bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
/
Ezekiel 7
Ezekiel 7
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 8 →
1
พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าความว่า
2
“บุตรมนุษย์เอ๋ย พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสแก่ดินแดนอิสราเอลดังนี้ว่า “ ‘จุดจบ! จุดจบ มาเหนือสี่มุมของแผ่นดินแล้ว
3
วาระสุดท้ายมาถึงเจ้าแล้ว เราจะระบายความโกรธลงเหนือเจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้าและจะตอบแทนการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า
4
เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสาร หรือไว้ชีวิตเจ้า เราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติ และการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้าอย่างแน่นอน แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’
5
“พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิตตรัสดังนี้ว่า “ ‘ภัยพิบัติ! ภัยพิบัติอย่างที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน! มันจะมาถึง!
6
จุดจบมาถึงแล้ว! จุดจบมาถึงแล้ว! มันก่อตัวขึ้นมาเล่นงานเจ้า มันมาถึงแล้ว!
7
ความพินาศมาเหนือเจ้า เหนือเจ้าผู้อาศัยอยู่ในดินแดน ถึงเวลาแล้ว! วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว! บนภูเขาทั้งหลายจะมีแต่ความโกลาหลอลหม่าน ไม่ใช่ความชื่นชมยินดี
8
เรากำลังจะระบายโทสะลงเหนือเจ้า และระบายความโกรธต่อเจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามความประพฤติของเจ้า และจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับการกระทำอันน่าชิงชังทั้งสิ้นของเจ้า
9
เราจะไม่เหลียวแลเจ้าด้วยความเอ็นดูสงสาร หรือไว้ชีวิตเจ้า เราจะตอบแทนเจ้าให้สาสมกับความประพฤติ และการกระทำอันน่าชิงชังในหมู่พวกเจ้า เมื่อนั้นเจ้าจะรู้ว่าเราผู้เป็นพระยาห์เวห์นี่แหละที่ลงโทษพวกเจ้า
10
“ ‘วันนั้นมาถึงแล้ว! มันมาถึงแล้ว! หายนะปะทุขึ้นแล้ว ไม้เรียวผลิดอกแล้ว และความหยิ่งยโสก็เบ่งบาน!
11
ความทารุณก็เติบโต เป็น ไม้เรียวเพื่อลงโทษความชั่วร้าย ไม่มีใครในชนชาตินั้น ไม่มีสักคนในฝูงชนนั้น ไม่มีทรัพย์สมบัติ หรือสิ่งมีค่าเหลืออยู่เลย
12
เวลานั้นมาถึงแล้ว! วันนั้นมาถึงแล้ว! อย่าให้ผู้ซื้อลิงโลด อย่าให้ผู้ขายเศร้าโศก เพราะพระพิโรธอยู่เหนือกลุ่มชนทั้งหมด
13
ผู้ขายจะไม่ได้รับที่ดิน ซึ่งขายไปกลับคืนมาเป็นของตน ตราบเท่าที่ทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่ เพราะนิมิตเกี่ยวกับกลุ่มชนทั้งหมด จะไม่ผันแปร เนื่องจากบาปทั้งหลายของพวกเขา จึงไม่มีแม้สักคนจะรักษาชีวิตของตนไว้ได้
14
“ ‘แม้พวกเขาเป่าแตร และเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพ แต่ก็จะไม่มีใครออกรบเลย เพราะโทสะของเราตกอยู่แก่กลุ่มชนทั้งหมด
15
นอกกรุงคือสงคราม ในกรุงคือโรคระบาดและการกันดารอาหาร ผู้ที่อยู่ในท้องทุ่ง ก็ตายเพราะสงคราม ส่วนผู้ที่อยู่ในกรุง ก็ถูกกลืนกินเพราะการกันดารอาหารและโรคระบาด
16
คนทั้งปวงที่หนีรอดชีวิตไปได้ จะหนีไปอยู่ตามภูเขา เหมือนนกพิราบตามหุบเขา พวกเขาจะร้องครวญคราง เพราะบาปของตน
17
มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ย และเข่าทุกเข่าจะอ่อนปวกเปียกเหมือนน้ำ
18
พวกเขาจะสวมใส่ผ้ากระสอบ และนุ่งห่มความอกสั่นขวัญแขวน ทุกใบหน้าจะถูกปิดด้วยความอัปยศอดสู และทุกศีรษะจะถูกโกน
19
“ ‘พวกเขาจะโยนเงินทิ้งตามถนน ทองของพวกเขาจะมีค่าเท่ากับสิ่งโสโครก เงินและทองของพวกเขา จะไม่สามารถช่วยเขาให้รอดได้ ในวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า มันจะไม่ช่วยแก้หิว หรือช่วยให้อิ่มท้อง เพราะมันทำให้พวกเขาสะดุดล้มลงในความบาป
20
พวกเขาภูมิใจในเพชรพลอยอันงดงามของตน และใช้มันทำรูปเคารพอันน่าชิงชัง พวกเขาใช้มันทำเทวรูปอันชั่วช้าสามานย์ ดังนั้นเราจะเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้ให้กลายเป็นสิ่งที่เป็นมลทินกับพวกเขา
21
เราจะยกความมั่งคั่งของพวกเขาให้เป็นของปล้นแก่คนต่างชาติ ให้เป็นของเชลยแก่คนชั่วร้ายบนโลก ผู้ที่จะทำให้มันเป็นมลทิน
22
เราจะเบือนหน้าหนีจากประชากร และโจรจะย่ำยีสถานที่ที่เรารัก พวกมันจะเข้ามา และจะทำให้ที่นั่นเป็นมลทิน
23
“ ‘จงเตรียมโซ่ตรวน! เพราะแผ่นดินนองเลือด และกรุงนี้เต็มไปด้วยความโหดร้ายทารุณ
24
เราจะนำประชาชาติที่ชั่วร้ายที่สุด มาครอบครองบ้านเรือนของพวกเขา เราจะยุติความหยิ่งยโสของผู้มีอำนาจ และสถานนมัสการของพวกเขาจะถูกทำให้เป็นมลทิน
25
เมื่อความหวาดหวั่นพรั่นพรึงมาถึง พวกเขาจะแสวงหาสันติภาพแต่ก็ไร้ประโยชน์
26
หายนะโหมกระหน่ำเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า และมีข่าวลือระลอกแล้วระลอกเล่า พวกเขาจะพยายามหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะ คำสอนของปุโรหิตจากบทบัญญัติจะหมดไป คำปรึกษาของบรรดาผู้อาวุโสจะสูญสิ้นไป
27
กษัตริย์จะคร่ำครวญ เจ้านายจะคลุมกายด้วยความสิ้นหวัง และประชาชนจะมือไม้สั่น เราจะจัดการกับพวกเขาตามความประพฤติของพวกเขา และเราจะพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานของพวกเขา เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”
← Chapter 6
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 8 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48