Nahum 3

Thai Tok

← Chapter 2 Jump to:

1นคร นีนะเวห์จะ ถูก ลงโทษ สม กับ การก ระ ทำ ของ เธอ วิบัติ แก่ เมือง ที่ แปดเปื้อน ไป ด้วย โลหิต เต็ม ด้วย การ มุสา และ การ โจรกรรม เหยื่อ จะ ไม่ จาก ไป เลย

2เสียง ขวับ ของ แส้ และ เสียง กระหึ่ม ของ ล้อ ม้า ควบ และ รถ รบ ห้อ ไป

3พล ม้า เข้า ประจัญบาน ดาบ แวววาว และ หอก วาววับ คน ถูก ฆ่า เป็น ก่ายกอง ซากศพ กอง พะเนิน ร่าง คน ตาย ไม่ รู้จัก จบ สิ้น เขา จะ สะดุด ร่าง นั้น

4ทั้งนี้ เพราะ การ แพศยา อย่าง มาก นับ ไม่ ถ้วน ของ หญิง แพศยา นั้น ผู้ มี เสน่ห์ และ เป็น จอม วิทยาคม นาง ได้ ขาย ประชาชาติ เสีย ด้วย การ แพศยา ของ นาง และ ขาย บรรดา ครอบครัว มนุษย์ ด้วย วิทยาคม ของ นาง

5พระ เยโฮ วาห์จอม โยธา ตรัส ว่า ดูเถิด เรา ต่อสู้ เจ้า และ จะ ยก กระโปรง ของ เจ้า คลุม หน้า เจ้า เรา จะ ให้ บรรดา ประชาชาติ มอง ดู ความ เปลือย เปล่า ของ เจ้า และ ให้ ราช อาณาจักร ทั้งหลาย มอง ดู ความ อับอาย ของ เจ้า

6เรา จะ โยน ของ โสโครก ที่ น่า สะอิดสะเอียน ใส่ เจ้า และ กระทำ ให้ เจ้า น่า ขยะแขยง และ จะ ปล่อย ให้ เจ้า ถูก ประจาน

7ต่อ มา ทุก คน ที่ แล เห็น เจ้า จะ หด หนี ไป จาก เจ้า และ กล่าว ว่า " นีนะเวห์เป็น เมือง ร้าง เสีย แล้ว ใคร เล่า จะ สงสาร เธอ " จะ ไป หา ใคร ที่ไหน มา เล้าโลม เธอ ได้ เล่า

8เจ้า วิเศษ กว่า เมือง โน ซึ่ง มี พลเมือง มาก ซึ่ง ตั้ง อยู่ ระหว่าง แม่น้ำ หรือ ซึ่ง มี น้ำ รอบ นคร มี ทะเล เป็น ที่ กำบัง มี ทะเล เป็น กำแพง เมือง

9เอ ธิโอ เปีย เป็น กำลัง ของ เมือง นี้ ทั้ง อียิปต์ และ ก็ ไม่ จำกัด เสีย ด้วย พู ต และ ลิบ นีเป็น ผู้ ช่วย เมือง นั้น

10ถึง กระนั้น เมือง นั้น ก็ ยัง ถูก กวาด ไป เธอ ตก ไป เป็น เชลย ลูก เล็ก เด็กแดง ของ เธอ ก็ ถูก เหวี่ยง ลง แหลก เป็น ชิ้น ๆ ที่ หัว ถนน ทุก สาย เขา จับ ฉลาก แบ่ง ผู้ มี เกียรติ ของ เมือง นั้น และ คนใหญ่คนโต ทั้งสิ้น ของ เมือง นั้น ก็ ถูก ล่าม โซ่

11เจ้า จะ มึนเมา ไป ด้วย เจ้า จะ ถูก ซ่อน ไว้ เจ้า จะ แสวง หา กำลัง เพราะ เหตุ ศัตรู

12ป้อม ปราการ ทั้งสิ้น ของ เจ้า จะ เป็น เหมือน ต้น มะเดื่อ ที่ มี ผล มะเดื่อ สุก รุ่น แรก ถ้า ถูก เขย่า ก็ จะ ร่วง ลง ไป ใน ปากขอ ง ผู้ กิน

13ดูเถิด คน ของ เจ้า ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง เจ้า ก็ เหมือน ผู้หญิง ประตู เมือง แห่ง แผ่นดิน ของ เจ้า ก็ เปิด กว้าง ให้ แก่ ศัตรู ของ เจ้า ไฟ ได้ ไหม้ ดาล ประตู ของ เจ้า หมด แล้ว

14เจ้า จง ชัก น้ำขึ้น ไว้ สำหรับ การ ถูก ล้อม นั้น จง เสริม ป้อม ปราการ ของ เจ้า จง ลง ไป ใน บ่อ ดิน เหนียว ย่ำ ปูนสอ ให้ เข้า กัน ดี และ เสริม ให้ เตา เผา อิฐแข็ง แกร่ง ขึ้น

15ไฟ ก็ จะ คลอก เจ้าที่ นั่น ดาบ ก็ จะ ฟัน เจ้า มัน จะ กิน เจ้า เสีย อย่าง ตั๊กแตน วัย กระโดด จง เพิ่ม พวก เจ้า ให้ มาก อย่าง ตั๊กแตน วัย กระโดด จง เพิ่ม ให้ มาก เหมือน ตั๊กแตน วัย บิน

16เจ้า เพิ่ม พวก พ่อ ค้า ให้ มาก กว่า ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า ตั๊กแตน วัย กระโดด นั้น ลอกคราบ แล้ว ก็ บิน ไป เสีย

17เจ้านาย ของ เจ้า ก็ เหมือน ตั๊กแตน วัย บิน พวก สัสดี ของ เจ้า ก็ เหมือน ฝูง ตั๊กแตน เกาะ อยู่ ที่ รั้ว ต้นไม้ ใน วัน อากาศ เย็น พอ ดวง อาทิตย์ ขึ้น มัน ก็ บิน ไป หมด ไม่ มี ใคร ทราบ ว่า มัน ไป ที่ไหน

18โอ กษัตริย์ แห่งอัสซีเรียเอ๋ย ผู้ เลี้ยง แกะ ของ เจ้า หลับ เสีย แล้ว ขุนนาง ของ เจ้า จะ อาศัย ใน ผงคลี ชน ชาติ ของ เจ้า กระจัดกระจาย อยู่ บน ภูเขา ไม่ มี ผู้ ใด รวบรวม เอา มา ได้

19แผล ฟก ช้ำ ของ เจ้า ไม่ มี บรรเทา บาดแผล ของ เจ้า ก็ สาหัส ทุก คน ผู้ ได้ยิน ข่าว ของ เจ้า เขา ก็ ตบมือ เยาะ เจ้า มี ใคร เล่า ที่ ไม่ ได้ รับ ภัย อัน ร้าย เนืองนิตย์ ของ เจ้า

← Chapter 2 Jump to: