Ephesians 4

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ดังนั้นข้าพเจ้าผู้เป็นนักโทษเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พวกท่านดำเนินชีวิตให้สมกับที่พระเจ้าเรียกท่าน

2จงถ่อมใจและสุภาพอ่อนโยนทุกด้าน จงอดทนอดกลั้นต่อกันด้วยความรัก

3จงพยายามรักษาความเป็นหนึ่งเดียวกันในพระวิญญาณโดยมีสันติสุขผูกพันไว้

4มีร่างกายเดียวและพระวิญญาณองค์เดียว เหมือนเมื่อพระเจ้าเรียกพวกท่านมาสู่ความหวังเดียว

5มีองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียว ความเชื่อเดียว บัพติศมาเดียว

6มีพระเจ้าองค์เดียวผู้เป็นพระบิดาของทุกคน ผู้อยู่เหนือสรรพสิ่ง ทำงานผ่านทุกสิ่ง และดำรงอยู่ในคนทั้งหมด

7แต่พระคุณนั้นมอบให้แก่เราแต่ละคนตามที่พระคริสต์จัดสรร

8ด้วยเหตุนี้จึงมีคำกล่าว ไว้ว่า “เมื่อพระองค์ขึ้นสู่เบื้องสูง พระองค์นำเชลยมากมายไปด้วย และได้ให้ของประทานแก่บรรดาคนของพระองค์”

9(ที่ว่า “พระองค์ขึ้นสู่” นั้น จะหมายความเป็นอื่นได้หรือ นอกจากพระองค์ได้ลงสู่เบื้องล่างของโลกด้วย

10พระองค์ผู้ได้ลงไปคือองค์เดียวกับที่ขึ้นสูงเหนือฟ้าสวรรค์ทั้งหมด เพื่อเติมเต็มจักรวาลด้วยพระองค์เอง)

11ด้วยเหตุนี้ พระคริสต์จึงให้บางคนเป็นอัครทูต บางคนเป็นผู้เผยพระวจนะ บางคนเป็นผู้เผยแพร่ข่าวประเสริฐ บางคนเป็นศิษยาภิบาลและอาจารย์

12เพื่อเตรียมคนของพระเจ้าสำหรับงานรับใช้ และร่างกายของพระคริสต์จะได้รับการเสริมสร้าง

13จนกว่าเราทุกคนจะบรรลุความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในความเชื่อและในความรู้ถึงพระบุตรของพระเจ้า และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ จนเต็มขนาดความบริบูรณ์ของพระคริสต์

14แล้วเราจะไม่เป็นทารกอีกต่อไป ที่ถูกคลื่นซัดไปมา ถูกพัดไปทางโน้นทางนี้โดยลมปากแห่งคำสอน โดยอุบายของมนุษย์ และโดยการใช้เล่ห์กลหลอกลวง

15ตรงกันข้าม โดยการพูดความจริงด้วยความรัก เราจะเติบโตขึ้นทุกด้านสู่ความเป็นผู้ใหญ่ในกายของพระองค์ผู้เป็นศีรษะคือพระคริสต์

16เนื่องจากพระองค์ ทั่วทั้งกายซึ่งประสานและยึดเข้าด้วยกันโดยเส้นเอ็น ก็เจริญเติบโตและเสริมสร้างตัวเองขึ้นในความรัก ขณะที่อวัยวะแต่ละส่วนทำหน้าที่ของตน

17ดังนั้นข้าพเจ้าขอบอกและยืนยันกับท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า อย่าดำเนินชีวิตแบบคนที่ไม่รู้จักพระเจ้าอีกเลย ซึ่งคิดแต่สิ่งไร้สาระ

18ความเข้าใจของพวกเขามืดมัวและแยกออกจากชีวิตของพระเจ้า เนื่องจากความไม่รู้ซึ่งมาจากจิตใจที่แข็งกระด้าง

19เขาไม่ยั้งคิดใดๆ ปล่อยตัวตามกิเลสตัณหา หมกมุ่นในสิ่งโสมมทุกชนิด และเต็มด้วยความละโมบ

20แต่นั่นไม่ใช่วิถีชีวิตที่ท่านได้เรียนรู้

21ตอนที่ท่านได้ฟังเรื่องของพระคริสต์ และรับคำสอนตามความจริงซึ่งอยู่ในพระเยซู

22ท่านได้รับการสอนให้ทิ้งวิถีชีวิตเดิม ทิ้งตัวตนเก่าซึ่งกำลังถูกทำให้เสื่อมโทรมไป โดยตัณหาล่อลวงของตัวตนเก่านั้น

23และรับการสร้างท่าทีใหม่ในจิตใจ

24เพื่อสวมตัวตนใหม่ซึ่งได้รับการสร้างขึ้นให้เป็นเหมือนพระเจ้า ในความชอบธรรมและความบริสุทธิ์แท้จริง

25ดังนั้นท่านแต่ละคนต้องทิ้งสิ่งจอมปลอม และพูดความจริงต่อเพื่อนบ้าน เพราะเราทุกคนล้วนเป็นอวัยวะในร่างกายเดียวกัน

26“เมื่อโกรธ อย่าทำบาป” อย่าให้ถึงดวงอาทิตย์ตกแล้วยังโกรธอยู่

27และอย่าให้โอกาสแก่มาร

28ผู้ที่เคยลักขโมยก็อย่าทำอีก แต่จงใช้มือของตนทำงานและทำสิ่งที่มีประโยชน์ เพื่อจะมีแบ่งปันให้คนขัดสน

29อย่าหลุดปากพูดสิ่งที่ไม่สมควร แต่จงพูดสิ่งที่เป็นประโยชน์ เพื่อเสริมสร้างผู้อื่นขึ้นตามจำเป็น จะได้เป็นผลดีแก่ผู้ฟัง

30และอย่าทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้าเสียใจ โดยพระวิญญาณนี้ท่านได้รับการประทับตราแล้วสำหรับวันแห่งการไถ่

31จงขจัดสิ่งเหล่านี้ทั้งปวง คือความขมขื่น ความโกรธและความเกรี้ยวกราด การทะเลาะ การใส่ร้ายป้ายสี รวมทั้งการมุ่งร้ายทุกรูปแบบ

32จงเมตตาสงสาร เห็นใจและให้อภัยกัน เหมือนที่พระเจ้าอภัยให้ท่านในพระคริสต์

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →