Ezra 9

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ภายหลังเหตุการณ์เหล่านั้น พวกผู้นำมาแจ้งข้าพเจ้าว่า “ประชาชนอิสราเอลรวมทั้งปุโรหิตและคนเลวีไม่ได้แยกตัวจากชนชาติเพื่อนบ้าน ซึ่งมีการประพฤติที่น่ารังเกียจ เหมือนพวกชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวเยบุส ชาวอัมโมน ชาวโมอับ ชาวอียิปต์ และชาวอาโมไรต์

2พวกเขารับลูกสาวของคนเหล่านั้นมาเป็นภรรยาและเป็นสะใภ้ ทำให้เผ่าพันธุ์บริสุทธิ์ปนเปกับชนชาติโดยรอบ ทั้งพวกผู้นำและเจ้าหน้าที่ก็เป็นตัวการในเรื่องความไม่ซื่อสัตย์นี้”

3เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเช่นนี้ก็ฉีกเสื้อผ้าทึ้งผมทึ้งหนวด และนั่งลงอย่างตระหนกตกใจ

4แล้วทุกคนที่ยำเกรงถ้อยคำของพระเจ้าแห่งอิสราเอลจนตัวสั่น ก็มานั่งล้อมรอบข้าพเจ้า เพราะความไม่ซื่อสัตย์ของพวกเชลย ข้าพเจ้านั่งอยู่ที่นั่นด้วยความตกใจจวบจนเวลาถวายเครื่องเผาบูชายามเย็น

5แล้วเมื่อถึงเวลาถวายเครื่องเผาบูชายามเย็น ข้าพเจ้าลุกขึ้นจากการเป็นทุกข์ทั้งที่เสื้อผ้าขาดวิ่น คุกเข่าชูมือต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้า

6และอธิษฐานว่า “ข้าพเจ้าละอายใจและอับอายเกินกว่าจะเงยหน้าขึ้นต่อพระองค์พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะบาปของพวกเราสูงท่วมศีรษะ และความผิดก็สูงถึงฟ้าสวรรค์

7นับแต่สมัยบรรพบุรุษจนบัดนี้ พวกเรามีความผิดใหญ่หลวง เพราะบาปของเรา พวกเรากับกษัตริย์และปุโรหิตของเราจึงตกเป็นเหยื่อคมดาบ ตกเป็นเชลย ถูกปล้น และได้รับความอัปยศจากน้ำมือของพวกกษัตริย์ต่างชาติอย่างทุกวันนี้

8แต่บัดนี้ ในชั่วขณะหนึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเมตตาให้มีชนหยิบมือที่เหลือ ให้เรามีที่ตั้งมั่นคง ในสถานนมัสการของพระองค์ และพระเจ้าของเราโปรดให้เราได้ชื่นตาชื่นใจ และโล่งใจจากการเป็นทาส

9แม้ว่าเราเป็นทาส พระเจ้าของพวกเราก็ไม่ทิ้งเราไว้ให้ถูกจองจำ พระองค์เมตตาเราต่อหน้าบรรดากษัตริย์แห่งเปอร์เซีย พระองค์ให้ชีวิตใหม่กับเรา เพื่อสร้างบ้านของพระเจ้าของเราขึ้นใหม่ และซ่อมแซมส่วนที่หักพัง และให้ปราการป้องกันในยูดาห์และเยรูซาเล็ม

10พระเจ้าของเรา แต่ตอนนี้ พวกเราจะพูดว่าอะไรได้ เพราะพวกเราได้ละทิ้งคำสั่ง

11ซึ่งพระองค์ให้ไว้ผ่านทางพวกผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘ดินแดนที่เจ้าจะเข้าครอบครองนั้นเสื่อมทรามไปเพราะมลทินบาปของประชาชนที่นั่น พวกเขาทำให้ดินแดนแปดเปื้อนมลทินจากสุดเขตด้านหนึ่งจดอีกด้านหนึ่งโดยการประพฤติที่น่ารังเกียจ

12ฉะนั้น อย่ายกลูกสาวให้แต่งงานกับลูกชายของเขา หรือรับลูกสาวของเขามาเป็นสะใภ้ อย่าทำสัญญาผูกมิตรกับพวกเขาไม่ว่าจะเป็นเวลาใด เพื่อว่าเจ้าจะเข้มแข็งและอิ่มเอมกับความอุดมของแผ่นดิน และสืบทอดเป็นมรดกแก่ลูกหลานตลอดไป’

13สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรานั้นก็เป็นผลจากการประพฤติชั่วและความผิดใหญ่หลวงของเรา กระนั้น พระเจ้า พระองค์ก็ลงโทษเราน้อยกว่าที่เราสมควรได้รับ และให้พวกเรามีคนที่เหลือรอด

14ก็แล้วเรายังจะละเมิดคำสั่งของพระองค์อีก และแต่งงานกับชนชาติที่ประพฤติสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนั้นหรือ พระองค์จะไม่โกรธจนทำลายล้างพวกเราไม่ให้เหลือรอดเลยหรือ

15พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล พระองค์ชอบธรรมแล้ว! ทุกวันนี้พวกเราเป็นเพียงคนหยิบมือที่เหลือ เรามีความผิดต่อหน้าพระองค์ เพราะมลทินนี้ข้าพเจ้าไม่อาจยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้แม้สักคนเดียว”

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →