Micah 1

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

Jump to: Chapter 2 →

1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ซึ่งมีมาถึงมีคาห์แห่งโมเรเชทในสมัยกษัตริย์โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์แห่งยูดาห์ ต่อไปนี้คือนิมิตที่มีคาห์เห็นเกี่ยวกับสะมาเรียและเยรูซาเล็ม

2ชนชาติทั้งสิ้นจงฟังเถิด โลกและทุกคนที่อยู่ในโลกจงฟัง พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตจะเป็นพยานกล่าวโทษท่าน องค์เจ้านายจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

3ดูเถิด! พระยาห์เวห์กำลังมาจากที่พำนัก พระองค์ลงมาและเหยียบย่ำบนที่สูงของโลก

4ภูเขาหลอมละลายใต้พระองค์ และหุบเขาต่างๆ แยกออก เหมือนขี้ผึ้งถูกลนไฟ และเหมือนน้ำถาโถมลงมาตามลาดเขา

5ทั้งหมดนี้เนื่องมาจากการล่วงละเมิดของยาโคบ เพราะบาปของประชาชนอิสราเอล ยาโคบละเมิดอะไร ไม่ใช่สะมาเรียหรอกหรือ สถานบูชาบนที่สูงของยูดาห์นั้นคืออะไร ไม่ใช่เยรูซาเล็มหรอกหรือ

6“ดังนั้นเราจะทำให้สะมาเรียกลายเป็นซากหักพัง เป็นที่ทำสวนองุ่น เราจะเทหินที่ใช้สร้างเมืองนั้นลงหุบเขา และจะเผยฐานรากของเมืองนั้นออกมา

7รูปเคารพของสะมาเรียจะถูกทุบแตกเป็นชิ้นๆ เครื่องถวายในวิหารของเมืองนั้นจะถูกไฟเผา เราจะทำลายเทวรูปทั้งสิ้นในเมืองนั้น เพราะสะมาเรียรวบรวมเครื่องถวายมาจากค่าจ้างของโสเภณี มันจะถูกใช้เป็นค่าจ้างโสเภณีอีก”

8เหตุนี้ข้าพเจ้าจะร้องไห้คร่ำครวญ จะเดินเท้าเปล่าและเปลือยกาย ข้าพเจ้าจะโหยหวนเหมือนหมาใน และครวญครางเหมือนนกเค้าแมว

9เพราะโรคของสะมาเรียรักษาไม่หาย มันแพร่กระจายมาถึงยูดาห์แล้ว มาถึงประตูเมืองชนชาติของข้าพเจ้า มาถึงเยรูซาเล็มเลยทีเดียว

10อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าร้องไห้เลย อย่าบอกในเบธโอฟราห์ จงเกลือกตัวในฝุ่น

11เจ้าผู้อาศัยในชาฟีร์ จงผ่านไปอย่างเปลือยกายและอับอาย พวกผู้อาศัยในศาอานัน จะไม่ออกมา เบธเอเซลกำลังทุกข์โศก ไม่ปกป้องคุ้มครองเจ้าอีกต่อไปแล้ว

12พวกผู้อาศัยในมาโรท ดิ้นด้วยความเจ็บปวด รอคอยการบรรเทาทุกข์ เพราะภัยพิบัติจากพระยาห์เวห์ มาถึงประตูเยรูซาเล็มแล้ว

13เจ้าผู้อาศัยในลาคีช จงเทียมฝูงม้าเร็วกับรถม้าศึก บาปของธิดาแห่งศิโยนเริ่มขึ้นตรงที่ท่านอยู่ เพราะการละเมิดของอิสราเอลก็พบในเจ้า

14ดังนั้นเจ้าจะให้ของขวัญอำลา แก่โมเรเชทกัท เมืองอัคซิบ จะถูกจับได้ว่าหลอกลวง บรรดากษัตริย์อิสราเอล

15เราจะนำผู้พิชิตมาเหนือเจ้า ผู้ซึ่งอาศัยในมาเรชาห์ บรรดาเจ้านายของอิสราเอล จะหนีไปที่อดุลลัม

16จงโกนผมไว้ทุกข์ ให้ลูกๆ ที่เจ้าชื่นใจ ให้หัวล้านเหมือนนกแร้ง เพราะลูกๆ ของเจ้าจะจากไปเป็นเชลย

Jump to: Chapter 2 →