2 Chronicles 6

Thai Tok

1ซา โลม อ นท รง กล่าว กับ ชุมนุมชน ( 1 พกษ 8 : 12 - 21 ) แล้ว ซา โลม อ น ตรัส ว่า " พระ เยโฮ วาห์ได้ ตรัส ว่า พระองค์ จะ ประทับ ใน ความ มืด ทึบ

2ข้าพระ องค์ ได้ สร้าง พระ นิเวศ อันเป็น ที่ ประทับ สำหรับ พระองค์ เป็น สถาน ที่ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง สถิต อยู่ เป็นนิตย์ "

3แล้ว กษัตริย์ ก็ ทรง หัน พระ พักตร์ มา และ ทรง ให้ พร แก่ ชุมนุมชน อิส รา เอลทั้ง ปวง ขณะ ที่ ชุมนุมชน อิส รา เอลทั้ง ปวง ยืน อยู่

4พระองค์ ตรัส ว่า " สาธุการ แด่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ผู้ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ ด้วย พระ โอษฐ์ ต่อ ดา วิด พระราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า

5` ตั้งแต่ วัน ที่ เรา ได้ นำ ประชาชน ของ เรา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา มิได้ เลือก เมือง หนึ่ง เมือง ใด ใน ตระกูล อิส รา เอลทั้ง สิ้น เพื่อ จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา มิได้ เลือก ชาย คน ใด ให้ เป็น เจ้านาย เหนือ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ เรา

6แต่ เรา ได้ เลือก เยรูซา เล็ม แล้ว เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา ได้ เลือก ดา วิด แล้ว ให้ อยู่ เหนือ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ เรา '

7ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม แห่ง พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ อิส ราเอล

8แต่ พระ เยโฮ วาห์ตรัส กับ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า ` ที่ เจ้า ตั้งใจ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ นาม ของ เรา นั้น เจ้า ก็ ทำ ดี อยู่ แล้ว ใน เรื่อง ความ ตั้งใจ ของ เจ้า

9อย่างไรก็ตาม เจ้า จะ ไม่ สร้าง พระ นิเวศ แต่ บุตร ชาย ของ เจ้า ผู้ ซึ่ง จะ ออก มา จาก บั้นเอว ของ เจ้า จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา '

10บัดนี้ พระ เยโฮ วาห์ทรง ให้ พระ ดำรัส ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ นั้น สำเร็จ เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ขึ้น มา แทน ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า และ นั่ง อยู่ บน บัลลังก์ ของ อิส ราเอล ดัง ที่ พระ เยโฮ วาห์ได้ ทรง สัญญา ไว้ และ ข้าพเจ้า ได้ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม ของ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล

11และ ข้าพเจ้า ได้ วาง หีบ ไว้ ที่ นั่น ซึ่ง พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮ วาห์อยู่ ใน นั้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ชน อิส ราเอล "

12การ อธิษฐาน ที่ อุทิศ ถวาย พระ วิหาร ( 1 พกษ 8 : 22 - 53 ) แล้ว พระองค์ ประทับ ยืน หน้า แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ ต่อหน้า ชุมนุมชน อิส รา เอลทั้ง ปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ออก

13เพราะ ซา โลม อ น ได้ ทรง สร้าง แท่น ทองเหลือง ยาว ห้า ศอก กว้าง ห้า ศอก สูง สาม ศอก และ ทรง ตั้ง ไว้ กลาง ลาน และ พระองค์ ทรง ประทับ อยู่ บน นั้น แล้ว พระองค์ ทรง คุกเข่า ลง ต่อหน้า ชุมนุม อิส รา เอลทั้ง ปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ สู่ ฟ้า สวรรค์

14และ พระองค์ ทูล ว่า " โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ไม่ มี พระเจ้า องค์ ใด เหมือน พระองค์ ใน ฟ้า สวรรค์ หรือ ที่ แผ่นดิน โลก ผู้ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ทรง สำแดง ความ เมตตา แก่ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ผู้ ดำเนิน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ เขา

15พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ดา วิด บิดา ของ ข้าพระ องค์ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ตาม บรรดา สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ แก่ ท่าน พระองค์ ตรัส ด้วย พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ใน วัน นี้ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์

16โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล เพราะฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง รักษา สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ดา วิด ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ ราช บิดา ของ ข้าพระ องค์ ว่า ` เจ้า จะ ไม่ ขาด ชาย ผู้ หนึ่ง ใน สายตา ของ เรา ที่ จะ นั่ง บน บัลลังก์ แห่ง อิส ราเอล เพื่อ ว่า ลูก หลาน ทั้งหลาย ของ เจ้า จะ ระมัดระวัง ใน วิถี ทาง ของ เขา ที่ จะ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ ของ เรา อย่าง ที่ เจ้า ได้ ดำเนิน ต่อหน้า เรา นั้น '

17เพราะฉะนั้น โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า แห่ง อิส ราเอล ขอ พระ วจนะ ของ พระองค์ จง ดำรง อยู่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส กับ ดา วิด ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์

18แต่ พระเจ้า จะ ทรง ประทับ กับ มนุษย์ ที่ แผ่นดิน โลก หรือ ดูเถิด ฟ้า สวรรค์ และ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง ที่สุด ยัง รับ พระองค์ อยู่ ไม่ ได้ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้าพระ องค์ ได้ สร้าง ขึ้น จะ รับ พระองค์ ไม่ ได้ ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด

19แต่ ขอ พระองค์ ทรง สน พระทัย ใน คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ และ ใน คำ วิงวอน นี้ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ ขอ ทรง สดับ เสียง ร้อง และ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ อธิษฐาน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์

20เพื่อ ว่า พระ เนตร ของ พระองค์ จะ ทรง ลืม อยู่ เหนือ พระ นิเวศ นี้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน คือ สถาน ที่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส ว่า จะ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ที่ นั่น เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ จะ ได้ อธิษฐาน ตรง ต่อ สถาน ที่ นี้

21และ ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ วิงวอน ของ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ เมื่อ เขา อธิษฐาน ตรง ต่อ สถาน ที่ นี้ ขอ พระองค์ ทรง สดับ อยู่ ใน ฟ้า สวรรค์ อันเป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ เมื่อ พระองค์ ทรง สดับ แล้ว ก็ ขอ พระองค์ ทรง ประทาน อภัย

22เมื่อ ชาย คน ใด กระทำ บาป ต่อ เพื่อนบ้าน ของ เขา และ ถูก บังคับ ให้ ทำ สัตย์ ปฏิญาณ และ เขา มา ให้ คำ ปฏิญาณ ต่อหน้า แท่น บูชา ของ พระองค์ ใน พระ นิเวศ นี้

23ขอ พระองค์ ทรง สดับ จาก ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง กระทำ ขอ ทรง พิพากษา ผู้ รับ ใช้ ทั้งหลาย ของ พระองค์ ลงโทษ ผู้ กระทำความผิด และ ทรง นำ ความ ประพฤติ ของ เขา ให้ กลับ ตก บน ศีรษะ ของ ตัว เขา เอง และ ขอ ทรง ประกาศ ความ บริสุทธิ์ ของ ผู้ ชอบธรรม สนอง แก่ เขา ตาม ความชอบ ธรรม ของ เขา

24ถ้า อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ พ่าย แพ้ ต่อหน้า ศัตรู เพราะ เขา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ และ เขา หัน กลับ มา หา พระองค์ อีก ยอม รับ พระ นาม ของ พระองค์ และ อธิษฐาน และ กระทำ การ วิงวอน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ใน พระ นิเวศ นี้

25ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ และ ประทาน อภัย แก่ บาป ของ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ และ ขอ ทรง นำ เขา กลับ มายัง แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ได้ พระราช ทาน แก่ เขา ทั้งหลาย และ บรรพบุรุษ ของ เขา

26เมื่อ ฟ้า สวรรค์ ปิด อยู่ และ ไม่ มี ฝน เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ ถ้า เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ สถาน ที่ นี้ และ ยอม รับ พระ นาม ของ พระองค์ และ หัน กลับ เสีย จาก บาป ของ เขา ทั้งหลาย เมื่อ พระองค์ ทรง ให้ ใจ เขา ทั้งหลาย รับ ความ ทุกข์ ใจ

27ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอประทาน อภัย แก่ บาป ของ ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทรง สอน ทาง ดี แก่ เขา ซึ่ง เขา ควร จะ ดำเนิน และ ขอ ทรง ประทาน ฝน บน แผ่นดิน ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ พระราช ทาน แก่ ประชาชน ของ พระองค์ เป็น มรดก นั้น

28ถ้า มี การ กันดาร อาหาร ใน แผ่นดิน ถ้า มี โรค ระบาด ข้าว ม้าน รา กิน ข้าว หรือ ตั๊กแตน วัย บิน หรือ ตั๊กแตน วัย คลาน หรือ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ล้อม เมือง ใน แผ่นดิน ของ เขา ไว้ รอบ ด้าน จะ เป็น ภัย พิบัติ อย่าง ใด หรือ ความ เจ็บ อย่าง ใด มี ขึ้น ก็ดี

29ไม่ ว่า คำ อธิษฐาน อย่าง ใด หรือ คำ วิงวอน ประการ ใด ซึ่ง ประชาชน คน ใด หรือ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ทูล ต่าง ก็ ประจักษ์ ใน ภัย พิบัติ และ ความ ทุกข์ ใจ ของ เขา และ ได้ กาง มือ ของ เขา สู่ พระ นิเวศ นี้

30ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อันเป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ พระราช ทาน อภัย และ ทรง ประทาน แก่ ทุก คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ทราบ จิตใจ ตาม การ ประพฤติ ทั้งสิ้น ของ เขา ( เพราะ พระองค์ เท่านั้น ที่ ทรง ทราบ จิตใจ แห่ง บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ )

31เพื่อ ว่า เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ยำเกรง พระองค์ และ ดำเนิน ใน มรรคา ของ พระองค์ ตลอด วัน เวลา ที่ เขา มี ชีวิต อาศัย ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ พระราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย

32ยิ่ง กว่า นั้น อีก เกี่ยว กับ ชน ต่างด้าว ผู้ ซึ่ง ไม่ ใช่ อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา จาก ประเทศ เมือง ไกล เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ใหญ่ ยิ่ง ของ พระองค์ พระ หัตถ์ อัน มหิทธิ ฤทธิ์ ของ พระองค์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา อธิษฐาน ตรง ต่อ พระ นิเวศ นี้

33ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อันเป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง ชน ต่างด้าว ได้ ทูล ขอ ต่อ พระองค์ เพื่อ ว่า ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน โลก จะ รู้จัก พระ นาม ของ พระองค์ และ ยำเกรง พระองค์ ดัง อิส รา เอ ลป ระ ชา ชน ของ พระองค์ ยำเกรง พระองค์ อยู่ นั้น และ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ทราบ ว่า พระ นิเวศ นี้ ซึ่ง ข้าพระ องค์ ได้ สร้าง ไว้ เขา เรียก กัน ด้วย พระ นาม ของ พระองค์

34ถ้า ประชาชน ของ พระองค์ ออก ไป กระทำ สงคราม ต่อสู้ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น โดย ทาง ใดๆ ที่ พระองค์ ทรง ใช้ เขา ออก ไป ก็ตาม และ เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ เมือง นี้ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือกสรร ไว้ และ ตรง ต่อ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้าพระ องค์ ได้ สร้าง เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์

35แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ของ เขา และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่

36ถ้า เขา ทั้งหลาย กระทำ บาป ต่อ พระองค์ ( เพราะ ไม่ มี มนุษย์ สัก คน หนึ่งซึ่ง มิได้ กระทำ บาป ) และ พระองค์ ทรง กริ้ว ต่อ เขา และ พระองค์ ทรง มอบ เขา ไว้ ต่อหน้า ศัตรู เขา จึง ถูก จับ ไป เป็น เชลย ยัง แผ่นดิน หนึ่ง ไม่ ว่า ไกล หรือ ใกล้

37แต่ ถ้า เขา สำนึก ผิด ใน ใจ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เขา ได้ ถูก จับ ไป เป็น เชลย และ ได้ กลับ ใจ และ ได้ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ทูล ว่า ` ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป และ ได้ ประพฤติ ชั่ว ร้าย และ ได้ กระทำ ความ ชั่ว '

38ถ้า เขา ทั้งหลาย กลับ มา หา พระองค์ ด้วย สุดจิต สุดใจ ของ เขา ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ที่ ซึ่ง ศัตรู กวาด เขา ไป เป็น เชลย และ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ แผ่นดิน ของ เขา ซึ่ง พระองค์ พระราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย และ ต่อ เมือง ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง เลือกสรร ไว้ และ ต่อ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้าพระ องค์ ได้ สร้าง ไว้ เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์

39แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ อันเป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่ และ ขอ ทรง ประทาน อภัย แก่ ประชาชน ของ พระองค์ ผู้ ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์

40ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้าพระ องค์ บัดนี้ ขอ พระ เนตร ของ พระองค์ ทรง ลืม อยู่ และ ขอ พระ กรรณ ของ พระองค์ สดับ คำ อธิษฐาน แห่ง สถาน ที่ นี้

41โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง ลุก ขึ้น เสด็จ ไป ยัง ที่ พำนัก ของ พระองค์ ทั้ง พระองค์ และ หีบ แห่ง ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ขอ ให้ ปุโรหิต ของ พระองค์ สวม ความ รอด และ ให้ วิ สุทธิ ชน ของ พระองค์ เปรม ปรีดิ์ ใน ความ ประเสริฐ ของ พระองค์

42โอ ข้า แต่ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ขอ อย่า ทรง หัน หน้า ของ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง เจิม ไว้ นั้น ไป เสีย ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ความ เมตตา ของ พระองค์ อัน มี อยู่ ต่อ ดา วิด ผู้ รับ ใช้ ของ พระองค์ "

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →