Habakkuk 1

Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

Jump to: Chapter 2 →

1ครุวาท ซึ่งฮาบากุกผู้เผยพระวจนะได้เห็นมา

2ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์จะร้องทุกข์นานสักเท่าใด? และพระองค์มิทรงฟัง หรือข้าพระองค์จะร้องทูลพระองค์ว่า “ทารุณ พระเจ้าข้า” และพระองค์ก็ไม่ทรงช่วย

3ไฉนพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์เห็นการชั่ว และให้มองเห็นความยากลำบาก? ทั้งการทำลายและความทารุณก็อยู่ตรงหน้าข้าพระองค์ การวิวาทและการทุ่มเถียงกันก็เกิดขึ้น

4ดังนั้น ธรรมบัญญัติจึงหย่อนยาน และความยุติธรรมก็มิได้ปรากฏเลย เพราะว่าคนอธรรมล้อมรอบคนชอบธรรมไว้ ดังนั้น ความยุติธรรมจึงออกมาวิปลาส

5จงมองบรรดาประชาชาติ และจงดูให้ดี จงประหลาดใจ และจงตกตะลึง เพราะเรากำลังทำงานอย่างหนึ่งในสมัยของเจ้า ถึงจะบอก เจ้าก็จะไม่เชื่อ

6เพราะนี่แน่ะ เรากำลังเร้าคนเคลเดีย ประชาชาติที่มุทะลุดุร้ายนั้น ผู้กรีธาทัพไปทั่วโลก เพื่อยึดเอาบ้านเรือนที่มิใช่ของตน

7เขาเป็นพวกที่น่าครั่นคร้ามและสยดสยอง เขาตั้งความยุติธรรมและเกียรติของตัวเอง

8ม้าของเขาก็เร็วกว่าเสือดาว และดุร้ายยิ่งกว่าหมาป่ายามเย็น พลม้าของเขาควบตะบึง เออ พลม้าของเขามาจากถิ่นที่ไกล พวกมันเหมือนนกอินทรีที่บินเข้าโฉบเหยื่อ

9เขาทุกคนพากันมาเพื่อความทารุณ ใบหน้าของพวกเขามองตรงไปข้างหน้า เขารวบรวมเชลยไว้มากดังเม็ดทราย

10เขาเยาะเย้ยกษัตริย์ทั้งหลาย บรรดาเจ้านายจะเป็นตัวตลกของเขา เขาหัวเราะเยาะป้อมปราการทุกแห่ง และเขาจะพูนดินขึ้นเพื่อยึดมัน

11แล้วเขาก็กวาดผ่านไปเหมือนลมพัดเลยไป เขาเป็นคนมีกรรมชั่ว กำลังของเขาก็คือพระเจ้าของเขา

12ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ องค์บริสุทธิ์ของข้าพระองค์ พระองค์เองทรงดำรงมาแต่นิรันดร์มิใช่หรือ? ข้าพระองค์ทั้งหลายจะไม่ตาย ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงสถาปนาเขา ไว้เพื่อให้พิพากษา โอ พระศิลา พระองค์ทรงตั้งเขาไว้เพื่อให้ลงโทษ

13พระเนตรของพระองค์บริสุทธิ์เกินกว่าจะทอดพระเนตรการชั่ว จะทรงมองดูความบาปก็ไม่ได้ ไฉนพระองค์ทอดพระเนตรคนทรยศ และทรงเงียบอยู่เมื่อคนอธรรมกลืน คนที่ชอบธรรมกว่าตัวเขาเสีย?

14พระองค์ทรงให้มนุษย์เป็นดังปลาในทะเล เป็นดังสัตว์เลื้อยคลานที่ไม่มีจ่าฝูง

15คนเคลเดีย ตวัดคนทั้งหลายขึ้นมาด้วยเบ็ด เขาลากคนมาด้วยแห เขารวบคนมาด้วยอวนของเขา ดังนั้น เขาจึงเปรมปรีดิ์และลิงโลด

16ดังนั้น เขาจึงถวายสัตวบูชาแก่แหของเขา และเผาเครื่องหอมให้แก่อวนของเขา เพราะโดยอาศัยสิ่งเหล่านี้ ส่วนแบ่งของเขาก็อุดม และอาหารของเขาก็สมบูรณ์

17แล้วเขาจะปลดสิ่งที่ติดแหของเขาออกหมด และฆ่าประชาชาติทั้งหลายอย่างไร้เมตตาเรื่อยไปหรือ?

Jump to: Chapter 2 →