Proverbs 23

Thai Tok

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →

1การ ตักเตือน เรื่อง ความ ตะกละ การ สมาคม กับ คน ชั่ว การ ละเลย ต่อ การ ตี สอน บุตร หญิง แพศยา และ การ ดื่ม สุรา เมื่อ เจ้า นั่ง ลง รับประทาน กับ ผู้ ครอบครอง บ้านเมือง จง สังเกต ให้ ดี ว่า อะไร อยู่ ข้าง หน้า เจ้า

2ถ้า เจ้า เป็น คน ตะกละ เจ้า จง จ่อ มีด ไว้ ที่ คอ ของ เจ้า

3อย่า ปรารถนา ของ โอชะ ของ ท่าน เพราะ มัน เป็น อาหาร ที่ หลอกลวง

4อย่า ทำ งาน เพื่อ มั่งมี จง เลิก พึ่ง สติปัญญา ของ ตน เอง

5เจ้า จะ เพ่ง ตาขอ ง เจ้า อยู่ ที่ ของ อนิจจัง หรือ เพราะ แน่นอน ทีเดียว ทรัพย์สมบัติ มี ปีก มัน จะ บิน ไป ใน ท้อง ฟ้า เหมือน นก อินทรี

6อย่า กิน อาหาร ของ คน ที่ มี แวว ตา อัน ชั่ว ร้าย อย่า ปรารถนา ของ โอชะ ของ เขา

7เพราะ เขา คิด ใน ใจ อย่างไร เขา ก็ เป็น อย่าง นั้น เขา พูด กับ เจ้า ว่า " จง กิน และ ดื่ม เถิด " แต่ ใจ ของ เขา มิได้ อยู่ กับ เจ้า

8เจ้า จะ ต้อง สำรอก อาหาร ซึ่ง เจ้า ได้ กิน เข้าไป นั้น และ เสีย ถ้อยคำ แช่มชื่น ของ เจ้า เสีย เปล่า ๆ

9อย่า พูด ให้ คน โง่ ได้ยิน เพราะ เขา จะ ดูหมิ่น ปัญญา แห่ง ถ้อยคำ ของ เจ้า

10อย่า โยกย้าย เสา เขต เก่า แก่ หรือ เข้าไป ใน ไร่ นา ของ คน กำพร้า พ่อ

11เพราะ พระ ผู้ ไถ่ ของ เขา แข็งแรง พระองค์ จะ ว่า คดี ของ เขา ต่อสู้ เจ้า

12จง เอาใจ ของ เจ้า รับคำ สั่งสอน และ เอา หู ของ เจ้า รับ ถ้อยคำ แห่ง ความ รู้

13อย่า ยับยั้ง การ ตี สอน เสีย จาก เด็ก เพราะ ถ้า เจ้า ตี เขา ด้วย ไม้เรียว เขา จะ ไม่ ตาย

14เจ้า จะ ตี เขา ด้วย ไม้เรียว แล้ว เจ้า จะ ช่วย ชีวิต ของ เขา ให้ รอด จาก นรก

15บุตร ชาย ของ เรา เอ๋ย ถ้า ใจ ของ เจ้า ฉลาด ใจ ของ เรา เอง ก็ จะ ยินดี

16เออ วิญญาณ ของ เรา จะ เปรม ปรีดิ์ เมื่อ ริมฝีปาก ของ เจ้า พูด สิ่ง ที่ ถูก ต้อง

17อย่า ให้ ใจ ของ เจ้า ริษยา คน บาป แต่ จง ยำเกรง พระ เยโฮ วาห์วันยังค่ำ

18ด้วยว่า จะ มี ที่ สิ้นสุด อย่าง แน่นอน ทีเดียว และ ความ คาด หวัง ของ เจ้า จะ มิได้ ถูก ตัด ออก

19บุตร ชาย ของ เรา เอ๋ย จง ฟัง และ จง ฉลาด เถิด และ นำ ใจ ของ เจ้า ไป ใน ทาง นั้น

20อย่า อยู่ ท่ามกลาง คน ดื่ม เหล้า องุ่น หรือ ท่ามกลาง คน ตะกละ ที่ กิน เนื้อ

21เพราะ คน ขี้ เมา และ คน ตะกละ จะ มา ถึง ความ ยากจน และ ความ ง่วงเหงา จะ เอา ผ้าขี้ริ้ว ห่ม คน นั้น

22จง ฟัง บิดา ของ เจ้า ผู้ ให้ กำเนิด เจ้า และ อย่า ดูหมิ่น มารดา ของ เจ้า เมื่อ นาง แก่

23จง ซื้อ ความ จริง และ อย่า ขาย ไป เสีย จง ซื้อ ปัญญา คำสั่ง สอน และ ความ เข้าใจ

24บิดา ของ คน ชอบธรรม จะ เปรม ปรีดิ์ อย่าง ยิ่ง บุคคล ผู้ ให้ กำเนิด บุตร ที่ ฉลาด จะ ยินดี เพราะ เขา

25บิดา มารดา ของ เจ้า จะ ยินดี และ ผู้ ที่ คลอด เจ้า ก็ จะ เปรม ปรีดิ์

26บุตร ชาย ของ เรา เอ๋ย ขอ ใจ ของ เจ้า ให้ เรา เถอะ และ ให้ ตาขอ ง เจ้า สังเกต ดู ทาง ทั้งหลาย ของ เรา

27เพราะ หญิง แพศยา เป็น หลุม ลึก และ หญิง สัญจร เป็น เหมือน บ่อ แคบ

28นาง หมอบ คอย อยู่ เหมือน คอย เหยื่อ และ เพิ่ม คน ละเมิด ขึ้น ท่ามกลาง มนุษย์

29ใคร ที่ ร้อง โอย ใคร ที่ ร้อง อุย ใคร ที่ มี การ วิวาท ใคร ที่ มี การ ร้อง คราง ใคร ที่ มี บาดแผล ปราศจาก เหตุ ใคร ที่ มี ตาแดง

30คือ บรรดา ผู้ ที่นั่ง แช่ อยู่ กับ เหล้า องุ่น บรรดา ผู้ ที่ ไป แสวง หา เหล้า ประสม

31อย่า มอง ดู เหล้า องุ่น เมื่อ มัน มี สี แดง เมื่อ เป็น ประกาย ใน ถ้วย และ ลง ไป คล่อง ๆ

32ณ ที่สุด มัน กัด เหมือน งู และ มัน ฉก เอา เหมือน งู พิษ

33ตาขอ ง เจ้า จะ มอง ดู หญิง ชั่ว และ ใจ ของ เจ้า จะ พูด ตลบตะแลง

34เออ เจ้า จะ เป็น เหมือน คน ที่นอน อยู่ กลาง ทะเล อย่าง คน ที่นอน อยู่ บน เสา กาง ใบ

35เจ้า จะ ว่า " เขา ตี ข้า แต่ ข้า ไม่ เจ็บ เขา ทุบ ข้า แต่ ข้า ไม่ รู้สึก ข้า จะ ตื่น เมื่อ ไร หนอ ข้า จะ แสวง หา การ ดื่ม อีก "

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →