bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
/
Isaiah 43
Isaiah 43
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 44 →
1
แต่บัดนี้ ยาโคบเอ๋ย พระยาห์เวห์ผู้ทรงสร้างท่าน อิสราเอลเอ๋ย พระองค์ผู้ทรงปั้นท่านตรัสดังนี้ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว เราได้เรียกเจ้าตามชื่อ เจ้าเป็นของเรา
2
เมื่อเจ้าลุยข้ามน้ำ เราจะอยู่กับเจ้า และเมื่อข้ามแม่น้ำ มันจะไม่ท่วมเจ้า เมื่อเจ้าเดินผ่านไฟ เจ้าจะไม่ถูกไหม้ และเปลวเพลิงจะไม่เผาเจ้า
3
เพราะเราคือยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของเจ้า องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลผู้ช่วยให้รอดของเจ้า เราให้อียิปต์เป็นค่าไถ่ของเจ้า ให้คูชและเสบาเพื่อแลกกับเจ้า
4
เพราะว่าเจ้ามีค่าในสายตาของเรา เจ้าได้รับเกียรติและเราเองรักเจ้า เราจึงให้คนเพื่อแลกกับเจ้า และให้ชนทั้งหลายเพื่อแลกกับชีวิตของเจ้า
5
อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า เราจะนำลูกหลานของเจ้ามาจากตะวันออก และเราจะรวบรวมเจ้ามาจากตะวันตก
6
เราจะพูดกับทิศเหนือว่า จงคืนให้ และกับทิศใต้ว่า อย่ายึดไว้ จงนำบุตรชายของเรามาจากแดนไกล และบุตรสาวของเราจากปลายแผ่นดินโลก
7
คือทุกคนที่ถูกขนานนามตามชื่อของเรา และผู้ที่เราสร้างเพื่อพระสิริของเรา คือผู้ที่เราปั้นและทำขึ้นมา”
8
จงนำประชาชนที่ตาบอดแต่ยังมีตา และที่หูหนวกแต่ยังมีหู ออกมา
9
ให้ประชาชาติทั้งหมดประชุมพร้อมกัน และให้ชนชาติทั้งหลายชุมนุมกัน มีใครในพวกเขาที่แจ้งสิ่งนี้ได้? และเล่าสิ่งที่ล่วงเลยมาแล้วให้เราฟังได้? ให้พวกเขานำสักขีพยานของเขามาพิสูจน์ว่าเขาถูกต้อง และให้พวกเขาฟังและพูดว่า “เป็นความจริง”
10
พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “เจ้าทั้งหลายเป็นสักขีพยานของเรา และเป็นผู้รับใช้ของเราซึ่งเราเลือกไว้ เพื่อเจ้าจะรู้จักและเชื่อถือเรา และเข้าใจว่าเราเป็นผู้นั้นแหละ ก่อนหน้าเราไม่มีเทพเจ้าใดถูกปั้นขึ้น และภายหลังเราก็จะไม่มี
11
เรา เราเองคือยาห์เวห์ และนอกจากเรา ไม่มีพระผู้ช่วยให้รอด
12
เราแจ้งให้ทราบและช่วยให้รอด ทั้งประกาศให้รู้ ไม่มีพระเจ้าอื่นในหมู่พวกเจ้า และพวกเจ้าเป็นสักขีพยานของเรา เราคือพระเจ้า” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ
13
“ยิ่งกว่านั้น ตั้งแต่นิรันดร์กาล เราเป็นผู้นั้น ไม่มีใครช่วยจากมือของเราได้ เราทำการใด ใครจะเปลี่ยนแปลงได้อีก? ”
14
พระยาห์เวห์พระผู้ไถ่ของพวกท่าน องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า “เพื่อเห็นแก่เจ้า เราจะส่งไปยังบาบิโลน และเราจะนำพวกเขาทุกคนมาเป็นผู้ลี้ภัย คือพวกเคลเดียมาในเรือที่เขาทั้งหลายเคยภูมิใจ
15
เราคือยาห์เวห์ องค์บริสุทธิ์ของพวกเจ้า เป็นผู้สร้างของอิสราเอล เป็นกษัตริย์ของพวกเจ้า”
16
พระยาห์เวห์ ผู้ทรงสร้างทางในทะเล และทรงสร้างวิถีในน้ำที่มีอานุภาพอย่างยิ่ง
17
ผู้ทรงนำรถรบและม้า กองทัพ และนักรบออกมา เขาทั้งหลายนอนลงด้วยกันและลุกขึ้นไม่ได้ พวกเขาสูญสิ้นไปและดับเหมือนไส้ตะเกียง
18
พระองค์ตรัสดังนี้ว่า “อย่าจดจำสิ่งที่ล่วงเลยมาแล้วนั้น อย่าพิเคราะห์เรื่องในอดีต
19
นี่แน่ะ เรากำลังทำสิ่งใหม่ๆ บัดนี้ มันงอกขึ้นมา เจ้าไม่เห็นหรือ? และเราจะทำทางในถิ่นทุรกันดาร และแม่น้ำในที่แห้งแล้ง
20
สัตว์ในป่าทุ่งจะให้เกียรติเรา คือหมาป่าและนกกระจอกเทศ เพราะว่าเราให้น้ำในถิ่นทุรกันดาร และให้แม่น้ำในที่แห้งแล้ง เพื่อให้น้ำดื่มแก่ชนชาติผู้ที่เราเลือกสรร
21
คือชนชาติที่เราปั้นเพื่อเราเอง เพื่อเขาจะกล่าวคำสรรเสริญเรา
22
“ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่เราที่เจ้าเรียกหา โอ ยาโคบ คือเจ้าไม่ได้เหน็ดเหนื่อยเพื่อเราเลย โอ อิสราเอล
23
เจ้าไม่ได้นำแพะแกะที่เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวมายังเรา หรือให้เกียรติเราด้วยเครื่องบูชาของเจ้า เราไม่ได้ให้เจ้าแบกภาระเรื่องธัญบูชา หรือให้เจ้าเหน็ดเหนื่อยด้วยเรื่องกำยาน
24
เจ้าไม่ได้เอาเงินซื้อตะไคร้ ให้เรา หรือให้เราพอใจด้วยไขมันเครื่องบูชาของเจ้า แต่เจ้าได้ให้เราแบกภาระเรื่องบาปของเจ้า เจ้าให้เราเหน็ดเหนื่อยด้วยเรื่องความผิดของเจ้า
25
“เรา เราเองคือผู้นั้น ผู้ลบล้างการทรยศของเจ้าด้วยเห็นแก่เราเอง และเราจะไม่จดจำบาปของเจ้า
26
จงฟื้นความจำให้เรา ให้พวกเรามาโต้แย้งกัน เจ้าจงให้การเพื่อพิสูจน์ว่าเจ้าถูก
27
บรรพบุรุษ คนแรกของเจ้าทำบาป และคนกลางของเจ้าทรยศเรา
28
ดังนั้น เราทำให้เจ้านายของสถานศักดิ์สิทธิ์เป็นมลทิน เรามอบยาโคบให้ถูกทำลายถวาย และมอบอิสราเอลให้แก่การถูกกล่าวหยาบช้า”
← Chapter 42
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 44 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66