2 Peter 2

Thai Tok

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ผู้ พยากรณ์ เท็จ และ ผู้ หลอกลวง แต่ว่า ได้ มี ผู้ พยากรณ์ เท็จ ท่ามกลาง ประชาชน ทั้งหลาย ด้วย เช่น เดียว กับ ที่ จะ มี อาจารย์ เท็จ ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง จะ แอบ เอา ลัทธิ ที่ ออก นอกลู่นอกทาง อัน จะ นำ ไป สู่ ความ หายนะ เข้า มา ด้วย และ จะ ปฏิเสธ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ ได้ ทรง ไถ่ เขา ไว้ และ จะ นำ ความ พินาศ อย่าง ฉับพลัน มา ถึง ตน เอง

2จะ มี หลาย คน ประพฤติ ตาม ทาง แห่ง การ สาป แช่ง ของ เขา และ เพราะ คน เหล่า นั้น เป็น เหตุ ทาง แห่ง ความ จริง จะ ถูก กล่าว ร้าย

3และ ด้วย ความ โลภ เขา จะ กล่าว คำ ตลบตะแลง เพื่อ ค้า กำไร จาก ท่าน ทั้งหลาย การ ลงโทษ คน เหล่า นั้น ที่ ได้ ถูก พิพากษา นาน มา แล้ว จะ ไม่ เนิน ช้า และ ความ หายนะ ของ เขา ก็ จะ ไม่ หลับ ไหล ไป

4เพราะว่า ถ้า พระเจ้า ไม่ ได้ ทรง ยกเว้น พวก ทูต สวรรค์ ที่ ได้ ทำบาป นั้น แต่ ได้ ทรง ผลัก เขา ลง ไป สู่ นรก และ ได้ มัด เขา ไว้ ด้วย เครื่อง จองจำ แห่ง ความ มืด คุม ไว้ จนกว่า จะ ถึง เวลา ทรง พิพากษา

5และ ไม่ ได้ ทรง ยกเว้น มนุษย์ โลก ครั้ง โบราณ แต่ ได้ ทรง ช่วย โน อาห์ผู้ประกาศ ความชอบ ธรรม กับ คน อื่น อีก เจ็ด คน ให้ รอด เมื่อ คราว ที่ พระองค์ ได้ ทรง บันดาล ให้ น้ำ ท่วม โลก ของ คน อธรรม

6และ ได้ ทรง ลงโทษ เมือง โสโดมและ เมือง โกโมราห์ให้ พินาศ เป็น เถ้า ถ่าน เพื่อให้ เป็น ตัวอย่าง แก่ คน ต่อ ไป ที่ จะ ประพฤติ ชั่ว

7และ ได้ ทรง ช่วย โลท ผู้ ชอบธรรม ให้ รอด ผู้ มีค วาม ทุกข์ ใหญ่ หลวง เพราะ การ ประพฤติ ลามก ของ คน ชั่ว เหล่า นั้น

8( ด้วยว่า คน ชอบธรรม นั้น ซึ่ง ได้ อาศัย อยู่ ใน ท่ามกลาง เขา เหล่า นั้น เมื่อ ท่าน ได้ เห็น และ ได้ยิน จิตใจ ที่ ชอบธรรม ของ ท่าน ก็ เป็น ทุกข์ เป็น ร้อน ทุก วันๆ เพราะ การ ประพฤติ ชั่ว ของ คน เหล่า นั้น )

9องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทราบ วิธี ที่ จะ ช่วย คน ที่ ตาม ทาง ของ พระเจ้า ให้ รอด พ้น จาก การ ทดลอง ต่างๆ และ ทรง ทราบ วิธี ที่ จะ รักษา คน อธรรม ไว้ จนถึง วัน พิพากษา เพื่อ จะ ได้ ลงโทษ เขา

10สัญญลักษณ์บาง อย่าง ของ ผู้ พยากรณ์ เท็จ โดย เฉพาะ คน เหล่า นั้น ที่ ปล่อยตัว ไป ตาม เนื้อ หนัง ใน ราคะ ตัณหา แห่ง ความ โสโครก และ หมิ่นประมาท ผู้ใหญ่ ที่ มี อำนาจ คน เหล่า นี้ ทะนง ตน และ ประพฤติ ตามอำเภอใจ เขา ไม่ สะทก สะท้าน ที่ จะ กล่าว ประณาม ผู้ ที่ มี บรรดาศักดิ์

11แต่ ฝ่าย ทูต สวรรค์ แม้ ว่า มี ฤทธิ์ และ กำลัง มาก กว่า ก็ หา ได้ กล่าว ประณาม คน เหล่า นั้น หน้า พระ พักตร์ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่

12แต่ว่า คน เหล่า นั้น เป็น เหมือน สัตว์ เดียรัจฉาน ที่ ปราศจาก ความ คิด เป็น สัตว์ ที่ ทำ ตาม สัญชาตญาณ เกิด มา เพื่อ ถูก จับ และ ถูก ฆ่า เขา กล่าว ประณาม สิ่ง ที่ เขา ไม่ เข้าใจ เลย เขา จะ ต้อง พินาศ ใน การ ชั่ว ร้าย ของ ตน เอง

13และ จะ รับ บำเหน็จ แห่ง การ อธรรม เหมือน คน ที่ ถือ การ เสเพล เฮฮา ใน เวลา กลางวัน เป็นความ เพลิดเพลิน เขา ด่างพร้อย และ มลทิน และ ประพฤติ การ เสเพล เฮฮา ด้วย การ หลอกลวง ของ ตน เอง เมื่อ กำลังกิน เลี้ยง รวม กับ ท่าน ทั้งหลาย

14ตา เขา เต็ม ไป ด้วย ความ ปรารถนา แห่ง การ ล่วงประเวณี และ เขา หยุด กระทำ บาป ไม่ ได้ เลย เขา วาง กับ ดัก คน ที่ มี จิตใจ ไม่ มั่นคง เขา มี ใจ ชิน กับ การ โลภ เขา เป็น ลูก แห่ง ความ สาป แช่ง

15เขา สละ ทิ้ง ทาง ถูก ต้อง หลง ไป ใน ทาง ผิด ดำเนิน ตาม ทาง ของ บา ลา อัม บุตร ชายเบโอร์ ผู้ ที่ ชอบ บำเหน็จ แห่ง การ อธรรม

16แต่ บา ลา อัม ก็ได้ ถูก ติ เพราะ การ ที่ เขา ได้ กระทำ ความ ชั่วช้า นั้น ลา ใบ้ ตัว นั้น พูด เป็น ภาษา มนุษย์ และ ได้ ยับยั้ง อาการ คลุ้มคลั่ง ของ ศาสดา พยากรณ์ คน นั้น

17คน เหล่า นี้ เป็น บ่อ ที่ ไร้ น้ำ เป็น เมฆ ที่ ถูก พายุ พัด ไป ทรง เตรียม หมอก แห่ง ความ มืด ทึบ ไว้ แล้ว สำหรับ คน เหล่า นั้น เป็นนิตย์

18เพราะว่า เขา พูด เย่อหยิ่ง อวด ตัว และ เขา ใช้ ความ ปรารถนา แห่ง เนื้อ หนัง กับ ความ กำหนัด เพื่อ จะ ล่อลวง คน ทั้งหลาย ที่ กำลัง หนี ไป จาก คน เหล่า นั้น ที่ หลง ประพฤติ ผิด

19เขา สัญญา ว่า จะ ให้ คน เหล่า นั้น พ้น จาก การ เป็น ทาส แต่ ตัว เขา เอง ยัง เป็น ทาส ของ ความ หายนะ เพราะว่า มนุษย์ พ่าย แพ้ แก่ สิ่ง ใด เขา ก็ เป็น ทาส ของ สิ่ง นั้น

20ความ หน้า ซื่อ ใจ คด ของ ผู้ สอน เท็จ เพราะว่า ถ้า หลังจาก ที่ เขา พ้น จาก สรรพ มลทิน ของ โลก นี้ แล้ว ด้วย การ ที่ เขา รู้ เกี่ยว กับ พระ เยซู คริสต์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ พระ ผู้ ช่วย ให้ รอด เขา กลับ เกี่ยวข้อง และ พ่าย แพ้ แก่ การ ชั่ว นั้น อีก บั้นปลาย ของ เขา ก็ กลับ ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า ตอน ต้น

21เพราะว่า ถ้า เขา ไม่ ได้ รู้จัก ทาง ชอบธรรม นั้น เสีย เลย ก็ ยัง จะ ดี กว่า ที่ เขา ได้ รู้ แล้ว แต่ กลับ หัน หลัง ให้ พระ บัญญัติ อัน บริสุทธิ์ ที่ ได้ ทรง โปรด ประทาน ให้ แก่ เขา นั้น

22พฤติกรรม ได้ เกิด กับ เขา ตาม สุภาษิต ซึ่ง เป็นความ จริง ว่า " สุนัข ได้ กลับ กิน สิ่ง ที่ มัน สำรอก ออก มา แล้ว และ สุกร ที่ ได้ ชำระ ล้าง ตัว แล้ว ก็ กลับ ลุย ลง ไป นอน ใน ปลัก อีก "

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →