Lamentations 3 — Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

1א (อาเลฟ) ข้าพเจ้าเป็นคนที่ได้เห็นความทุกข์ยาก โดยไม้เรียวแห่งความกริ้วของพระองค์

2พระองค์ทรงนำและให้ข้าพเจ้าเดิน ในความมืดและไม่ใช่ในความสว่าง

3แท้จริง พระองค์พลิกพระหัตถ์ต่อสู้ข้าพเจ้า อยู่วันยังค่ำ ב (เบท)

4พระองค์ทรงทำให้เนื้อและหนังข้าพเจ้าซูบซีดไป ทรงหักกระดูกข้าพเจ้า

5พระองค์ทรงล้อมข้าพเจ้า ด้วยความขมขื่นและความทุกข์ยาก

6พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าอยู่ในที่มืด ดุจคนที่ตายนานแล้ว ג (กิเมล)

7พระองค์ทรงทำกำแพงล้อมข้าพเจ้าไว้ เพื่อจะออกไปไม่ได้ พระองค์ทรงตีตรวนหนักล่ามข้าพเจ้าไว้

8แม้เมื่อข้าพเจ้าร้องทูลขอความช่วยเหลือ พระองค์มิทรงฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้า

9พระองค์ทรงทำกำแพงกั้นทางข้าพเจ้าด้วยก้อนหินที่สกัดแล้ว พระองค์ทรงทำให้หนทางข้าพเจ้าคดเคี้ยว ד (ดาเลท)

10พระองค์ทรงเป็นดุจหมีที่คอยตะครุบข้าพเจ้า และดั่งสิงห์แอบซุ่มในที่ลับ

11พระองค์ทรงพาข้าพเจ้าไปจากทางของข้าพเจ้า และฉีกข้าพเจ้าเป็นชิ้นๆ พระองค์ทรงทำให้ข้าพเจ้าสิ้นหวัง

12พระองค์ทรงโก่งคันศร และเอาข้าพเจ้าเป็นเป้าสำหรับลูกธนู ה (เฮ)

13พระองค์ทรงเอาลูกธนูในแล่ง ยิงเข้าที่หัวใจ ข้าพเจ้าแล้ว

14ข้าพเจ้ากลายเป็นที่หัวเราะเยาะของทุกคนในชาติ เป็นเนื้อเพลงเย้ยหยันของพวกเขาวันยังค่ำ

15พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าขมขื่นเต็มขนาด พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าอิ่มด้วยบอระเพ็ด ו (วาว)

16พระองค์ทรงให้ฟันข้าพเจ้าเคี้ยวก้อนกรวด พระองค์ทรงให้ข้าพเจ้าหมอบในกองขี้เถ้า

17ชีวิตข้าพเจ้าขาดสันติสุข จนข้าพเจ้าลืมว่าความสุขเป็นอย่างไร

18ข้าพเจ้าจึงว่า “ศักดิ์ศรีของข้าพเจ้าสูญไปแล้ว ทั้งความหวังของข้าพเจ้าในพระยาห์เวห์ด้วย” ז (ซายิน)

19การคิดถึงความทุกข์ยากและการพลัดบ้านของข้าพเจ้า เป็นบอระเพ็ดและของขม

20ข้าพเจ้ายังคิดถึงเนืองๆ และจิตใจข้าพเจ้าก็หดหู่

21ข้าพเจ้าหวนคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงมีความหวัง ח (เฆท)

22ความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ไม่เคยหยุดยั้ง และพระกรุณาของพระองค์ไม่มีสิ้นสุด

23เป็นของใหม่ทุกเวลาเช้า ความเที่ยงตรงของพระองค์ใหญ่ยิ่งนัก

24จิตใจข้าพเจ้าว่า “พระยาห์เวห์ทรงเป็นมรดกส่วนของข้าพเจ้า เพราะฉะนั้นข้าพเจ้ามีความหวังในพระองค์” ט (เทท)

25พระยาห์เวห์ทรงดีต่อผู้ที่คอยพระองค์ และต่อผู้ที่แสวงหาพระองค์

26เป็นการดีที่จะรออย่างเงียบๆ คือรอความรอดจากพระยาห์เวห์

27เป็นการดีที่คนเราจะแบก แอกในปฐมวัย י (โยด)

28ให้เขานั่งเงียบๆ ตามลำพัง เพราะพระองค์ทรงวางแอกนั้นบนเขาเอง

29ให้เขาเอาปากจดผงคลีดิน บางทีจะมีหวัง

30ให้เขาเอียงแก้มแก่ผู้ที่ตบเขา ให้เขารับความอับอายอย่างเต็มขนาด כ (คาฟ)

31เพราะว่าองค์เจ้านายจะไม่ ทรงละทิ้งเป็นนิตย์

32แม้ทรงทำให้เกิดความเศร้าโศก พระองค์จะทรงพระกรุณา ตามความรักมั่นคงอันอุดมของพระองค์

33เพราะพระองค์มิได้ตั้งพระทัยทำให้ผู้ใดทุกข์ใจ หรือทำให้มนุษย์โศกเศร้า ל (ลาเมค)

34การบดขยี้เชลยทั้งสิ้นแห่งแผ่นดิน ไว้ใต้เท้าก็ดี

35การตัดสิทธิ์ของผู้หนึ่งผู้ใด ต่อพระพักตร์องค์ผู้สูงสุดก็ดี

36การบิดเบือนคดีของมนุษย์ก็ดี องค์เจ้านายจะไม่ทอดพระเนตรเห็นหรือ? מ (เมม)

37ผู้ใดจะกล่าว แล้วสิ่งนั้นก็เกิดขึ้น นอกจากเมื่อองค์เจ้านายทรงบัญชาให้เป็นไป?

38จากพระโอษฐ์ขององค์ผู้สูงสุดนั้น สิ่งดีและสิ่งร้ายก็ออกมามิใช่หรือ?

39มนุษย์ที่มีชีวิตจะบ่นไปทำไม? คือคนที่ถูกทำโทษเพราะบาปของตน נ (นูน)

40ให้เราทดสอบและพิจารณาวิถีของเรา และกลับมาหาพระยาห์เวห์เถิด

41ให้เรายกใจและมือขึ้น ต่อพระเจ้าในฟ้าสวรรค์ ทูลว่า

42“พวกข้าพระองค์ได้ล่วงละเมิดและขัดขืน และพระองค์ยังไม่ได้ทรงอภัยโทษ ס (สาเมค)

43“พระองค์คลุมพระองค์ด้วยพระพิโรธและทรงไล่ตามพวกข้าพระองค์ ได้ทรงประหารโดยปราศจากพระกรุณา

44พระองค์คลุมพระองค์ด้วยเมฆ เพื่อว่าการอธิษฐานของพวกข้าพระองค์จะไม่ทะลุไปถึงพระองค์ได้

45พระองค์ได้ทรงทำให้พวกข้าพระองค์เป็นเหมือนสิ่งโสโครกและขยะ อยู่ท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย פ (เพ)

46“ศัตรูทั้งสิ้นของพวกข้าพระองค์ ได้อ้าปากตะโกนว่าพวกข้าพระองค์

47ความสยดสยองและหลุมพรางมาถึงพวกข้าพระองค์ ทั้งความร้างเปล่าและความพินาศ

48น้ำตาของข้าพระองค์ไหลเป็นสายน้ำ เนื่องด้วยความพินาศแห่งประชาชนของข้าพระองค์ ע (อายิน)

49“น้ำตาของข้าพระองค์ไหลไม่หยุด และไม่ได้พักเลย

50จนกว่าพระยาห์เวห์จะทอดพระเนตร ดูจากฟ้าสวรรค์

51ดวงตาทำให้ข้าพระองค์ระทมใจ เพราะเห็นเคราะห์กรรมของ บุตรีทั้งสิ้นแห่งนครของข้าพระองค์ צ (ซาเด)

52“พวกที่เป็นศัตรูกับข้าพระองค์โดยไม่มีเหตุนั้น ได้ไล่ล่าข้าพระองค์เหมือนไล่ล่านก

53พวกเขาพยายามจบชีวิตข้าพระองค์ในบ่อ และขว้างหินใส่ข้าพระองค์

54น้ำท่วมมิดศีรษะข้าพระองค์ ข้าพระองค์ว่า ‘ข้าตายแน่’ ק (โคฟ)

55“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ข้าพระองค์ร้องออกพระนามของพระองค์ จากส่วนลึกที่สุดของบ่อ

56พระองค์ทรงสดับเสียงข้าพระองค์ที่ว่า ‘ขออย่าปิดพระกรรณ ต่อคำร้องขอการบรรเทาของข้าพระองค์’

57พระองค์ทรงเข้ามาใกล้ในวันที่ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ พระองค์ตรัสว่า ‘อย่ากลัวเลย’ ר (เรช)

58“ข้าแต่องค์เจ้านาย พระองค์ทรงอยู่ฝ่ายข้าพระองค์ในการสู้คดี พระองค์ทรงไถ่ชีวิตข้าพระองค์

59ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเห็นความผิดที่เขาทำต่อข้าพระองค์แล้ว ขอทรงพิพากษาคดีของข้าพระองค์เถิด

60พระองค์ทรงเห็นความอาฆาตทั้งสิ้นของพวกเขา และแผนการร้ายทั้งหมดต่อข้าพระองค์แล้ว ש (ซิน)

61“ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงได้ยินคำเยาะเย้ยของพวกเขา และแผนการร้ายทั้งหมดต่อข้าพระองค์แล้ว

62คือการซุบซิบและการบ่นของปฏิปักษ์ข้าพระองค์ ต่อสู้ข้าพระองค์อยู่วันยังค่ำ

63ดูเถิด ไม่ว่าเขาจะนั่งหรือลุกขึ้น ตัวข้าพระองค์ก็เป็นเนื้อเพลงให้เขาร้องเย้ยหยัน ת (ทาว)

64“ข้าแต่พระยาห์เวห์ ขอทรงตอบแทนพวกเขา ตามการงานที่มือเขาได้ทำ

65ขอประทานความทุกข์ใจแก่เขา และให้คำสาปของพระองค์ตกเหนือเขา

66ขอทรงไล่ตามเขาด้วยพระพิโรธและทำลายเขาเสีย จากใต้ฟ้าสวรรค์ของพระยาห์เวห์”