Galatians 2

Thai Tok

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1เปาโล บา ร นาบัส และ ทิตัส ที่ เยรูซา เล็ม แล้ว สิบ สี่ ปี ต่อ มา ข้าพเจ้า กับ บา ร นา บัสได้ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม อีก และ พา ทิตัส ไป ด้วย

2ข้าพเจ้า ขึ้น ไป ตาม ที่ พระเจ้า ได้ ทรง สำแดง แก่ ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ได้ เล่า ข่าว ประเสริฐ ที่ ข้าพเจ้า ประกาศ แก่ ชน ต่าง ชาติ ให้ เขา ฟัง แต่ ได้ เล่า ให้ คน สำคัญ ฟัง เป็น ส่วนตัว เกรง ว่า ข้าพเจ้า อาจ จะ วิ่ง แข่ง กัน หรือ วิ่ง แล้ว โดย ไร้ ประโยชน์

3แต่ ถึง แม้ ทิตัส ซึ่ง อยู่ กับ ข้าพเจ้า จะ เป็น ชาว กรี ก เขา ก็ ไม่ ได้ ถูก บังคับ ให้ เข้าสุหนัต

4เพราะ เหตุ ของ พี่น้อง จอมปลอม ที่ ได้ ลอบ เข้า มา เพื่อ จะ สอดแนม ดู เสรีภาพ ซึ่ง เรา มี ใน พระ เยซู คริสต์ เพราะ พวก เขา หวัง จะ เอา เรา ไป เป็น ทาส

5แต่ เรา ไม่ ได้ ยอม อ่อนข้อ ให้ กับ เขา แม้ สัก ชั่วโมง เดียว เพื่อให้ ความ จริง ของ ข่าว ประเสริฐ นั้น ดำรง อยู่ กับ ท่าน ทั้งหลาย ต่อ ไป

6แต่ จาก พวก เหล่า นั้น ที่ เขา ถือว่า เป็น คน สำคัญ ( เขา จะ เคย เป็น อะไร มา ก่อน ก็ตาม ก็ ไม่ สำคัญ อะไร สำหรับ ข้าพเจ้า เลย พระเจ้า มิได้ ทรง เห็นแก่หน้า ผู้ ใด ) คน เหล่า นั้น ซึ่ง เขา ถือว่า เป็น คน สำคัญ ไม่ ได้ เพิ่มเติม สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ให้ แก่ ข้าพเจ้า เลย

7แต่ ตรงกันข้าม เมื่อ เขา เห็น ว่า ข้าพเจ้า ได้ รับ มอบ ให้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ แก่ คน เหล่า นั้น ที่ ไม่ ถือ พิธี เข้าสุหนัต เช่น เดียว กับ เปโตร ได้ รับ มอบ ให้ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ แก่ คน ที่ ถือ พิธี เข้าสุหนัต

8( เพราะว่า พระองค์ ผู้ ได้ ทรง ดลใจ เปโตร ให้ เป็น อัครสาวก ไป หา พวก ที่ ถือ พิธี เข้าสุหนัต ก็ได้ ทรง ดลใจ ข้าพเจ้า ให้ ไป หา คน ต่าง ชาติ เหมือน กัน )

9เมื่อ ยาก อบ เคฟาส และ ยอ ห์น ผู้ ที่ เขา นับถือ ว่าเป็น หลัก ได้ เห็น พระ คุณ ซึ่ง ประทาน แก่ ข้าพเจ้า แล้ว ก็ได้ จับ มือขวา ของ ข้าพเจ้า กับ บา ร นา บัสแสดง ว่า เรา เป็น เพื่อน ร่วม งาน กัน เพื่อให้ เรา ไป หา คน ต่าง ชาติ และ ท่าน เหล่า นั้น จะ ไป หา พวก ที่ ถือ พิธี เข้าสุหนัต

10ท่าน เหล่า นั้น ขอ แต่ เพียง ไม่ ให้ เรา ลืม นึกถึง คน จน ซึ่ง เป็น สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า กระตือรือร้น ที่ จะ กระทำ

11เปา โลคัด ค้าน เปโตร แต่ เมื่อ เปโตร มา ถึง อัน ทิโอก แล้ว ข้าพเจ้า ก็ได้ คัดค้าน ท่าน ซึ่ง ๆ หน้า เพราะว่า ท่าน ทำ ผิด แน่

12ด้วยว่า ก่อน ที่ คน ของ ยาก อบ มา ถึง นั้น ท่าน ได้ กิน อยู่ ด้วย กัน กับ คน ต่าง ชาติ แต่ พอ คน พวก นั้น มา ถึง ท่าน ก็ ปลีกตัว ออก ไป อยู่ เสีย ต่างหาก เพราะ กลัว พวก ที่ ถือ พิธี เข้าสุหนัต

13และ พวก ยิวคน อื่นๆ ก็ได้ แสร้ง ทำ ตาม ท่าน เช่น กัน แม้แต่ บา ร นา บัสก็ หลง แสร้ง ทำตา มค น เหล่า นั้น ไป ด้วย

14แต่ เมื่อ ข้าพเจ้า เห็น ว่า เขา ไม่ ได้ ดำเนิน ใน ความ เที่ยงธรรม ตาม ความ จริง ของ ข่าว ประเสริฐ นั้น ข้าพเจ้า จึง ว่า แก่ เปโตร ต่อหน้า คน ทั้งปวง ว่า " ถ้า ท่าน เอง ซึ่ง เป็น พวก ยิวประพฤติ ตาม อย่าง คน ต่าง ชาติ มิ ใช่ ตาม อย่าง พวกยิว เหตุ ไฉน ท่าน จึง บังคับ คน ต่าง ชาติ ให้ ประพฤติ ตาม อย่าง พวก ยิวเล่า "

15คน ทั้งปวง จะ เป็น คน ชอบธรรม ได้โดย ความ เชื่อ ใน พระ คริสต์ เรา ผู้ มี สัญชาติ เป็นยิว และ ไม่ ใช่ คน บาป ใน พวก ชน ต่าง ชาติ

16ก็ ยัง รู้ ว่า ไม่ มี ผู้ ใด เป็น คน ชอบธรรม ได้โดย การก ระ ทำ ตาม พระราชบัญญัติ แต่ โดย ความ เชื่อ ใน พระ เยซู คริสต์ เท่านั้น ถึง เรา เอง ก็ มีค วาม เชื่อ ใน พระ เยซู คริสต์ เพื่อ เรา จะ ได้ เป็น คน ชอบธรรม โดย ความ เชื่อ ใน พระ คริสต์ ไม่ ใช่ โดย การก ระ ทำ ตาม พระราชบัญญัติ เพราะว่า โดย การก ระ ทำ ตาม พระราชบัญญัติ นั้น ` ไม่ มี ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด เป็น คน ชอบธรรม ได้ เลย '

17แต่ ถ้า ใน ขณะ ที่ เรา กำลัง ขวนขวาย จะ เป็น คน ชอบธรรม โดย พระ คริสต์ นั้น เรา เอง ยัง ปรากฏ เป็น คน บาป อยู่ พระ คริสต์ จึง ทรง เป็น ผู้ ส่งเสริม บาป หรือ ขอ พระเจ้า อย่า ยอม ให้ เป็น เช่น นั้น เลย

18เพราะว่า ถ้า ข้าพเจ้า ก่อ สิ่ง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ รื้อ ทำลาย ลง แล้ว ขึ้น มา อีก ข้าพเจ้า ก็ ส่อ ตัว เอง ว่าเป็น ผู้ ละเมิด

19การ พึ่ง พระราชบัญญัติ ทำให้ พระ คุณ ไร้ ประโยชน์ เหตุ ว่า โดย พระราชบัญญัติ นั้น ข้าพเจ้า ได้ ตาย จาก พระราชบัญญัติ แล้ว เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ มี ชีวิต อยู่ เพื่อ พระเจ้า

20ข้าพเจ้า ถูก ตรึง ไว้ กับ พระ คริสต์ แล้ว แต่ ข้าพเจ้า ก็ ยัง มี ชีวิต อยู่ ไม่ ใช่ ข้าพเจ้า เอง มี ชีวิต อยู่ ต่อ ไป แต่ พระ คริสต์ ต่างหาก ที่ ทรง มี ชีวิต อยู่ ใน ข้าพเจ้า และ ชีวิต ซึ่ง ข้าพเจ้า ดำเนิน อยู่ ใน ร่างกาย ขณะ นี้ ข้าพเจ้า ดำเนิน อยู่ โดย ความ เชื่อ ใน พระ บุตร ของ พระเจ้า ผู้ ได้ ทรง รัก ข้าพเจ้า และ ได้ ทรง สละ พระองค์ เอง เพื่อ ข้าพเจ้า

21ข้าพเจ้า ไม่ ได้ กระทำ ให้ พระ คุณ ของ พระเจ้า ไร้ ประโยชน์ เพราะว่า ถ้า ความชอบ ธรรม เกิด จาก พระราชบัญญัติ แล้ว พระ คริสต์ ก็ ทรง สิ้นพระชนม์ โดย เปล่า ประโยชน์

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →