Leviticus 17

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า

2“จงกล่าวแก่อาโรนกับพวกลูกชาย และแก่ชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘พระยาห์เวห์สั่งไว้ดังนี้ว่า

3คนอิสราเอลคนใดถวายวัว ลูกแกะหรือแพะในค่ายหรือนอกค่าย

4แทนที่จะนำมาที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ เพื่อถวายเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ตรงหน้าพลับพลาของพระยาห์เวห์ ให้ถือว่าคนนั้นได้ทำผิดในเรื่องทำให้โลหิตตก และจะถูกตัดออกจากหมู่ประชาชนของเขา

5กฎข้อนี้มีไว้เพื่อให้ชาวอิสราเอลเลิกถวายเครื่องบูชากลางแจ้ง พวกเขาต้องนำมาให้ปุโรหิต นั่นคือนำมาถวายแด่พระยาห์เวห์ตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบ แล้วเผาถวายเป็นเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพ

6ปุโรหิตจะเอาเลือดราดลงบนแท่นบูชา ตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบ และเผาไขมันเป็นกลิ่นหอมซึ่งพระยาห์เวห์พอใจ

7ประชาชนจะได้เลิกถวายเครื่องบูชาแก่เทวรูปแพะ ซึ่งเป็นการทำตัวแพศยา นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสำหรับเจ้าทั้งหลายสืบไปทุกชั่วอายุ’

8จงกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘เราขอย้ำว่าผู้ใดก็ตามไม่ว่าคนอิสราเอลหรือคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเขา ที่ถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวหรือเครื่องบูชา

9และไม่ได้นำมาตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบเพื่อถวายแด่พระยาห์เวห์ จะต้องถูกตัดออกจากประชาชนอิสราเอล

10เราจะเป็นปฏิปักษ์กับทุกคนที่กินเลือด ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นคนอิสราเอลหรือคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเขา เราจะตัดคนนั้นออกจากหมู่ประชาชน

11เพราะชีวิตของสิ่งมีชีวิตอยู่ในเลือด และเราได้ให้เลือดแก่เจ้าเพื่อลบบาปสำหรับตัวเจ้าบนแท่นบูชา เลือดนั้นเองที่ได้ลบบาปสำหรับชีวิตของคนๆ หนึ่ง

12ฉะนั้นเราจึงสั่งชาวอิสราเอลว่า “พวกเจ้าและคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าจะต้องไม่กินเลือด”

13ใครก็ตาม ไม่ว่าคนอิสราเอลหรือคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าที่ล่าสัตว์ แล้วฆ่าสัตว์หรือนกที่อนุญาตให้เป็นอาหารได้ จะต้องเทเลือดออกมาแล้วเอาดินกลบ

14เพราะชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกอย่างคือเลือด นั่นเป็นเหตุที่เราพูดกับชาวอิสราเอลว่า “เจ้าจะต้องไม่กินเลือดของสิ่งมีชีวิตใดๆ เพราะชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดคือเลือดของมัน ผู้ใดกินเลือดจะต้องถูกตัดออก”

15ผู้ใดไม่ว่าคนอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างชาติ ซึ่งกินซากของสัตว์ใดที่ตายเองหรือถูกสัตว์ร้ายฆ่าตาย จะต้องซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ และเป็นมลทินตามระเบียบพิธีจนถึงเวลาเย็น แล้วเขาจึงจะสะอาด

16แต่ถ้าเขาไม่อาบน้ำและซักเสื้อผ้า เขาจะต้องรับโทษ’ ”

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →