Zephaniah 2

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1จงรวมตัวกัน รวมตัวกันเถิด ชนชาติน่าอับอายเอ๋ย

2ก่อนที่กำหนดเวลาจะมาถึง และวันนั้นกระหน่ำเข้ามาเหมือนลมพัดแกลบ ก่อนที่ความเกรี้ยวกราดขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะมาถึงเจ้า ก่อนวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะลงมาเหนือเจ้า

3จงแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด บรรดาผู้ถ่อมใจของแผ่นดิน ผู้ทำตามพระบัญชาของพระองค์ จงเสาะหาความชอบธรรมและแสวงหาความถ่อมใจ เผื่อบางทีเจ้าจะได้ที่พักพิง ในวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า

4กาซาจะถูกทิ้งร้าง และอัชเคโลนจะถูกปล่อยให้ปรักหักพัง ยามเที่ยงวันอัชโดดจะถูกกวาดล้างจนว่างเปล่า และเอโครนถูกถอนราก

5ชาวเคเรธีเอ๋ย วิบัติแก่เจ้าผู้อาศัยอยู่ริมทะเล คานาอันดินแดนแห่งชาวฟีลิสเตียเอ๋ย พระดำรัสขององค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวโทษเจ้าว่า “เราจะทำลายเจ้า ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว”

6ดินแดนริมทะเลซึ่งชาวเคเรธี อาศัยอยู่ จะเป็นที่สำหรับคนเลี้ยงแกะและเป็นที่สำหรับคอกแกะ

7ดินแดนนั้นจะตกเป็นของชนหยิบมือที่เหลือของยูดาห์ ที่นั่นพวกเขาจะพบทุ่งหญ้า ยามเย็นเขาจะนอนลง ในบ้านเรือนของอัชเคโลน พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาจะทรงดูแลเขา และให้เขาคืนสู่สภาพดีอีกครั้ง

8“เราได้ยินคำสบประมาทของโมอับ และคำถากถางของชาวอัมโมน พวกเขาสบประมาทประชากรของเรา และข่มขู่เอาดินแดนของพวกเขา”

9พระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลประกาศว่า “ฉะนั้นเรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด โมอับจะเป็นเหมือนโสโดม และชาวอัมโมนจะเป็นเหมือนโกโมราห์อย่างแน่นอนฉันนั้น เป็นแหล่งวัชพืชและแอ่งเกลือ เป็นแดนทิ้งร้างตลอดไป ประชากรของเราที่เหลืออยู่จะปล้นพวกเขา และชนชาติของเราที่รอดชีวิตจะครอบครองดินแดนของพวกเขา”

10นี่เป็นผลตอบแทนความหยิ่งจองหองของพวกเขา ตอบแทนที่พวกเขาสบประมาทและเย้ยหยันประชากรของพระยาห์เวห์ผู้ทรงฤทธิ์

11องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้พวกเขากลัว เมื่อพระองค์ทรงทำลายพระทั้งปวงของดินแดนนั้น ประชาชาติต่างๆ ที่อยู่ชายฝั่งทะเลทุกแห่ง จะนมัสการพระองค์ในดินแดนของตน

12“ชาวคูช ทั้งหลายเอ๋ย เจ้าก็เช่นกัน จะถูกประหารด้วยดาบของเรา”

13พระองค์จะทรงเหยียดพระหัตถ์ออกต่อสู้กับดินแดนฝ่ายเหนือ และทรงทำลายอัสซีเรีย ทิ้งกรุงนีนะเวห์ให้ร้างเปล่า และแห้งแล้งกันดารดั่งทะเลทราย

14ฝูงแพะแกะและฝูงสัตว์จะอาศัยที่นั่น รวมทั้งสิงสาราสัตว์ทุกชนิด นกกระทุง นกเค้า จะเกาะอยู่ที่ซากเสาของเมืองนั้น เสียงร้องของมันดังก้องผ่านหน้าต่าง ตามทางจะมีกองเศษหินเศษปูน คานไม้สนซีดาร์จะถูกทิ้งไว้กลางแจ้ง

15นี่แหละนครเจ้าสำราญ ซึ่งอยู่มาอย่างปลอดภัย มันบอกตัวเองว่า “นี่แหละเรา ไม่มีใครนอกจากเรา” แล้วมันก็พินาศย่อยยับขนาดไหน เป็นที่อาศัยของสัตว์ป่า! คนทั้งปวงที่ผ่านไปมาก็เย้ยหยัน และเขย่ากำปั้น

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →