1 Peter 2

Thai Tok

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ละ การ ปอง ร้าย ทั้งปวง บรรดา การ อุบาย การ หน้า ซื่อ ใจ คด ความ อิจฉา ริษยา และ คำ พูด ส่อเสียด ทั้งหลาย

2เช่น เดียว กับ ทารก แรก เกิด จง ปรารถนา น้ำนม อัน บริสุทธิ์ แห่ง พระ วจนะ เพื่อ จะ ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย เติบโต ขึ้น

3หากว่า ท่าน ได้ ชิม ดู รู้ แล้ว ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประกอบด้วย พระ กรุณา

4จง มา หา พระองค์ เหมือน มา ถึง ศิลา อัน มี ชีวิต อยู่ ซึ่ง มนุษย์ ได้ ปฏิเสธ ไม่ ยอม รับ แล้ว แต่ว่า พระเจ้า ทรง เลือก ไว้ และ ทรง ค่า อัน ประเสริฐ

5คริสเตียน เป็น ศิลา อัน มี ชีวิต และ ท่าน ทั้งหลาย ก็ เสมือน ศิลา ที่ มี ชีวิต ที่ กำลัง ก่อ ขึ้น เป็น พระ นิเวศ ฝ่าย วิญญาณ เป็น ปุโรหิต บริสุทธิ์ เพื่อ ถวาย สัก การ บูชา ฝ่าย จิต วิญญาณ ที่ ชอบ พระทัย ของ พระเจ้า โดย ทาง พระ เยซู คริสต์

6เพราะ มี คำ เขียน ไว้ ใน พระ คัมภีร์ ด้วยว่า ` ดูเถิด เรา วาง ศิลา ก้อน หนึ่ง ลง ใน ศิโยน เป็น ศิลา มุม เอก ที่ ทรง เลือก แล้ว และ เป็น ศิลา ที่ มี ค่า อัน ประเสริฐ และ ผู้ ใด ที่ เชื่อ ใน พระองค์ นั้น ก็ จะ ไม่ ได้ รับ ความ อับอาย '

7เหตุ ฉะนั้น พระองค์ ทรง มี ค่า อัน ประเสริฐ สำหรับ ท่าน ทั้งหลาย ที่ เชื่อ แต่ สำหรับ คน ทั้งหลาย ที่ ไม่ เชื่อฟัง นั้น ` ศิลา ซึ่ง ช่าง ก่อ ได้ ปฏิเสธ เสีย ได้ กลับกลาย เป็น ศิลา มุม เอก แล้ว '

8และ ` เป็น ศิลา ที่ ทำให้ สะดุด และ เป็น ก้อน หิน ที่ ทำให้ ขัดเคือง ใจ ' ที่ เขา สะดุด นั้น เพราะ เขา ไม่ เชื่อฟัง พระ วจนะ ตาม ที่ เขา ถูก กำหนด ไว้ เช่น นั้น ด้วย

9แต่ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ชาติ ที่ พระองค์ ทรง เลือก ไว้ แล้ว เป็น พวก ปุโรหิต หลวง เป็น ประชาชาติ บริสุทธิ์ เป็น ชน ชาติ ของ พระองค์ โดย เฉพาะ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ สำแดง พระ บารมี ของ พระองค์ ผู้ ได้ ทรง เรียก ท่าน ทั้งหลาย ให้ออก มา จาก ความ มืด เข้าไป สู่ ความ สว่าง อัน มหัศจรรย์ ของ พระองค์

10เมื่อ ก่อน ท่าน ทั้งหลาย หา เป็น ชน ชาติ ไม่ แต่ บัดนี้ ท่าน เป็น ชน ชาติ ของ พระเจ้า แล้ว เมื่อ ก่อน ท่าน ทั้งหลาย หา ได้ รับ พระ กรุณา ไม่ แต่ บัดนี้ ท่าน ได้ รับ พระ กรุณา แล้ว

11พวก ที่รัก ข้าพเจ้า วิงวอน ท่าน ทั้งหลาย เหมือน ท่าน เป็น คน ต่างด้าว และ เป็น ผู้ สัญจร ให้ท่า น ละเว้น จาก ตัณหา ของ เนื้อ หนัง ซึ่ง ทำ ศึก กับ จิต วิญญาณ

12จง ให้การ ประพฤติ ของ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ที่ น่า นับถือ ท่ามกลาง คน ต่าง ชาติ นั้น เพื่อ ว่า ใน ข้อ ที่ เขา ติเตียน ท่าน ว่าเป็น คน ทำ ชั่ว นั้น เมื่อ เขา เห็น การ ดี ของ ท่าน แล้ว เขา จะ ได้ สรรเสริญ พระเจ้า ใน วัน ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เยี่ยมเยียน เขา

13จง เชื่อฟัง ผู้ ปกครอง และ กฎหมาย ของ ประเทศ ท่าน ทั้งหลาย จง ยอม ฟัง การ บังคับบัญชา ที่ มนุษย์ ตั้ง ไว้ ทุก อย่าง เพราะ เห็นแก่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่ ว่าผู้ นั้น เป็น กษัตริย์ ผู้ มี อำนาจ ยิ่ง

14หรือ จะ เป็น เจ้า เมือง ผู้ ที่ ได้ รับคำ สั่ง จาก กษัตริย์ นั้น ให้ ลงโทษ ผู้ กระทำ ชั่ว และ ยกย่อง คน ที่ ประพฤติ ดี

15เพราะ เป็น พระ ประสงค์ ของ พระเจ้า ที่ จะ ให้ท่า น ทั้งหลาย ระงับ ความ โง่ ของ คน โฉด เขลา ให้ สงบ ด้วย การ ประพฤติ ดี

16จง เป็น เหมือน คน ที่ มี เสรีภาพ แต่ ท่าน อย่า ใช้ เสรีภาพ นั้น ให้ เป็น ที่ ปกปิด ความ ชั่ว ไว้ แต่ จง ใช้ เหมือน เป็น ทาส ของ พระเจ้า

17จง ให้ เกียรติ แก่ ทุก คน จงรัก บรรดา พี่น้อง จง ยำเกรง พระเจ้า จง ถวาย เกียรติ แด่ กษัตริย์

18ท่าน ทั้งหลาย ที่ เป็น ผู้ รับ ใช้ จง เชื่อฟัง นาย ของ ท่าน ด้วย ความ ยำเกรง ทุก อย่าง ไม่ ใช่ เฉพาะ นาย ที่ เป็น คน ใจดี และ สุภาพ เท่านั้น แต่ ทั้ง นาย ที่ ร้าย ด้วย

19เพราะว่า ถ้า ผู้ ใด เพราะ เห็นแก่ ใจ วินิจฉัย ผิด ชอบ จำเพาะ พระเจ้า ยอม อดทน ต่อ ความ ทุกข์ โศก เศร้า อย่าง อ ยุติธรรม นี่แหละ เป็นความ ชอบ

20ด้วยว่า ถ้า ท่าน ทำ การ ชั่ว แล้ว ถูก เฆี่ยน เพราะ การ ชั่ว นั้น แม้ ท่าน ทน ถูก เฆี่ยน ด้วย อดกลั้น ใจ จะ เป็น ที่ สรรเสริญ อะไร แก่ ท่าน แต่ว่า ถ้า ท่าน ทั้งหลาย กระทำ การ ดี และ ทน เอาการ ข่มเหง ด้วย อดกลั้น ใจ เพราะ การ ดี นั้น เช่น นี้ แหละ เป็นการ ชอบ พระทัย พระเจ้า

21ด้วยว่า ท่าน ทั้งหลาย ทรง ถูก เรียก ไว้ สำหรับ เหตุการณ์ นั้น เพราะว่า พระ คริสต์ ได้ ทรง รับ ทน ทุกข์ ทรมาน เพื่อ เรา ทั้งหลาย ให้ เป็น แบบอย่าง แก่ เรา เพื่อ ท่าน จะ ได้ ตาม รอย พระ บาท ของ พระองค์

22พระองค์ ไม่ ได้ ทรง กระทำ บาป เลย และ ไม่ ได้ พบ อุบาย ใน พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ เลย

23เมื่อ เขา กล่าว คำ หยาบคาย ต่อ พระองค์ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง กล่าว ตอบ เขา ด้วย คำ หยาบคาย เลย เมื่อ พระองค์ ทรง ทน ทุกข์ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง มาด ร้าย แต่ ทรง มอบ เรื่อง ของ พระองค์ ไว้ แก่ พระเจ้า ผู้ทรง พิพากษา อย่าง ชอบธรรม

24พระองค์ เอง ได้ ทรง รับ แบก บาป ของ เรา ไว้ ใน พระ กาย ของ พระองค์ ที่ ต้นไม้ นั้น เพื่อ ว่า เรา ทั้งหลาย ซึ่ง ตาย จาก บาป แล้ว จะ ได้ ดำเนิน ชีวิต ตาม ความชอบ ธรรม ด้วย รอย เฆี่ยน ของ พระองค์ ท่าน ทั้งหลาย จึง ได้ รับ การ รักษา ให้ หาย

25เพราะว่า ท่าน ทั้งหลาย เป็น เหมือน แกะ ที่ พลัด ฝูง ไป แต่ บัดนี้ ได้ กลับ มา หา พระ ผู้ เลี้ยง และ ศิษยาภิบาลแห่งจิต วิญญาณ ของ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →