Hosea 2

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1“จงเรียกน้องชายของเจ้าว่า ‘ประชาชนของเรา’ และเรียกพี่สาวของเจ้าว่า ‘ผู้เป็นที่รักของเรา’

2จงตำหนิแม่ของเจ้า จงตำหนิเธอ เพราะเธอไม่ใช่ภรรยาของเรา และเราไม่ใช่สามีของเธอ ให้เธอทิ้งความยั่วยวนจากใบหน้าของเธอ และความไม่ซื่อสัตย์ออกจากหว่างอกของเธอ

3มิฉะนั้น เราจะเปลื้องผ้าเธอให้เปลือยเปล่า ล่อนจ้อนเหมือนวันที่เธอเกิดมา เราจะทำให้เธอเป็นเหมือนทะเลทราย ให้เธอเป็นดินแดนแห้งแล้ง และฆ่าเธอด้วยความกระหายน้ำ

4เราจะไม่แสดงความรักต่อลูกๆ ของเธอ เพราะเป็นลูกชู้

5แม่ของพวกเขาไม่ซื่อสัตย์ และให้พวกเขาเกิดมาอย่างน่าอดสู เธอพูดว่า ‘ฉันจะตามบรรดาชู้รักไป ผู้ให้อาหารและน้ำ ขนสัตว์ ผ้าลินิน น้ำมันมะกอก และเครื่องดื่มกับฉัน’

6ฉะนั้น เราจะเอาพุ่มหนามกีดขวางทางของเธอ เราจะล้อมกรอบจนเธอหมดทางไป

7เธอจะวิ่งไล่ตามชู้รัก แต่ไม่ทัน เธอจะเสาะหาพวกเขา แต่ไม่พบ แล้วเธอจะบอกว่า ‘ฉันจะกลับไปหาสามีคนแรกของฉัน เพราะเมื่อก่อนฉันมีชีวิตที่ดีกว่านี้มากนัก’

8เธอไม่รับรู้ว่าเรานี่แหละ คือผู้ที่ให้เมล็ดข้าว เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันกับเธอ ผู้ที่ให้เงินและทองกับเธออย่างฟุ่มเฟือย ซึ่งพวกเขาใช้บูชาพระบาอัล

9ดังนั้น เราจะริบเมล็ดข้าวของเราเมื่อมันสุก และริบเหล้าองุ่นใหม่เมื่อได้ที่แล้ว เราจะเอาผ้าขนสัตว์และผ้าลินินของเราคืน ซึ่งเราตั้งใจให้เธอไว้ปกปิดร่างเปลือยของเธอ

10ดังนั้น บัดนี้เราจะแฉความสำส่อนของเธอ ต่อหน้าชู้รักทั้งหลาย จะไม่มีใครช่วยให้เธอพ้นมือเราได้

11เราจะยุติงานฉลองทั้งหมดของเธอ คือเทศกาลประจำปี วันขึ้นหนึ่งค่ำและวันสะบาโต เทศกาลทั้งหมดที่เธอกำหนดไว้

12เราจะทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเธอ ซึ่งเธอพูดว่าชู้รักให้มาเป็นค่าตัว เราจะทำให้มันกลายเป็นพุ่มหนาม และสัตว์ป่าทั้งหลายจะเข้ามารุมกิน

13เราจะลงโทษเธอในวันเหล่านั้น ที่เธอเผาเครื่องหอมบูชาแก่พระบาอัล เธอประดับกายด้วยแหวนและเพชรพลอย แล้วโลดแล่นตามชู้รักไป แต่เธอกลับลืมเรา” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

14“ดังนั้นเรากำลังจะเกลี้ยกล่อมเธอ เราจะพาเธอเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และพูดกับเธออย่างอ่อนโยน

15ที่นั่นเราจะคืนสวนองุ่นแก่เธอ และจะทำให้หุบเขาอาโคร์ เป็นประตูแห่งความหวัง ที่นั่นเธอจะตอบสนอง เหมือนในวัยแรกรุ่น เหมือนวันที่เธอออกมาจากอียิปต์”

16พระยาห์เวห์ประกาศกับชาวอิสราเอลว่า “ในวันนั้นเจ้าจะเรียกเราว่า ‘สามีของฉัน’ และไม่เรียกว่า ‘นายของฉัน ’ อีกต่อไป

17เราจะลบชื่อพระบาอัลจากริมฝีปากของเธอ จะไม่มีการเอ่ยถึงชื่อเหล่านี้อีก

18ในวันนั้นเราจะทำพันธสัญญา กับสัตว์ในท้องทุ่ง นกในท้องฟ้า และสัตว์ที่เลื้อยคลานเพื่อพวกเจ้า เราจะกำจัดธนู ดาบ และสงคราม ให้หมดสิ้นจากดินแดนนี้ เพื่อทุกชีวิตจะอยู่อย่างปลอดภัย

19เราจะหมั้นเจ้าไว้กับเราตลอดไป เราจะหมั้นเจ้าไว้ใน ความชอบธรรมและความยุติธรรม ใน ความรักและความเห็นอกเห็นใจ

20เราจะหมั้นเจ้าไว้ในความซื่อสัตย์ และเจ้าจะรู้จักพระยาห์เวห์”

21พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ในวันนั้นเราจะตอบสนอง โดยเราจะทำให้ท้องฟ้าเกิดฝน ตามคำเรียกร้องของแผ่นดิน

22และจะให้ผืนดินเกิดเมล็ดข้าว เหล้าองุ่นใหม่และน้ำมันมะกอก ตามคำเรียกร้องของยิสเรเอล

23เราจะปลูกเธอไว้ในแผ่นดินเพื่อตัวเอง เราจะแสดงความรักกับผู้ที่เราเรียกว่า ‘ไม่เป็นที่รักของเรา ’ เราจะเรียกผู้ที่ ‘ไม่ใช่ประชาชนของเรา ’ ว่า ‘เจ้าคือประชาชนของเรา’ และเขาจะพูดว่า ‘พระองค์เป็นพระเจ้าของเรา’ ”

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →