bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Genesis 43
Genesis 43
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 44 →
1
การกันดารอาหารในแผ่นดินร้ายแรงยิ่งนัก
2
อยู่มาเมื่อครอบครัวยาโคบกินข้าวที่นำมาจากอียิปต์หมดแล้ว บิดาจึงบอกบุตรชายว่า “กลับไปซื้ออาหารมาอีกหน่อยให้พวกเรา”
3
แต่ยูดาห์ตอบบิดาว่า “ท่านกำชับพวกเราอย่างเด็ดขาดว่า ‘ถ้าไม่ได้น้องชายมาด้วย พวกเจ้าจะไม่เห็นหน้าเราอีก’
4
ถ้าพ่อใช้ให้น้องลงไปกับพวกลูก ลูกจะลงไปซื้ออาหารให้พ่อ
5
แต่ถ้าหากพ่อไม่ให้น้องลงไป พวกลูกจะไม่ไป เพราะเจ้านายท่านบัญชาพวกลูกว่า ‘พวกเจ้าจะไม่เห็นหน้าเราอีกถ้าน้องไม่ได้มาด้วย’ ”
6
อิสราเอล จึงว่า “ทำไมพวกเจ้าทำสิ่งเลวร้ายต่อพ่อที่ไปบอกท่านว่าพวกเจ้ามีน้องชายอีกคนหนึ่ง?”
7
พวกเขาจึงตอบว่า “เจ้านายท่านซักไซ้ไต่ถามถึงพวกลูก และญาติพี่น้องของพวกลูกว่า ‘บิดาเจ้ายังมีชีวิตอยู่หรือ? เจ้ามีน้องอีกคนหนึ่งหรือเปล่า?’ พวกลูกก็ตอบตามคำถามเหล่านั้น จะรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะสั่งว่า ‘พาน้องของพวกเจ้าลงมา’ ”
8
ยูดาห์จึงพูดกับอิสราเอลบิดาของเขาว่า “ขอพ่อให้เด็กนั้นไปกับลูก เราจะได้ออกเดินทางไปเพื่อจะได้มีชีวิตต่อไปและไม่ตาย ทั้งพวกลูกและพ่อกับเด็กๆ ของเราด้วย
9
ลูกจะเป็นตัวประกันแทนน้องคนนี้ พ่อให้ลูกรับผิดชอบได้ ถ้าลูกไม่นำเขากลับมาหาพ่อ และส่งเขาต่อหน้าพ่อ ก็ขอให้ลูกรับผิดต่อพ่อตลอดชีวิต
10
ถ้าพวกลูกไม่ล่าช้าอยู่เช่นนี้ ก็คงจะได้กลับมาสองครั้งแล้ว”
11
ฝ่ายอิสราเอลบิดาจึงบอกบุตรชายทั้งหลายว่า “ถ้าอย่างนั้นให้ทำดังนี้คือ เอาผลิตผลอย่างดีที่มีในดินแดนนี้คือ พิมเสนบ้าง น้ำผึ้งบ้าง ยางไม้และเปลือกไม้ชะมด ถั่วพิสทาชิโอ และอัลมอนด์ ใส่ภาชนะและลงไปให้เป็นของกำนัลแก่ท่าน
12
เอาเงินไปสองเท่า คือเงินที่ติดมาในปากกระสอบนั้น ก็ให้เอากลับไปคืนด้วย เพราะบางทีเขาผิดพลาดไป
13
ลุกขึ้นและพาน้องชายของเจ้ากลับไปหาเจ้านายท่าน
14
ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงให้เจ้านายท่านกรุณาแก่พวกเจ้า และปล่อยพี่ชายกับเบนยามินกลับมา ถ้าพ่อจะต้องโศกเศร้าเพราะต้องเสียลูก ก็ต้องเป็นตามนั้น”
15
คนเหล่านั้นก็เอาของกำนัลและเงินสองเท่าติดมือไปพร้อมกับเบนยามิน แล้วลุกขึ้นลงไปยังอียิปต์ และยืนอยู่ต่อหน้าโยเซฟ
16
เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพวกเขา จึงสั่งผู้ดูแลบ้านของท่านว่า “จงพาคนเหล่านี้เข้าไปในบ้าน ให้ฆ่าสัตว์และจัดโต๊ะไว้ เพราะคนเหล่านี้จะมารับประทานด้วยกันกับเราในเวลาเที่ยง”
17
ชายคนนั้นก็ทำตามที่โยเซฟสั่ง และพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านโยเซฟ
18
คนเหล่านั้นก็กลัวเพราะเขาพาเข้าไปในบ้านโยเซฟ จึงพูดกันว่า “คงเป็นเพราะเงินที่ติดมาในกระสอบครั้งก่อน เขาจึงพาพวกเรามาที่นี่ เพื่อเจ้านายท่านจะหาเหตุใส่ความจับกุมเรา จับเราเป็นทาส ทั้งจะริบเอาลาด้วย”
19
พวกเขาเข้าไปหาผู้ดูแลบ้านของโยเซฟ และพูดกับเขาที่ประตูบ้าน
20
เขากล่าวว่า “นาย ข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาครั้งก่อนเพื่อซื้ออาหาร
21
เมื่อข้าพเจ้าทั้งหลายไปถึงที่พัก เปิดกระสอบออก ก็เห็นเงินของแต่ละคนอยู่ในปากกระสอบของตน เงินนั้นยังอยู่ครบน้ำหนัก ข้าพเจ้าทั้งหลายจึงได้นำเงินนั้นติดมือกลับมาให้
22
ข้าพเจ้าทั้งหลายนำเงินอีกส่วนหนึ่งติดมือลงมาเพื่อจะซื้ออาหารอีก เงินที่อยู่ในกระสอบนั้นใครใส่ไว้ข้าพเจ้าทั้งหลายไม่ทราบเลย”
23
ผู้ดูแลจึงตอบว่า “ทำใจให้สบาย อย่ากลัวเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาท่านทรงให้มีทรัพย์อยู่ในกระสอบของท่าน เงินของท่านนั้น เราได้รับแล้ว” ผู้ดูแลก็พาสิเมโอนออกมาหาพวกเขา
24
เมื่อผู้ดูแลพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟแล้ว ก็เอาน้ำให้พวกเขาล้างเท้า และให้ลาของพวกเขากินฟาง
25
พวกพี่ชายก็จัดเตรียมของกำนัลไว้คอยโยเซฟซึ่งจะมาในเวลาเที่ยง เพราะได้ยินว่าพวกเขาจะรับประทานอาหารกันที่นั่น
26
เมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน พวกเขาก็เอาของกำนัลที่ติดมือมานั้น ให้โยเซฟในบ้าน แล้วโน้มตัวถึงดินคำนับท่าน
27
โยเซฟถามถึงทุกข์สุขของเขาและกล่าวว่า “บิดาผู้ชราที่พวกเจ้ากล่าวถึงครั้งก่อนนั้นสบายดีหรือ? ยังมีชีวิตอยู่หรือ?”
28
พวกเขาตอบว่า “บิดาของข้าพเจ้าทั้งหลายผู้รับใช้ของท่านอยู่สบายดี ยังมีชีวิตอยู่” แล้วพวกเขาก็ก้มตัวลงคำนับอีก
29
โยเซฟมองดูเบนยามินน้องชายมารดาเดียวกัน แล้วถามว่า “คนนี้เป็นน้องสุดท้องที่พวกเจ้าบอกแก่เราครั้งก่อนหรือ?” โยเซฟกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ขอพระเจ้าทรงเมตตาแก่เจ้า”
30
แล้วโยเซฟรีบออกไป เพราะเต็มด้วยความรู้สึกสงสารน้อง ท่านเข้าไปในห้อง ร้องไห้อยู่ที่นั่น
31
โยเซฟล้างหน้าแล้วกลับออกมา แข็งใจกลั้นน้ำตาสั่งว่า “ยกอาหารมาเถิด”
32
พวกคนใช้ก็ยกส่วนของโยเซฟมาตั้งไว้เฉพาะของท่าน ส่วนของพี่น้องก็เฉพาะของพี่น้อง ส่วนของคนอียิปต์ที่มารับประทานด้วยนั้นก็เฉพาะของพวกเขา เพราะคนอียิปต์จะไม่รับประทานร่วมกับคนฮีบรู เพราะเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับคนอียิปต์
33
พวกพี่น้องก็นั่งตรงหน้าโยเซฟ เรียงตั้งแต่คนที่หนึ่งคือ ผู้มีสิทธิบุตรหัวปีลงมาจนถึงน้องสุดท้องตามวัย พี่น้องทั้งหลายมองดูกันด้วยความประหลาดใจ
34
แล้วอาหารส่วนที่อยู่หน้าโยเซฟก็ถูกส่งไปให้พี่น้องเหล่านั้น แต่ของที่ให้เบนยามินนั้น มากกว่าของพวกพี่ชายถึงห้าเท่า พวกเขาก็กินดื่มกับโยเซฟ
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 44 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50