออร์เชบา เพราะกิลกาลจะต้องตกเป็นเชลยอย่างแน่นอน และเบธเอลจะราบเป็นหน้ากลอง”

6จงแสวงหาพระยาห์เวห์และมีชีวิตอยู่ ไม่อย่างนั้นพระองค์จะกวาดล้างเผ่าของโยเซฟเหมือนไฟ จะเผาผลาญพวกเขา และเบธเอลจะหาคนดับไฟไม่ได้เลย

7เจ้าผู้เปลี่ยนความยุติธรรมเป็นความขมขื่น ผู้เหวี่ยงความชอบธรรมลงกับพื้น

8พระองค์ผู้สร้างดาวลูกไก่และดาวไถ ผู้เปลี่ยนเที่ยงคืนให้เป็นรุ่งเช้า และกลางวันให้เป็นกลางคืน ผู้เรียกน้ำทะเลมา และเทน้ำรดผิวโลก พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์

9ผู้กระหน่ำหายนะลงเหนือที่มั่น และให้เมืองป้อมปราการพังพินาศ

10เจ้าเกลียดคนที่ต่อสู้เพื่อความยุติธรรมในศาล และดูหมิ่นคนที่พูดความจริง

11เจ้าเหยียบย่ำคนจน และรีดไถเมล็ดข้าวจากเขา ดังนั้นถึงแม้เจ้าจะสร้างตึกศิลา เจ้าก็จะไม่ได้อาศัย แม้เจ้าปลูกสวนองุ่นงอกงาม ก็จะไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นนั้น

12เพราะเรารู้ว่าเจ้ามีความผิดมากเพียงใด และบาปของเจ้าร้ายแรงเพียงใด เจ้าข่มเหงคนชอบธรรม เจ้ารับสินบน พรากความยุติธรรมในศาลไปจากคนจน

13คนฉลาดก็เงียบเสียในเวลาเช่นนี้ เพราะเป็นยุคแห่งความชั่วร้าย

14จงแสวงหาความดี ไม่ใช่ความชั่ว แล้วเจ้าจะมีชีวิตอยู่ แล้วพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์จะอยู่กับเจ้า เหมือนที่เจ้าพูดว่าพระองค์อยู่ด้วย

15จงเกลียดความชั่ว รักความดี จงผดุงความยุติธรรมในศาล บางทีพระยาห์เวห์พระเจ้าผู้มีฤทธิ์จะเมตตา คนที่เหลืออยู่ของโยเซฟ

16ฉะนั้นองค์เจ้านายพระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้มีฤทธิ์พูดว่า “ถนนทุกสายจะมีการร้องไห้ จะมีเสียงร้องด้วยความโศกเศร้าในย่านชุมชนทุกแห่ง เขาจะเรียกชาวนามาร่วมกันร้องไห้ และคนที่ไว้ทุกข์มาคร่ำครวญด้วยกัน

17จะมีการร้องไห้ในสวนองุ่นทุกแห่ง เพราะเราจะผ่านไปท่ามกลางเจ้า” พระยาห์เวห์พูดดังนั้น

18วิบัติแก่เจ้า ผู้ปรารถนาวันแห่งพระยาห์เวห์! ทำไมเจ้าจึงปรารถนาวันแห่งพระยาห์เวห์ วันนั้นจะมืดมิด ไม่สว่าง

19เหมือนคนหนีจากสิงโต แล้วไปพบหมี เหมือนเข้าไปในบ้าน เอามือพิงผนัง ก็ถูกงูกัดเอา

20วันแห่งพระยาห์เวห์จะเป็นวันมืดมน ไม่ใช่สว่าง มืดมิด ไม่มีแสงสว่างสักนิดไม่ใช่หรือ

21“เราเกลียด เราชิงชังเทศกาลทางศาสนาของเจ้า เราเอือมการประชุมของพวกเจ้า

22แม้เจ้าจะนำเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องธัญบูชามาให้ เราก็จะไม่รับ แม้เจ้านำเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพอย่างดี เราก็จะไม่สนใจ

23หยุดเสียงเพลงของเจ้า! เราจะไม่ฟังเสียงพิณของเจ้า

24แต่จงให้ความยุติธรรมไหลมาเหมือนแม่น้ำ ให้ความชอบธรรมเหมือนธารน้ำไหลไม่ขาดสาย

25ชนชาติอิสราเอล เจ้านำเครื่องบูชาและของถวายมาให้เรา ตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดารหรือ

26เจ้าตั้งสถานศักดิ์สิทธิ์ของกษัตริย์ของเจ้า ฐานของรูปเคารพของเจ้า ดวงดาวของเทพเจ้าของเจ้า ที่เจ้าทำขึ้นเพื่อตนเอง

27ดังนั้นเราจะส่งเจ้าไปเป็นเชลยในดินแดนที่ไกลจากดามัสกัสไปอีก” พระยาห์เวห์ผู้มีนามว่าพระเจ้าผู้มีฤทธิ์พูดดังนั้น

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →