1 Thessalonians 2

Turkmen 2016 (Мукаддес Китап)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Эй, доганлар! Сизе бармагымызың бидерек болмандыгыны өзүңиз билйәнсиңиз.

2Бизиң озал Филипиде хорлук чекендигимизи, кемсидилендигимизи хем билйәнсиңиз. Инди болса бәрде-де гаршылыга дучар болдук. Эмма муңа гарамаздан, Худай Өз Хош Хабарыны сизе хем вагыз этмек үчин бизе гуҗур-гайрат берди.

3Бизиң чагырышымызда не ялан, не яман ниет, не-де хиле бардыр.

4Худай бизи мынасып сайып, Хош Хабары яйратмагы бизе ынанды. Шонуң үчин-де, биз адамларың дәл, эйсем йүреклери сынаян Худайың гөвнүнден турҗак болуп гүрлейәрис.

5Билшиңиз ялы, биз сизе яранҗаңлык этмедик, өз бәхбидимизи арамадык. Худай муңа шаятдыр.

6Биз ынсанлардан: сизден-де, башгалардан-да өвги хантама дәлдик.

7Биз Месих иң ресуллары хөкмүнде сизе аграм салып, гопбамсырап хем билердик. Эмма биз араңызда бир гара ер кимин гездик, сизи энәниң өз баласыны сөйши дек сөйдүк.

8Шоңа гөрә-де, биз диңе Худайың Хош Хабарыны дәл, эйсем йүрегимизиң төрүнден орун бермәге-де тайындык, себәби сиз бизиң үчин шейле эзиз болдуңыз!

9Эзиз доганларым! Бизиң чекен агыр зәхметимиз, гөрен гөргүлеримиз ядыңыздадыр. Хош Хабары сизе вагыз эден дөврүмизде хич киме аграм салмаҗак болуп, гиҗе-гүндиз ишледик.

10Сиз иманлылар бабатда бизиң ахлак тайдан пәк, догручыл ве хич бир айыпсыз боландыгымыза өзүңиз шаятсыңыз. Муңа Худай-да шаятдыр.

11Биз сизи Өз Шалыгына, шөхратына чагырян Худая мынасып яшамагыңызы табшырдык. Биз сизиң хер бириңизе атаның өз перзендине гарайшы кимин гарап, сизи рухландырдык, гөвүнлик бердик. Буларың барыны өзүңиз-де билйәнсиңиз.

13Сиз Худайың Хош Хабарыны бизден эшидип кабул эдениңизде, муны ынсан хабары хөкмүнде дәл, эйсем, хакыкатдан-да, Худайыңкы дийип кабул этдиңиз. Сиз иманлылара тәсир эдйән-де бу Хабардыр. Шоңа гөрә-де, биз сизиң үчин Худая дынгысыз шүкүрлер эдйәрис.

14Эй, доганлар! Сиз Худайың Яхудыя юрдундакы йыгнакларының, ягны Иса Месих иң җемагатының гөрелдесине эердиңиз. Шоңа гөрә-де, бу йыгнакларың яхудылардан чекен җебирлерини сиз хем өз илдешлериңизден чекмели болдуңыз.

15Яхудылар пыгамберлери ве Реб Исаны өлдүрдилер, бизи болса гысып чыкардылар. Олар башга миллетлериң-де халас болмагы үчин вагыз эдилйән Хош Хабара бөвет болмакчы болярлар. Яхудылар Худайы нәразы эдип, хемме адамлара гаршы чыкярлар. Шунлукда, оларың гүнәлери хетден ашып баряр. Худайың газабы эййәм оларың башындан инендир.

17Эй, доганлар, биз ой-пикирлеримизде сизиң билен болсак-да, дидарыңыздан аз вагтлык махрум эдилдик. Шонда бизиң сизи өрән гөресимиз гелди! Сизиң дидарыңызы гөрмек үчин элимизден геленини этдик.

18Хава, яныңыза барасымыз гелйәрди. Мен Павлус хем бу бабатда гайта-гайта сынанышдым, йөне шейтан бизе пәсгел берди.

19Бизиң умыдымыз ве шатлыгымыз кимдир? Реббимиз Иса геленде Онуң өңүнде гуванҗак тәҗимиз кимдир? Сиз дәлмисиңиз? Элбетде сизсиңиз!

20Хава, бизиң шатлыгымыз-да, гуванҗымыз-да сизсиңиз.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →