bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Joshua 14
Joshua 14
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
1
ทั้งหมดนี้คือดินแดนในคานาอันที่ชาวอิสราเอลได้รับกรรมสิทธิ์ ซึ่งปุโรหิตเอเลอาซาร์ โยชูวาลูกชายของนูน และหัวหน้าตระกูลของเผ่าต่างๆ ของอิสราเอลเป็นผู้แบ่งสรรให้
2
พวกเขาจับสลากแบ่งสรรกรรมสิทธิ์ในหมู่เก้าเผ่าครึ่ง ตามที่พระยาห์เวห์สั่งไว้ผ่านทางโมเสส
3
โมเสสได้มอบดินแดนทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนให้แก่สองเผ่าครึ่งเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว แต่เผ่าเลวีไม่ได้รับกรรมสิทธิ์ใดๆ ท่ามกลางเผ่าที่เหลือ
4
เพราะลูกหลานของโยเซฟได้กลายเป็นสองเผ่า คือเผ่ามนัสเสห์และเผ่าเอฟราอิม ชนเลวีไม่ได้รับดินแดนใดๆ นอกจากให้เมืองเพื่ออาศัยและทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์
5
ดังนั้นชาวอิสราเอลจึงแบ่งดินแดนกันตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสไว้
6
ครั้งนั้นประชาชนเผ่ายูดาห์เข้าพบโยชูวาที่กิลกาล และคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์คนเคนัสกล่าวว่า “ท่านทราบแล้วที่พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสคนของพระเจ้าที่คาเดชบารเนียเกี่ยวกับท่านและข้าพเจ้า
7
ข้าพเจ้าอายุสี่สิบปีเมื่อโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าจากคาเดชบารเนียไปสำรวจดินแดน และข้าพเจ้ากลับมารายงานตามความคิดเห็นของข้าพเจ้า
8
พี่น้องชาวอิสราเอลที่ไปกับเราทำให้ประชาชนหวาดกลัวเสียขวัญ แต่ส่วนข้าพเจ้าติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าอย่างสุดใจ
9
โมเสสจึงปฏิญาณกับข้าพเจ้าในวันนั้นว่า ‘ดินแดนส่วนที่เจ้าเหยียบย่างเข้าไปนั้นจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้ากับลูกหลานของเจ้าตลอดไป เพราะเจ้าได้ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราอย่างสุดใจ ’
10
บัดนี้เป็นไปตามที่พระยาห์เวห์สัญญาไว้ พระองค์โปรดให้ข้าพเจ้าอยู่รอดมา 45 ปี นับแต่พระองค์พูดกับโมเสส ตอนที่อิสราเอลรอนแรมในถิ่นทุรกันดาร เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้าก็อายุ 85 ปีแล้ว!
11
ข้าพเจ้ายังคงแข็งแรงเหมือนเมื่อครั้งโมเสสใช้ให้เราเดินทางไป ข้าพเจ้ายังแข็งขันที่จะไปสู้รบเท่าๆ กับตอนนั้น
12
ฉะนั้นขอให้ท่านยกดินแดนเทือกเขาซึ่งพระยาห์เวห์สัญญาไว้กับข้าพเจ้าในวันนั้น ท่านเองก็ได้ยินแล้วว่าคนอานาคอาศัยอยู่ที่นั่น เมืองของเขาใหญ่โต มีปราการแน่นหนา แต่หากพระยาห์เวห์ช่วยเหลือ ข้าพเจ้าจะขับไล่พวกเขาออกไปตามที่พระองค์พูดไว้”
13
แล้วโยชูวาจึงอวยพรคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์ และมอบเฮโบรนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเขา
14
ดังนั้นเฮโบรนจึงเป็นของคาเลบลูกชายของเยฟุนเนห์คนเคนัสตั้งแต่นั้นมา เพราะคาเลบได้ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลอย่างสุดใจ
15
(เฮโบรนเคยมีชื่อว่าคีริยาทอารบา ตามชื่อของอารบาผู้เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกอานาค) แล้วแผ่นดินนั้นก็สงบว่างเว้นจากสงคราม
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24