Ephesians 4

Thai Tok

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ความ เป็นอัน หนึ่ง อัน เดียวกัน ใน พระ วิญญาณ เหตุ ฉะนั้น ข้าพเจ้า ผู้ ถูก จองจำ เพราะ เห็นแก่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ วิงวอน ท่าน ให้ ดำเนิน ชีวิต สม กับ ที่ ท่าน ทั้งหลาย ถูก เรียก แล้ว นั้น

2คือ จง มี ใจ ถ่อม ลง ทุก อย่าง และ ใจอ่อน สุภาพ อดกลั้น ไว้ นาน และ อดทน ต่อ กันและกัน ด้วย ความ รัก

3จง เพียร พยายาม เอา สันติ สุข ผูกมัด ความ เป็นน้ำ หนึ่ง ใจเดียว ของ พระ วิญญาณ

4มี กาย เดียว และ มี พระ วิญญาณ องค์ เดียว เหมือน มีค วาม หวัง ใจ อัน เดียว ที่ เนื่อง ใน การ ที่ ทรง เรียก ท่าน

5มี องค์ พระผู้เป็นเจ้า องค์ เดียว ความ เชื่อ เดียว บัพ ติ ศ มา เดียว

6พระเจ้า องค์ เดียว ผู้ เป็น พระ บิดา ของ คน ทั้งปวง ผู้ทรง อยู่ เหนือ คน ทั้งปวง และ ทั่ว คน ทั้งปวง และ ใน ท่าน ทั้งปวง

7ของ ประทาน ของ พระ คริสต์ สำหรับ ค ริ สต จักร แต่ว่า พระ คุณ นั้น ทรง โปรด ประทาน แก่ เรา ทุกๆ คน ตาม ขนาด ที่ พระ คริสต์ ทรง ประทาน ให้

8เหตุ ฉะนั้น พระองค์ ตรัส ไว้ แล้ว ว่า ` ครั้น พระองค์ เสด็จ ขึ้น สู่ เบื้อง สูง พระองค์ ทรง นำ พวก เชลย ไป เป็น เชลย อีก และ ประทาน ของ ประทาน แก่ มนุษย์ '

9( ที่ กล่าว ว่า พระองค์ เสด็จ ขึ้น ไป นั้น จะ หมายความ อย่าง อื่น ประการ ใด เล่า นอกจาก ว่า พระองค์ ได้ เสด็จ ลง ไป สู่ เบื้อง ต่ำ ของ แผ่นดิน โลก ก่อน ด้วย

10พระองค์ ผู้ เสด็จ ลง ไป นั้น ก็ คือ พระองค์ ผู้ ที่ เสด็จ ขึ้น ไป สู่ เบื้อง สูง เหนือ ฟ้า สวรรค์ ทั้งปวง นั่นเอง เพื่อ จะ ได้ ทำให้ สิ่ง สารพัด สำเร็จ )

11พระองค์ จึง ให้ บาง คน เป็น อัครสาวก บาง คน เป็น ศาสดา พยากรณ์ บาง คน เป็น ผู้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ บาง คน เป็นศิษยาภิบาล และ อาจารย์

12เพื่อ เตรียม วิ สุทธิ ชน ให้ ดี รอบคอบ เพื่อ ช่วย ใน การ รับ ใช้ เพื่อ เสริม สร้าง พระ กาย ของ พระ คริสต์ ให้ จำเริญ ขึ้น

13อวัยวะ ทุก ส่วน ทำ งาน เพื่อ เป้าหมาย เดียวกัน จนกว่า เรา ทุก คน จะ บรรลุ ถึง ความ เป็นน้ำ หนึ่ง ใจเดียวกัน ใน ความ เชื่อ และ ใน ความ รู้ ถึง พระ บุตร ของ พระเจ้า จนกว่า เรา จะ โต เป็น ผู้ใหญ่ เต็มที่ คือ เต็ม ถึงขนาด ความ ไพบูลย์ ของ พระ คริสต์

14เพื่อ เรา จะ ไม่ เป็น เด็ก อีก ต่อ ไป ถูก ซัด ไป ซัด มา และ หัน ไป เหมา ด้วย ลมปาก แห่ง คำสั่ง สอน ทุก อย่าง และ ด้วย เล่ห์ กล ของ มนุษย์ ตาม อุบาย ฉลาด อันเป็น การ ล่อลวง

15แต่ ให้ เรา พูด ความ จริง ด้วย ใจ รัก เพื่อ จะ จำเริญ ขึ้น ทุก อย่าง สู่ พระองค์ ผู้ เป็น ศีรษะ คือ พระ คริสต์

16คือ เนื่องจาก พระองค์ นั้น ร่างกาย ทั้งสิ้น ที่ ติดต่อ สนิท และ ผูกพัน กัน โดยที่ ทุกๆ ข้อ ต่อ ได้ ช่วย ชู กำลัง ตาม ขนาด แห่ง อวัยวะ ทุก ส่วน ร่างกาย นั้น จึง ได้ จำเริญ เติบโต ขึ้น เอง ด้วย ความ รัก

17จง ทิ้ง มนุษย์ เก่า และ สวม มนุษย์ ใหม่ ทุก วัน เหตุ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ขอ ยืนยัน และ เป็น พยาน ใน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า ตั้งแต่ บัดนี้ เป็นต้น ไป ท่าน อย่า ดำเนิน ตาม อย่าง คน ต่าง ชาติ ที่ เขา ดำเนิน กัน นั้น คือ มี ใจ จดจ่อ อยู่ กับ สิ่ง ที่ ไม่ มี สาระ

18โดยที่ ความ เข้าใจ ของ เขา มืดมน ไป และ เขา อยู่ ห่าง จาก ชีวิต ซึ่ง มา จาก พระเจ้า เพราะ เหตุ ความ โง่ ซึ่ง อยู่ ใน ตัว เขา อัน เนื่องจาก ใจ ที่ แข็ง กระด้าง ของ เขา

19เขา มี ใจ ปราศจาก ความ สะดุ้ง ต่อ บาป ปล่อยตัว ทำ การ ลามก ทำ การ โสโครก ทุก อย่าง ด้วย ความ ละโมบ

20แต่ว่า ท่าน ไม่ ได้ เรียน รู้จัก พระ คริสต์ อย่าง นั้น

21ถ้า แม้ ท่าน ได้ ฟัง เรื่อง พระองค์ และ ได้ รับ การ สอน โดย พระองค์ ตาม ความ จริง ซึ่ง มี อยู่ ใน พระ เยซู แล้ว

22ท่าน จง ทิ้ง มนุษย์ เก่า ของ ท่าน ซึ่ง คู่ กับ วิถี ชีวิต เดิม นั้น เสีย อัน จะ เสื่อมเสีย ไป ตาม ตัณหา อันเป็น ที่ หลอกลวง

23และ จง ให้ จิตใจ ของ ท่าน เปลี่ยน ใหม่

24และ ให้ท่า น สวม มนุษย์ ใหม่ ซึ่ง ทรง สร้าง ขึ้น ใหม่ ตาม แบบอย่าง ของ พระเจ้า ใน ความชอบ ธรรม และ ความ บริสุทธิ์ ที่แท้ จริง

25เหตุ ฉะนั้น ท่าน จง เลิก พูด มุสา เสีย และ ` จง ต่าง คน ต่าง พูด ความ จริง กับ เพื่อนบ้าน ' เพราะว่า เรา ต่าง ก็ เป็น อวัยวะ ของ กันและกัน

26โกรธ ก็ โกรธ เถิด แต่ อย่า ทำบาป อย่า ให้ ถึง ตะวันตก ท่าน ยัง โกรธ อยู่

27และ อย่า ให้ โอกาส แก่ พญา มาร

28คน ที่ เคย ขโมย ก็ อย่า ขโมย อีก แต่ จง ใช้ มือ ทำ งาน ที่ ดีๆ กว่า เพื่อ จะ ได้ มี อะไร ๆ แจก ให้ แก่ คน ที่ ขัดสน

29อย่า ให้ คำ หยาบคาย ออก มา จาก ปาก ท่าน เลย แต่ จง กล่าว คำ ที่ ดี และ เป็น ประโยชน์ ให้ เกิด ความ จำเริญ เพื่อ จะ ได้ เป็น คุณ แก่ คน ที่ ได้ยิน ได้ ฟัง

30อย่า ทำให้ พระ วิญญาณ เสีย พระทัย และ อย่า ทำให้ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ ของ พระเจ้า เสีย พระทัย เพราะ โดย พระ วิญญาณ นั้น ท่าน ได้ ถูก ประทับตรา หมาย ท่าน ไว้ จนถึง วัน ที่ ทรง ไถ่ ให้ รอด

31จง ให้ ใจ ขมขื่น และ ใจ ขัดเคือง และ ใจ โกรธ และ การ ทะเลาะ เถียง กัน และ การ พูด เสียดสี กับ การ คิด ปอง ร้าย ทุก อย่าง อยู่ ห่าง ไกล จาก ท่าน เถิด

32และ ท่าน จง เมตตา ต่อ กัน มี ใจ เอ็นดู ต่อ กัน และ อภัยโทษ ให้ กัน เหมือน ดัง ที่ พระเจ้า ได้ ทรง โปรด อภัยโทษ ให้ท่า น เพราะ เห็นแก่ พระ คริสต์

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →