Joel 1

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

Jump to: Chapter 2 →

1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ซึ่งมีมาถึงโยเอลบุตรเปธูเอล ความว่า

2ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย จงฟังเถิด ประชาชนทั้งหมด จงฟังเถิด เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้บ้างไหม ทั้งในสมัยของท่านหรือสมัยบรรพบุรุษของท่าน

3จงเล่าให้ลูกๆ ของท่านฟัง และให้ลูกบอกหลาน ให้หลานบอกเหลนต่อๆ กันไป

4ตั๊กแตนวัยเดินกินอะไรเหลือ ตั๊กแตนใหญ่ก็มากิน ตั๊กแตนใหญ่กินอะไรเหลือ ตั๊กแตนอ่อนก็มากิน ตั๊กแตนอ่อนกินอะไรเหลือ ตั๊กแตนอื่นๆ ก็มากิน

5พวกขี้เมา จงตื่นขึ้นและร้องไห้! พวกนักดื่มเหล้าองุ่น จงคร่ำครวญเถิด จงครวญเพราะเหล้าใหม่ เพราะมันถูกฉวยไปจากปากของเจ้าแล้ว

6กองทัพชาติหนึ่งบุกรุกดินแดนของข้าพเจ้า กองทัพเกรียงไกรนับไม่ถ้วน ฟันของมันคมดั่งฟันของราชสีห์ เขี้ยวดั่งเขี้ยวของนางสิงห์

7มันทำลายเถาองุ่น และทำลายต้นมะเดื่อของข้าพเจ้า มันลอกเปลือกออก แล้วทิ้งไป เหลือแต่กิ่งก้านสีขาว

8จงร่ำไห้เหมือนหญิงพรหมจารีในชุดกระสอบ คร่ำครวญถึงคู่หมั้นในวัยสาวของเธอ

9ธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชา ถูกตัดขาดจากบ้านของพระยาห์เวห์ ปุโรหิตผู้รับใช้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ล้วนไว้ทุกข์

10ทุ่งนาถูกทำลาย ดินแตกระแหง เมล็ดข้าวก็ถูกทำลาย เหล้าองุ่นใหม่เหือดแห้ง และไม่มีน้ำมันมะกอก

11ชาวนาทั้งหลาย จงสิ้นหวัง ชาวไร่องุ่น จงร่ำไห้ จงโศกเศร้าเรื่องข้าวสาลีและข้าวบาร์เลย์ เพราะพืชผลในทุ่งถูกทำลายไปแล้ว

12เถาองุ่นแห้งเฉา ต้นมะเดื่อเหี่ยวไป ทั้งต้นทับทิม ต้นอินทผลัม และต้นแอปเปิ้ล คือต้นไม้ทั้งหมดในทุ่งเหี่ยวแห้ง ความยินดีของผู้คน ร่วงโรยไปแล้ว

13ปุโรหิตทั้งหลาย จงสวมผ้ากระสอบและไว้ทุกข์ ท่านผู้รับใช้หน้าแท่นบูชา จงร่ำไห้ มาเถิดท่านผู้ปรนนิบัติพระเจ้า จงสวมผ้ากระสอบทั้งคืน เพราะธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชา ขาดไปจากบ้านของพระเจ้าของท่าน

14จงประกาศให้มีการถืออดอาหารอันบริสุทธิ์ จงเรียกประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ จงเรียกเหล่าผู้อาวุโส และทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น ให้มายังบ้านของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า และร้องอ้อนวอนพระยาห์เวห์

15ช่างเป็นวันที่น่ากลัวนัก! เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้เข้ามาแล้ว จะมาเหมือนหายนะจากองค์ผู้มีฤทธิ์

16อาหารก็ถูกตัดขาดไป ต่อหน้าต่อตาเราแล้วไม่ใช่หรือ ความชื่นชมยินดีและความเปรมปรีดิ์ สูญไปจากบ้านของพระเจ้าของเราแล้วไม่ใช่หรือ

17เมล็ดพืช เหี่ยวเฉาคาดิน ยุ้งฉางย่อยยับปรักหักพัง เพราะเมล็ดข้าว เหี่ยวแห้งไปหมด

18ฝูงวัวร้องครวญครางเพียงไร! มันเดินงุ่นง่าน เพราะไม่มีทุ่งหญ้า แม้แต่ฝูงแกะก็ทุกข์ทรมาน

19พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าร้องเรียกพระองค์ เพราะไฟเผาผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร เปลวไฟไหม้ต้นไม้ในทุ่งจนหมด

20แม้แต่สัตว์ป่าก็ครวญหาพระองค์ ธารน้ำเหือดแห้งไป และไฟผลาญทุ่งหญ้าในถิ่นทุรกันดาร

Jump to: Chapter 2 →