Micah 1

Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

Jump to: Chapter 2 →

1พระวจนะของพระยาห์เวห์ซึ่งมาถึงมีคาห์ชาวเมืองโมเรเชท ในรัชกาลโยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ ซึ่งท่านได้เห็นเกี่ยวกับกรุงสะมาเรียและกรุงเยรูซาเล็ม

2ชนทุกชาติเอ๋ย จงฟัง โอ แผ่นดินโลกและสิ่งทั้งปวงที่อยู่ในนั้น จงสดับ และให้พระยาห์เวห์องค์เจ้านายเป็นพยานกล่าวโทษพวกท่าน คือองค์เจ้านายจากพระวิหารบริสุทธิ์ของพระองค์

3เพราะ ดูเถิด พระยาห์เวห์เสด็จออกจากที่ประทับของพระองค์ และจะเสด็จลงมาและจะทรงย่างเหยียบบนที่สูงทั้งหลายของพิภพ

4ภูเขาทั้งหลายจะหลอมละลายไปภายใต้พระองค์ และบรรดาหุบเขาจะถูกแยกออก เหมือนขี้ผึ้งหน้าไฟ เหมือนน้ำที่เทลงมาตามที่ชัน

5เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะการละเมิดของยาโคบ และเพราะบาปทั้งหลายของพงศ์พันธุ์อิสราเอล การละเมิดของยาโคบนั้นคืออะไร? สะมาเรียมิใช่หรือ? ปูชนียสถานสูงของยูดาห์คืออะไร? เยรูซาเล็มมิใช่หรือ?

6ฉะนั้นเราจะทำให้สะมาเรียเป็นกองสิ่งปรักหักพังในท้องทุ่ง เป็นที่สำหรับปลูกสวนองุ่น เราจะเทหินของเมืองนั้นลงที่หุบเขา เราจะเผยให้เห็นรากฐานของเมือง

7รูปเคารพทั้งสิ้นของเมืองนั้นจะถูกบดขยี้ สินจ้างทั้งสิ้นจากการแพศยา ของเมืองนั้นจะถูกเผาเสียด้วยไฟ และรูปเคารพทั้งสิ้นของเมืองนั้น เราจะทำให้ร้าง เพราะเมืองนั้นรวบรวมรูปเคารพเหล่านี้มาโดยสินจ้างของโสเภณี และพวกมันจะกลับเป็นสินจ้างของโสเภณีอีก

8เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจะโอดครวญและร่ำไห้ ข้าพเจ้าจะเดินไปมาเปลือยกายเปลือยเท้า เสียงโอดครวญของข้าพเจ้าจะให้เหมือนเสียงหมาใน และเสียงครวญครางเหมือนลูกนกกระจอกเทศตัวเมีย

9เพราะว่าบาดแผลของเมืองนั้นรักษาไม่หาย และได้ลามมาถึงยูดาห์ ได้มาถึงประตูเมืองแห่งประชากรของเรา คือถึงเยรูซาเล็ม

10อย่าบอกเรื่องนี้ในเมืองกัท อย่าร้องไห้ไปเลย ในเมืองเบธเลอัฟราห์ จงเกลือกกลิ้งตัวในฝุ่น

11ชาวเมืองชาฟีร์เอ๋ย จงผ่านไปตามทางของพวกเจ้า ด้วยตัวเปลือยเปล่าและอับอาย ชาวเมืองศานันไม่ได้ออกมา เบธเอเซลกำลังร่ำไห้ ที่มั่นของมันจะเอาไปจากพวกเจ้า

12เพราะชาวมาโรท เฝ้าคอยสิ่งดีให้เกิดขึ้น เพราะสิ่งร้ายได้ลงมาจากพระยาห์เวห์ ถึงประตูเมืองเยรูซาเล็ม

13ชาวเมืองลาคีชเอ๋ย จงเทียมม้าเข้ากับรถรบ เจ้าเริ่มสร้างบาปกรรมให้แก่ธิดาของศิโยน เพราะได้พบบรรดาการละเมิดของอิสราเอลในเจ้า

14ดังนั้น เจ้าจะมอบของที่ระลึกให้แก่โมเรเชท-กัท บรรดาเรือนของอัคซีบจะเป็นสิ่งล่อลวง แก่บรรดากษัตริย์อิสราเอล

15ชาวเมืองมาเรชาห์เอ๋ย เราจะนำผู้ยึดครองมายังเจ้าอีก ศักดิ์ศรีของอิสราเอล จะมายังอดุลลัม

16จงกล้อนหัวให้โล้นและจงโกนหนวดเคราให้เลี่ยน เพื่อไว้ทุกข์แก่ลูกๆ ที่รักของเจ้า จงทำหัวให้ล้านยิ่งขึ้นเหมือนหัวนกแร้ง เพราะพวกเขาจะจากเจ้าไปเป็นเชลย

Jump to: Chapter 2 →