Joel 1

Thai Tok

Jump to: Chapter 2 →

1พระ วจนะ ของ พระ เยโฮ วาห์ที่มา ถึง โยเอล บุตร ชาย ของเปธุเอล ว่า ดังนี้ ว่า

2ท่าน ผู้ เฒ่า ทั้งหลาย ขอ จง ฟัง เรื่อง นี้ ชาว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ขอ จง เงี่ยหู ฟัง สิ่ง เหล่า นี้ เคย เกิด มา ใน สมัย ของ ท่าน หรือ เกิด มา ใน สมัย บรรพบุรุษ ของ ท่าน บ้าง หรือ

3จง บอก ให้ ลูก ของ ท่าน ทราบ และ ให้ ลูก บอก หลาน และ ให้ หลาน บอก เหลน อีก ชั่ว อายุ หนึ่ง

4ภัย พิบัติ แห่ง การ สาป แช่ง ใน ยู ดาห์สิ่ง ใด ที่ ตั๊กแตน วัย เดิน กิน เหลือ ตั๊กแตน วัย บิน ก็ กิน เสีย สิ่ง ใด ที่ ตั๊กแตน วัย บิน กิน เหลือ ตั๊กแตน วัย กระโดด ก็ กิน เสีย สิ่ง ใด ที่ ตั๊กแตน วัย กระโดด กิน เหลือ ตั๊กแตน วัย คลาน ก็ กิน เสีย

5เจ้า พวก ขี้ เมา เอ๋ย จง ตื่น ขึ้น และ ร้องไห้ เถิด นัก ดื่ม เหล้า องุ่น ทุก คน เอ๋ย จง โอดครวญ เถิด เพราะว่า น้ำ องุ่น ใหม่ ถูก ตัดขาด จาก ปากขอ ง เจ้า ทั้งหลาย แล้ว

6เพราะว่า ประชาชาติ หนึ่ง ได้ ขึ้น มา สู้ กับ แผ่นดิน ของ ข้าพเจ้า เขา มี ทั้ง กำลัง มาก และ มี จำนวนนับ ไม่ ถ้วน ฟัน ของ มัน เหมือน ฟัน สิงโต เขี้ยว ของ มัน เหมือน เขี้ยว สิงโต ผู้ ยิ่ง ใหญ่

7มัน ได้ ทำลาย เถา องุ่น ของ ข้าพเจ้า เสีย และ ได้ ปอก เปลือก ต้น มะเดื่อ ของ ข้าพเจ้า มัน ลอก เปลือก ออก และ โยน ทิ้ง เสีย กิ่ง ก้าน ก็ ดู ขาว โพลน

8จง โอดครวญ อย่าง หญิง พรหมจารี ซึ่ง คาด เอว ด้วย ผ้า กระสอบ ที่ ไว้ทุกข์ ให้ สามี ของ เธอ ที่ ได้ เมื่อ วัย สาว

9ธัญ ญ บูชา และ เครื่อง ดื่ม บูชา ได้ ถูก ตัดขาด เสีย จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ ของ พระ เยโฮ วาห์ก็ โศก เศร้า

10นา ก็ ร้าง พื้น ดิน ก็ เศร้า โศก เพราะ ข้าว ถูก ทำลาย เสีย น้ำ องุ่น ใหม่ ก็ แห้ง ไป หมด น้ำมัน ก็ ขาดมือ ไป

11โอ ชาว นา ทั้งหลาย เอ๋ย จง อับอาย ไป เถิด โอ ผู้ แต่ง เถา องุ่น เอ๋ย จง คร่ำครวญ เนื่องด้วย ข้าว สาลี และ ข้าว บาร์เลย์ เพราะ ผล ของ นา ก็ ถูก ทำลาย ไป หมด

12เถา องุ่น ก็ เหี่ยว ต้น มะเดื่อ ก็ แห้ง ไป ต้น ทับทิม ต้น อินทผลัม และ ต้น แอบเปิ้ล ต้นไม้ ใน นา ทั้งสิ้น ก็ เหี่ยว ไป เพราะ ความ ยินดี ก็ เหี่ยว ไป จาก บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์

13ท่าน ปุโรหิต ทั้งหลาย เอ๋ย จง คาด เอว และ โอดครวญ ท่าน ผู้ ปรนนิบัติ ที่ แท่น บูชา จง คร่ำครวญ ท่าน ผู้ ปรนนิบัติ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า จง เข้าไป สวม ผ้า กระสอบ นอน ค้างคืน สัก คืน หนึ่ง เพราะว่า ธัญ ญ บูชา และ เครื่อง ดื่ม บูชา ได้ ขาด ไป เสีย จาก พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ของ ท่าน

14จง เตรียมตัว ถือ อด อาหาร จง เรียก ประชุม อัน ศักดิ์สิทธิ์ จง รวบรวม บรรดา ผู้ใหญ่ และ ชาว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮ วาห์พระเจ้า ของ ท่าน และ ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮวาห์

15ปัญหา ต่างๆ ประกาศ ถึง ความ ยาก ลำบาก ใน อนาคต และ วัน แห่ง พระ เยโฮ วาห์อนิจจา หนอ วัน นั้น เพราะ วัน แห่ง พระ เยโฮ วาห์ใกล้ เข้า มา แล้ว วัน นั้น จะ มา เป็นการ ทำลาย จาก องค์ ผู้ทรง มหิทธิ ฤทธิ์

16อาหาร ถูก ตัด ออก จาก เบื้องหน้า สายตา ของ พวก เรา แล้ว เออ ความ ปีติ และ ความ ยินดี ก็ ขาด ไป จาก พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ของ เรา แล้ว มิ ใช่ หรือ

17เมล็ด พืช ก็ เน่า อยู่ ใน ดิน ฉาง ก็ รกร้าง ยุ้ง ก็ หัก พัง ลง เพราะว่า ข้าว เหี่ยวแห้ง ไป เสีย แล้ว

18สัตว์ ทั้งหลาย ร้อง ครวญคราง แล้ว หนอ ฝูง วัว ก็ งุนงง เพราะว่า ไม่ มี ทุ่ง หญ้า ให้ มัน ฝูง แกะ ก็ อ่อน ระอา ไป

19โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ข้าพระ องค์ ร้อง ทูล พระองค์ เพราะว่า ไฟ ได้ เผา ผลาญ ทุ่ง หญ้า แห่ง ถิ่น ทุรกันดาร และ เปลว ไฟ ได้ ไหม้ ต้นไม้ ใน ทุ่ง นา เสีย หมด แล้ว

20ถึง แม้ ว่า สัตว์ ป่า ก็ ร้อง ทูล พระองค์ ด้วย เพราะว่า น้ำ ใน ห้วย แห้ง ไป และ ไฟ ก็ เผา ผลาญ ทุ่ง หญ้า แห่ง ถิ่น ทุรกันดาร

Jump to: Chapter 2 →