Esther 3

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้กษัตริย์เซอร์ซีสยกย่องฮามานลูกฮัมเมดาธาชาวอากัก แต่งตั้งให้เป็นเสนาบดี มียศสูงกว่าขุนนางทั้งปวง

2บรรดาข้าราชการที่ประตูวังคุกเข่าลงให้เกียรติฮามาน ตามที่กษัตริย์สั่งไว้ แต่โมรเดคัยไม่ยอมคุกเข่าหรือให้เกียรติเขา

3แล้วพวกข้าราชการที่ประตูวังถามโมรเดคัยว่า “ทำไมท่านจึงฝ่าฝืนคำสั่งของกษัตริย์”

4พวกเขาพากันพูดวันแล้ววันเล่าแต่โมรเดคัยยังไม่ยอมทำตาม ในที่สุดคนเหล่านั้นไปบอกฮามานเพื่อดูว่าโมรเดคัยจะลอยนวลไปได้หรือไม่ เพราะโมรเดคัยเคยบอกคนเหล่านั้นว่าเขาเป็นชาวยิว

5เมื่อฮามานเห็นว่าโมรเดคัยไม่ยอมคุกเข่าหรือให้เกียรติตนก็โกรธจัด

6แต่เมื่อฮามานรู้ว่าโมรเดคัยเป็นชาวยิว เขาก็รู้สึกไม่สาแก่ใจที่จะกำจัดโมรเดคัยเพียงคนเดียว ฮามานจึงหาช่องทางทำลายล้างชาวยิวซึ่งเป็นชนชาติของโมรเดคัยให้หมดสิ้นไปจากราชอาณาจักรของเซอร์ซีส

7ในเดือนนิสานซึ่งเป็นเดือนที่หนึ่ง ในปีที่สิบสองสมัยของกษัตริย์เซอร์ซีส พวกเขาทอดเปอร์ (คือสลาก) ต่อหน้าฮามานเพื่อหาวันและเดือน สลากนั้นตก ที่เดือนอาดาร์ ซึ่งเป็นเดือนที่สิบสอง

8แล้วฮามานพูดกับกษัตริย์เซอร์ซีสว่า “มีชนชาติหนึ่งกระจัดกระจายและแยกกันไปอยู่ทั่วทุกมณฑลในอาณาจักรของพระองค์ท่ามกลางชนชาติต่างๆ ธรรมเนียมของเขาก็แตกต่างจากชนชาติอื่นทั้งหมด และพวกเขาไม่เชื่อฟังกฎหมายของกษัตริย์ การผ่อนปรนกับคนเหล่านี้จึงไม่เป็นผลดีต่อกษัตริย์

9หากกษัตริย์พอใจก็ขอออกกฤษฎีกาให้ทำลายล้างคนเหล่านี้ และข้าพเจ้าจะถวายเงินหนัก 10,000 ตะลันต์ ให้ผู้ดูแลงานของกษัตริย์เอาไปเก็บไว้ในคลังหลวง”

10กษัตริย์จึงถอดแหวนตรามอบแก่ฮามานลูกฮัมเมดาธาชาวอากักศัตรูของชนชาติยิว

11และพูดว่า “เก็บเงินไว้เถิด เจ้าจะทำอะไรกับชนชาตินั้นก็ได้ตามใจชอบ”

12ดังนั้น ในวันที่สิบสามของเดือนที่หนึ่ง ฮามานเรียกตัวเหล่าอาลักษณ์หลวงมาให้ออกคำสั่งในนามกษัตริย์เซอร์ซีสถึงบรรดาผู้ว่าการและขุนนางมณฑลต่างๆ ทั่วจักรวรรดิ ใช้ภาษาถิ่นของแต่ละมณฑล แล้วประทับด้วยแหวนตรา

13จากนั้นผู้ถือสารเชิญจดหมายไปยังทุกมณฑลในจักรวรรดิ เป็นคำสั่งประกาศให้ฆ่าและทำลายล้างชาวยิวทั้งหมดไม่ว่าหนุ่มหรือแก่ ตลอดจนผู้หญิงและเด็กเล็กภายในวันเดียว คือวันที่สิบสามของเดือนอาดาร์ซึ่งเป็นเดือนที่สิบสอง แล้วริบทรัพย์สมบัติของพวกเขา

14ให้ออกสำเนาของคำสั่งเป็นกฎหมายในทุกมณฑลเพื่อประชาชนทุกเชื้อชาติจะได้ทราบทั่วกันและจะได้เตรียมพร้อมสำหรับวันนั้น

15ผู้ส่งสารก็รีบออกไปตามคำสั่งของกษัตริย์ หลังจากออกประกาศในป้อมเมืองสุสาแล้ว กษัตริย์ก็นั่งลงดื่มร่วมกับฮามาน ในขณะที่ผู้คนในเมืองสุสาวุ่นวายใจ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →