1 Samuel 14

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

1Бир гүн Шавулың оглы Ёнатан өз ярагыны гөтерйән нөкерине: «Йөр, ол тарапдакы пилиштлилериң өңдәки бөлүминиң үстүне гидели» дийди. Йөне ол муны какасы Шавула айтмады.

2Шавул шол вагт Гибганың голайында ерлешйән Мигрондакы нар агаҗының ашагында отырды. Онуң янындакы гошуның җеми алты йүз адама голайды.

3Эфот гейнип гезйән Ахыя хем шу ердеди. Ол Икабодың доганы болан Ахытубың оглуды. Икабот Пинехасың оглы, Реббиң Шилодакы руханысы Элийиң агтыгыды. Ёнатаның гиденини хәзир хич ким билмейәрди.

4Пилиштли гошуның өңдәки бөлүмине бармак үчин, Ёнатан Босес хем Сене атлы ики саны учут гаяның арасында ерлешйән гечелгеден гечмелиди.

5Гаяларың демиргазыкдакысы Микмаша, гүнортадакысы болса Геба тарап бакып дурды.

6Ёнатан өз ярагларыны гөтерйән нөкерине шейле дийди: «Йөр, шол сүннетсизлериң үстүне гидели. Белки, Реб бизиң ишимизи оңуна эдер. Чүнки көпүң элинден я-да азың элинден халас этмәге Реб үчин хич хили кынчылык ёкдур».

7Ярагчы нөкер Ёнатана: «Гөзел гөвнүң, йөр. Мен сениң билен; сениң ислегиң – мениң ислегим» дийди.

8Соңра Ёнатан оңа шейле дийди: «Голайрак баралы-да, олара гөрнели.

9Эгер олар: „Яныңыза барянчак гарашың“ дийселер, биз шол дуран еримизде дурарыс, олара голайлашмарыс.

10Йөне олар: „Бәри гелиң“ дийәйселер, онда оларың янына барарыс. Чүнки бу олары Реббиң бизиң элимизе берендигини гөркезйән бир аламат болар».

11Шейдип, оларың икиси-де пилиштлилере гөрүндилер. Пилиштлилер олары гөрүп: «Середиң! Еврейлер гизленен гарымларындан чыкып башладылар» дийип сеслендилер.

12Соңра Ёнатан билен онуң ярагчы нөкерине пилиштлилер: «Бәри гелиң, сизе айтҗак задымыз бар» дийип гыгырдылар. Ёнатан өз ярагчы нөкерине: «Ызым билен чыкыбер. Чүнки Реб олары Ысрайылың элине берди» дийди.

13Ёнатан дырмашып, ёкары чыкды. Ярагчы нөкери-де онуң ызындады. Пилиштлилер Ёнатаның өңүнде дуруп билмән йыкылярдылар, ярагчы нөкер болса ыздан олары гырып барярды.

14Биринҗи сөвеш җеңинде Ёнатан билен онуң ярагчы нөкери хер йүз әдимден бирбада йигрими төвереги адамы гырды.

15Дүшелгедәкилери, мейдандакылары, әхли халкы айылганч горкы гаплап алды. Бөлүмдәкилер, хатда хүҗүмчилер горкудан яңа сандырашдылар, ер титреди ве Ребден гелен гүйчли горкы гаплап алды.

16Шавулың бенямин топрагындакы Гибга галасында гоян гөзегчилери пилиштлилериң дүшелгесинде туран башагайлыгы гөрдүлер.

17Шавул өз янындакылара: «Адамлары санаң-да, кимиң ёкдугыны аныклаң» дийди. Олар гөрселер, Ёнатан билен онуң ярагчы нөкери бу ерде ёк экен.

18Шавул Ахыя рухана: «Худайың сандыгыны гетир» дийди. Чүнки Худайың сандыгы шол гүн ысрайылларың янындады.

19Шавулың руханы билен геплешип дуран вагтына ченли пилиштлилериң дүшелгесинде довам эдйән башагайлык етҗек дереҗесине етипди. Шоңа гөрә Шавул рухана: «Әхт сандыгындан элиңи айыр» дийди.

20Соңра Шавул ве онуң адамлары топланышып гитдилер-де, пилиштлилер билен гарпышдылар. Ченденаша алҗыраңңылыга дүшен пилиштлилер бири-бирлерине гылыч салярдылар.

21Өң пилиштлилериң тарапына гечип, олар билен биле оларың дүшелгесине гелен еврейлер хем Шавул билен Ёнатаның янындакы ысрайыллара гошулдылар.

22Пилиштлилериң гачаныны эшидип, Эфрайым даглыгында гизленен ысрайыллар хем сөвеш мейданында оларың сөбүгине мүндүлер.

23Шейдип, ол гүн Реб Ысрайыла еңиш гетирди. Сөвеш Бейтавене гечди ве Шавулың янындакы гошун хеммеси биле он мүң адама голайды. Сөвеш Эфрайым даглыгына яйрады.

24Ол гүн ысрайылларда ысгын-мыдар галманды, чүнки Шавул: «Агшама ченли, мен тә душманларымдан арымы алянчам, дуз дадана нәлет болсун» дийип, адамлара ант ичирипди. Шонуң үчин хем гошундан бир адам хем дуз датманды.

25Тутуш гошун арының өйҗүклеринден долы бир ериң үстүнден барды. Ериң йүзи балдан долуды.

26Өйҗүклеринден бал акып дурандыгыны гөрселер-де, уршуҗыларың хич бири ондан дадайын диймеди, чүнки олар өз ичен антларындан горкярдылар.

27Какасының халка ант ичирендигинден Ёнатан бихабарды. Ол элиндәки хасасының уҗуны бала батырып, агзына етиренде, онуң гөзлери ялпылдап гитди.

28Шол вагт адамлардан бири: «„Шу гүн дуз дадана нәлет болсун“ дийип, какаң халка берк ант ичирди. Шол себәпли-де халкда ысгын-мыдар галмады» дийди.

29Ёнатан шейле дийди: «Какамың бейтмеси гошуна сүтем этмек боляр. Середиң, гөзүм йителәендир, себәби мен шу балдан азаҗык дадып гөрдүм.

30Эгер-де хәзир халк душманлардан алнан олҗадан дойянча ийседи, онда нәхили говы боларды; олар, гөр нәче пилиштлини гырардылар».

31Микмашдан Аялона ченли болан аралыкда шол гүн ысрайыллар пилиштлилере зарба урдулар. Халкда ысгын-мыдар галманды.

32Ахыры, халайык эле салнан олҗаларың үстүне чозды. Олар гоюнларың, өкүзлердир сыгырларың дамагыны чалып, ганыны акдырман, оларың этини ганы билен биле биширип ийдилер.

33«Ганлы эт ийип, халк Реббиң өңүнде гүнә газаняр, оны бир гөрсене» дийип, Шавула хабар бердилер. Ол: «Сиз хайынлык этдиңиз. Инди мениң яныма улы бир дашы тогалап гетириң» дийди.

34Соңра: «Халкың арасына барың-да, олара айдың, гой, хер ким өз өкүзини я-да гойнуны гетирсин-де, шу ерде союп ийсин. Ганлы эт ийип, Реббиң өңүнде гүнә газанмасынлар» дийип, Шавул сөзүниң үстүни етирди. Шоңа гөрә шол гиҗе хер ким өз өкүзини гетирип, шол ерде сойды.

35Шавул ол ерде Реббе бир гурбанлык сыпасыны ясады. Бу онуң Реббе ясан илкинҗи гурбанлык сыпасыды.

36Соңра Шавул: «Шу гиҗе пилиштлилериң үстүне чозалың-да, даңа ченли оларың малларыны талалың. Оларың бири-де бизиң элимизден аман сыпмасын» дийди. Адамлары оңа: «Гөзел гөвнүң» дийдилер. Эмма руханы: «Гелиң, илки Худая сала салалың» дийди.

37«Пилиштлилериң ызындан ковайынмы? Олары Сен Ысрайылың элине берерсиңми?» дийип, Шавул Худая йүзленди. Эмма Худай ол гүн оңа җогап бермеди.

38Соңра Шавул шейле дийди: «Эй, халкың баштутанлары, әхлиңиз шу ере йыгнаның. Бу гүнәниң нәхили газаныландыгыны аныклалың.

39Ысрайылы халас эдйән Ребден ант ичйәрин, өз оглум Ёнатан гүнәкәр болса-да, ол өлмелидир». Эмма тутуш халкың ичинден хич ким оңа җогап бермеди.

40Соңра ол ысрайылларың әхлисине йүзленип: «Сиз бир тарапда, оглум Ёнатан икимиз хем бейлеки тарапда дуралы» дийди. Адамлар Шавула: «Гөзел гөвнүң» дийдилер.

41Соңра Шавул: «Эй, Ысрайыл Худайы Реб! Нәме үчин Сен бу гүн Өз гулуңа җогап бермейәрсиң? Эгер оглум Ёнатан икимизиң бирден биримиз языклы болсак, онда Урымы бер, эгер-де Өз халкың Ысрайыл гүнәкәр болса, онда Туммымы бер, я Ысрайыл Худайы Реб » дийди. Шейлеликде, гурра ташланылды. Гурра Шавул билен онуң оглы Ёнатана дүшди, халк болса бигүнә болуп чыкды.

42Соңра Шавул: «Маңа ве оглум Ёнатан икимизе гурра ташлаң» дийди. Бу гезек гурра Ёнатана дүшди.

43Шавул Ёнатана: «Ханы, айт, нәме этдиң?» дийди. Ёнатан оңа: «Элимдәки хасамың уҗуны бала батырдым-да, балдан дадып гөрдүм. Нәме, инди мен өләймелими?» дийди.

44Шавул Ёнатана: «Эгер мен сени өлдүрмесем, онда Худай мениң өзүми өлдүрер, хатда ондан бетерини гөркезер» дийди.

45Шондан соң халк: «Ёнатаны өлдүрҗекми? Ысрайылы шу бейик еңше етирени өлдүрмекчими?! Баша бармаз! Ребден ант ичйәрис, Ёнатана бармагыңам батырмарсың. Чүнки бу гүн ол Худайың ярдам бермеги билен сөвешди» дийип, Шавула гаршылык гөркездилер. Шейдип, халк Ёнатаның башыны өлүмден гутарды.

46Шундан соң Шавул пилиштлилериң ызындан коваламакдан эл чекди; пилиштлилер өз ерлерине доландылар.

47Ысрайыла ша боландан соң, Шавул төверегиндәки душманларының әхлисине: мовап, аммон, эдом халкларына, Соба шаларына ве пилиштлилере гаршы урушлар алып барды. Баран еринде-де, ол еңиш газанды.

48Мертлерче сөвешип, амалеклери гырды, ысрайылы талаңчыларың ховпундан дындарды.

49Ёнатан, Йишви ве Малкышува Шавулың огулларыды. Онуң ики гызының улусының ады Мерап, кичисиниң ады болса Микалды.

50Ахымагасың гызы Ахыногам Шавулың аялыды. Агасы Нериң оглы Абнер онуң гошунбашысыды.

51Шавулың какасы Киш билен Абнериң какасы Нер Абыелиң огулларыды.

52Шавул өмүрбойы пилиштлилериң гаршысына ёвуз урушлар алып барды. Ол ниреде гуҗурлы я батыр йигит гөрсе, оны өз янына чекерди.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →